ศิลปะแห่งการดำเนินชีวิตผ่านการบูรณาการพุทธปรัชญาเถรวาทและหลักคำสอนราชาโยคะของกลุ่มบราห์มากุมารี

บทคัดย่อ

บทนำ: คำถามพื้นฐานสำคัญทางปรัชญาที่สำคัญประการหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถปฏิเสธได้ว่ามีอยู่ในทุกสำนักคิดตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันอันเป็นความเกี่ยวข้องกับมโนทัศน์เรื่อง “มนุษย์” และประกอบไปด้วยคำถามทางทางจริยศาสตร์ว่ามนุษย์ควรดำเนินชีวิตต่อตนเองและโลกอย่างไร วัตถุประสงค์ของการวิจัย: เพื่อศึกษาการดำเนินชีวิตตามหลักคำสอนพุทธปรัชญาเถรวาทตลอดจนหลักคำสอนราชโยคะของกลุ่มบราห์มากุมารีและวิเคราะห์ศิลปะแห่งการดำเนินชีวิตตามการบูรณาการพุทธปรัชญาเถรวาทและหลักคำสอนราชาโยคะของกลุ่มบราห์มากุมารี ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยในเชิงคุณภาพ (Qualitative Research ) โดยเน้นทำการวิจัยในเชิงเอกสาร โดยทำการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากเอกสารชั้นปฐมภูมิ ตลอดจนชั้นทุติยภูมิ จากเอกสารงานวิจัย ได้แก่ ตำราทางวิชาการ งานวิจัย บทความ รายงานจากเว็บไซต์ ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้องานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัย: ชีวิตและรูปแบบของชีวิตตามแนวพุทธปรัชญาและกลุ่มบราห์มากุมารีมีลักษณะที่เชื่อมโยงกันคือการค้นหาสัจธรรมและการรู้จักพัฒนาตนเองเพี่อนำไปสู่การใช้ชีวิตได้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยมีหลักการดำเนินชีวิตที่เชื่อมโยงกัน คือ การไม่กระทำการใดเบียดเบียนผู้อื่นในเบื้องต้น และนำไปสู่การกระทำความดีทางกาย วาจา ใจ โดยหลักคำสอนพุทธปรัชญาเถรวาทมี “กุศลกรรมบถ 10”  และ “มรรค 8” เป็นหลักในการดำเนินชีวิต ในขณะที่หลักคำสอนราชาโยคะของกลุ่มบราห์มากุมารี คือ การมีความรัก มีศรัทธา มีความเข้าใจว่ามนุษย์นั้นเป็นเพียงดวงวิญญาณซึ่งแสดงให้เห็นถึงความรักความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ เพื่อเป็นการพัฒนาดวงวิญญาณของตนไปสู่ภาวะความสมบูรณ์สูงสุดที่เรียกว่า “จีวัน มุกติ” สรุป: สรุปผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อ 1 มโนทัศน์ว่าด้วยมนุษย์และการเข้าถึงภาวะดวงวิญญาณสูงสุดตามหลักคำสอนราชโยคะของกลุ่มบราห์มากุมารี คือ เน้นการพัฒนาจิต โดยการสร้างความคิดหรือจิตสำนึกพื้นฐานในการดำเนินชีวิตว่า “ฉันคือดวงวิญญาณ” ดวงวิญญาณ ของมนุษย์ยังขึ้นอยู่กับการกระทำเป็นตัวกำหนดให้อยู่ภายใต้กฎแห่งการกระทำหรือกฎแห่งกรรม  เมื่อดวงวิญญาณเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับดวงวิญญาณสูงสุด จะมีความเป็นกลางในการกระทำไม่ปรากฎผลต่อการกระทำว่าดีหรือชั่ว เพราะดวงวิญญาณเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับดวงวิญญาณสูงสุด มีภาวะแห่งความสมบูรณ์ตลอดกาล เรียกว่า “ จีวัน มุกติ”  สรุปผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อ 2 มโนทัศน์ว่าด้วยมนุษย์และการเข้าถึงภาวะความสมบูรณ์สูงสุดตามหลักคำสอนพุทธปรัชญาเถรวาท คือ“ทุกข์และการดับทุกข์เท่านั้นที่พระพุทธเจ้านำเสนอทางเลือกให้มนุษย์ในการดำเนินชีวิต” โดยในระดับปัจเจกบุคคลและการอยู่ร่วมกันในสังคม หมายถึง การดำเนินชีวิตที่จะทำให้เกิดความสุขในและก่อให้เกิดสันติภาพในการใช้ชีวิตร่วมกัน และในระดับสูง เป็นการดำเนินชีวิตระดับปัจเจกบุคคลโดยการปฏิบัติตามแนวทางแห่งการพ้นทุกข์ทั้งปวง เรียกว่า “นิพพาน”