ตำนานพื้นบ้านและสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของประติมากรรมเทพสุนัขหินสือโก่วแห่งเหลยโจว: การถ่ายทอดผ่านการเล่าเรื่องและความหมายเชิงสัญลักษณ์ในประติมากรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทนำ: การศึกษานี้มุ่งสำรวจประติมากรรมเทพสุนัขหินสือโก่วในภูมิภาคเหลยโจวช่วงราชวงศ์หมิงและชิง โดยเน้นการวิเคราะห์สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและการแสดงออกทางศิลปะประติมากรรม ประติมากรรมเหล่านี้มีรากฐานอยู่ในความเชื่อพื้นบ้าน และทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์แห่งการคุ้มครองและอัตลักษณ์ของชุมชนดั้งเดิม วัตถุประสงค์ของการวิจัย: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาตำนานพื้นบ้าน รูปแบบประติมากรรม และความหมายเชิงสัญลักษณ์ของประติมากรรมเทพสุนัขหินสือโก่วแห่งเหลยโจวในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง โดยใช้แนวคิดด้านสัญศาสตร์ ศิลปะประติมากรรม และการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และ 2) ศึกษาบทบาทของประติมากรรมดังกล่าวในการสร้างอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสังคมท้องถิ่นและสะท้อนพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ ระเบียบวิธีวิจัย: งานวิจัยนี้ใช้แนวทางสหวิธี โดยบูรณาการองค์ความรู้ด้านคติชนวิทยา สัญศาสตร์ ศิลปะประติมากรรม และทฤษฎีมรดกวัฒนธรรม ทำการศึกษาจากเอกสาร การสำรวจภาคสนาม การวิเคราะห์สัญลักษณ์ทางทัศนศิลป์ และการเปรียบเทียบรูปแบบ เพื่ออธิบายลักษณะเชิงสุนทรียะและความหมายเชิงสัญลักษณ์ ผลการวิจัย: พบว่า เทพสุนัขหินสือโก่วไม่ได้เป็นเพียงผู้พิทักษ์ทางจิตวิญญาณเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นทางสังคมและความทรงจำร่วมของชุมชนอีกด้วย ลวดลายที่ปรากฏในการแกะสลัก เช่น ดอกบัว ลายสายฟ้า และเหรียญโบราณ แสดงถึงระบบภาษาภาพที่สะท้อนคุณค่าทางวัฒนธรรมและวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์หมิงและชิง สรุป: จากการวิเคราะห์เชิงสัญศาสตร์อย่างเป็นระบบ การวิจัยนี้ช่วยวางรากฐานทางทฤษฎีสำหรับการถ่ายทอดวัฒนธรรม การพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และการอนุรักษ์มรดกที่จับต้องไม่ได้ อีกทั้งยังขยายขอบเขตองค์ความรู้ทางวิชาการเกี่ยวกับศิลปะประติมากรรมพื้นบ้านในบริบทอดีตและร่วมสมัย
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
** ข้อความ ข้อคิดเห็น หรือข้อค้นพบ ในวารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสารเป็นของผู้เขียน ซึ่งจะต้องรับผิดชอบต่อผลทางกฎหมายใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากบทความและงานวิจัยนั้น ๆ โดยมิใช่ความรับผิดชอบของคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี **
เอกสารอ้างอิง
Adiansyah, D. R., et al. (2023). Mythological perspectives on local cultural symbols in Leizhou stone dog sculptures. Journal of Cultural Heritage, 29(4), 89–94.
Haiva, S. Z. (2023). Symbolism and meaning in the art of Leizhou stone dog carving. Visual Communication Journal, 22(3), 111–116.
Jappy, T. (2016). The role of symbols in the cultural identity of local communities. Cultural Studies Review, 15(4), 65–72.
Jiang, C. (2023). Cultural and tourism integration: A new picture of Leizhou stone dog culture and tourism development. Cultural Industry, 8(4), 37–39.
Ju, Y. (2008). Cultural characteristics and modeling methods of Leizhou stone dog carving. Art Research, 4(7), 103–106.
Luo, X. (2021). A brief discussion on the cultural connotation of Leizhou stone dog carving.Meishu, 6(5), 140–141.
Qin, S., Li, Y., & Liang, J. (2017). Design of regional culture sentiments in product design: A case study of Leizhou stone dog crafts. Design, 11(2), 104–105.
Qiu, N., & Wu, J. (2019). Interpretation of the stone dog art in Leizhou Peninsula. Furniture & Interior Design, 8(11), 26–27.
Tan, S.K., Lim, H.H., Tan, S.H., & Kok, Y.S. (2019). A cultural creative framework for the sustainability of intangible cultural heritage. Journal of Hospitality & Tourism Research.124), 10–15. https://doi.org/10.1177/1096348019886929
