การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อ ในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในยุควิถีใหม่ (New Normal)

Main Article Content

ธวัชชัย สุขสีดา
Mon Korcharoen

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน (Mixed Methods Research) มีการดำเนินงานวิจัยเป็น 2 ระยะ เริ่มต้นด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ในการศึกษาผู้ส่งสารและตามด้วยวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ในการศึกษาผู้รับสาร 1. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการกับการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในยุควิถีใหม่ (New Normal) 2. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้คุณค่าตราสินค้ากับการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในยุควิถีใหม่ (New Normal) โดยมีการเก็บข้อมูลวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Depth Interview) บุคลากรฝ่ายสื่อสารองค์กรหรือฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับการสนับสนุนนโยบายการเผยแพร่ข้อมูลทางการตลาดของมหาวิทยาลัยเอกชนที่มียอดนักศึกษาเข้าใหม่สูงสุด 5 อันดับแรก (สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา, 2563)  จำนวน 5 ท่าน และเก็บข้อมูลวิจัยเชิงปริมาณโดยแบบสอบถาม (Questionnaire) นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยเอกชนที่มียอดนักศึกษาเข้าใหม่สูงสุด 5 อันดับแรก จำนวน 400 ชุด ตามสัดส่วนประชากรของมหาวิทยาลัยเอกชนในแต่ละแห่ง ผลการวิจัยพบว่า ในสถานการณ์ COVID-19 ในยุควิถีใหม่ (New Normal) ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการมีความต่อเนื่องทางธุรกิจในยุคดิจิทัลใหม่ (Business Continuity in a New Digital Era) การนำเสนอข่าวสาร กิจกรรมต่าง ๆ เป็นการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านรูปแบบการโฆษณา การประชาสัมพันธ์ การส่งเสริมการขายและการตลาดเชิงกิจกรรม โดยส่งผลต่อผู้รับสารในการตัดสินใจเลือกเรียนต่อในระดับปริญญาตรีของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่มาจากการรับรู้คุณค่าตราสินค้า (Brand Equity) ของทางสถาบันในด้านตระหนักรู้ในตราสินค้า (Brand Awareness) ด้านการรับรู้คุณภาพ (Perceived Quality) และการเชื่อมโยงต่อตราสินค้า (Brand Associations) ซึ่งเป็นการสื่อสารระหว่างผู้ส่งสารและผู้รับสารที่มีการหาข้อมูลและถามตอบในรูปแบบดิจิทัลตลอดช่วงการเว้นระยะห่างทางสังคม Social Distancing  ในยุควิถีใหม่ (New Normal) นั้นได้จุดประกายให้เกิดการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์การสื่อสารทางธุรกิจโดยสิ้นเชิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมการศึกษา โดยมีการปรับสมดุลไปสู่กลยุทธ์การตลาดแบบบูรณาการแบบดิจิทัลด้วยเทคโนโลยีและแพลตฟอร์มตลอดจนการดำเนินการจากระยะไกลและเครื่องมือเสมือนจริงจนเกิดเป็น "การตลาดตัวต่อตัวแบบดิจิทัลเสมือนจริง "Virtual Digital Marketing Face to Face” ในการสร้างการรับรู้คุณค่าตราสินค้า (Brand Equity) ในยุควิถีใหม่ (New Normal)


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิจัย

References

ขวัญฤทัย บุญยะเสนาและนปภัช ถิรพัฒน์ธนโภคิน. (2558). การสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการที่มีผลต่อการตัดสินใจของนักศึกษาในการเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี : กรณีศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

ชื่นจิตต์ แจ้งเจนกิจ. (2543). กลยุทธ์สื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท. (2544). กลยุทธ์สื่อสารการตลาด. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ทิปปิ้ง พอยท์.(2548). IMC & CRM สำหรับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์. กรุงเทพฯ : พิมพ์ดีการพิมพ์.

ชื่นสุมล บุนนาค และ รัชนู สมานวิจิตร. (2560). ความสัมพันธ์ของปัจจัยการตลาดในการศึกษาต่อระดับอุดมศึกษากับคุณค่าตราสินค้า กรณีศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 14(1), 106.

