ปัญหาการดำเนินคดีทุจริตและประพฤติมิชอบที่ไม่ร้ายแรงของพนักงานสอบสวน กรณีการมอบคดีของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ

บทคัดย่อ

บทนำ: พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 61 และ      มาตรา 63 รับรองอำนาจให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ สามารถมอบคดีทุจริตและประพฤติ       มิชอบให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดีแทนได้ หากพิจารณาเห็นว่าพฤติการณ์แห่งคดีนั้นมีลักษณะไม่ร้ายแรง แต่กฎหมายมิได้กำหนดไว้ซึ่งหลักเกณฑ์การพิจารณา จึงเป็นปัญหาในการใช้ดุลยพินิจเพื่อมอบคดีที่ไม่มีบรรทัดฐาน วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1) ศึกษาปัญหาการดำเนินคดีทุจริตและประพฤติมิชอบในความผิดไม่ร้ายแรงของพนักงานสอบสวน กรณีการมอบคดีของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ 2) ศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายการกำหนดลักษณะความผิด          ไม่ร้ายแรงในคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ และ 3) เสนอแนะแนวทางการพัฒนานวัตกรรมกฎหมายในการดำเนินคดีทุจริตและประพฤติมิชอบที่ไม่ร้ายแรงของพนักงานสอบสวน ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิจัยเอกสาร จากข้อมูลปฐมภูมิและข้อมูลทุติยภูมิ อาทิ กฎหมาย หนังสือตำรา หรืองานวิจัย เป็นต้น ผลการวิจัย: หลักเกณฑ์การพิจารณาความผิดทุจริตและประพฤติมิชอบที่ไม่ร้ายแรง ปรากฏเพียงแนวปฏิบัติภายในของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ตามคำสั่งที่ 1239/2561 และคำสั่งที่ 1240/2561 ซึ่งไม่มีสถานะเป็นกฎหมาย ส่งผลต่อการใช้ดุลยพินิจมอบคดีทุจริตและประพฤติมิชอบที่ไม่ร้ายแรงให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดีแทน สรุป: ควรตรากฎหมายอนุบัญญัติ “ระเบียบคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ว่าด้วยเรื่องกล่าวหาที่มีลักษณะเป็นความผิดร้ายแรงที่ไม่อาจมอบคดีให้พนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาดำเนินคดีแทน พ.ศ. ....” ขึ้นใช้บังคับ