เทื้อน ทองแก้ว (2563).การออกแบบการศึกษาในชีวิตวิถึใหม่ (Design- Based New Normal): ผลกระทบจากการแพร่ระบาด COVID-19.คุรุสภาวิทยาจารย์.ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (2563)

พนารัตน์ ลิ้ม. (2543). รายงานการวิจัยปัจจัยด้านการสื่อสารการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสมัครเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. กรุงเทพ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ละอองดาว แก้วดี, สุณีย์ ล่องประเสริฐ, และพิมพ์แพร พุทธิชีวิน. (2557). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเขตภูมิศาสตร์ภาคใต้. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี ,สุราษฏร์ธานี.

วุฒิชัย ผาสุขกานนท์, และประสพชัย พสุนนท์. (2557). การให้คุณค่าตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษาในหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. วารสารราชมงคลล้านนา, 1(2), 116-126.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2563). ข้อมูลสถาบันอุดมศึกษา.รายงานจำนวนนักศึกษาทั้งหมดปีการศึกษา 2558-2563 ภาคการเรียนที่ 1 จำแนกตามประเภทสถาบัน/ชื่อสถาบัน/ชื่อคณะ/ชื่อหลักสูตร ระดับการศึกษา และ เพศ. สืบค้น 18 พฤศจิกายน 2563 จากhttp://www.info.mua.go.th/info/index_user.php.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.สศช. (2562). รายงานการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553 – 2583 (ฉบับปรับปรุง). สืบค้น 10 พฤศจิกายน 2563 ข้อมูลจากhttps://www.dcy.go.th/webnew/ebook/pdf/interest/รายงานการคาด ประมาณประชากรของประชาชนของประเทศไทย_พ.ศ.2553- 2583_(ฉบับปรับปรุง).pdf

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครลอสแอนเจลิส. (2559). พฤติกรรมการบริโภคและช่องทางการตลาดสำหรับ Generation ต่าง ๆ. สืบค้น 10 พฤศจิกายน 2563 จาก https://www.thaitradeusa.com/home/wpcontent

/uploads/2016/07/TTCLA_MarketReport_Generation_Jun2016.pdf.

สุนันทิกา ปางจุติ. (2552). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการสร้างแบรนด์ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อใน

ระดับอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

สุภัสตรา จันทรา. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจด้านการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการเพื่อศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, กรุงเทพฯ.

สุภาภรณ์ พลนิกร. (2548). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: โฮลิสติก พับลิชชิ่ง.

เสรี วงษ์มณฑา. (2547). ครบเครื่องเรื่องการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

อรพรรณ ฤทธิ์มั่น. (2561). เด็ก Gen Z. สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2563 จาก https://www.moe.go.th/moe/th/news

/detail.php?NewsID=50839&Key=news_Teerakiat.

Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: capitalizing on the value of a brand name. New York: New York: Free Press.

Culliver, K. (2016). Integrated Marketing and Nontraditional Student Enrollment Decision Making. (Doctoral dissertation). University of La Verne, California.

Keller, K. L. (1993). Conceptualizing, Measuring, and Managing Customer-Based Brand Equity. Journal of Marketing, 57(1), 1-22. (1998). Strategic brand management : building, measuring, and managing brand equity Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.. (2003). Strategic brand management : building, measuring, and managing brand equity (2nd ed.). Upper Saddle River, N.J: Prentice Hall.

Kotler, P., & Kelle, K. L. (2009). Marketing management (13th ed.). Upper Saddle River, N.J.: Pearson Prentice Hall.

Maslow, A. H. (1987). Motivation and Personality. New York: Harper and Row.

Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (1997). Consumer behavior (6th ed.). Upper Saddle River,N.J.: Prentice Hall.

Schultz, D. E. (1993). Integrated marketing communications: Maybe definition is in the point of view. Marketing News, 27(2), 17.

Schultz, D. E., & Schultz, H. F. (1998). Transitioning marketing communication into the twenty-first century. Journal of Marketing Communications, 4(1), 9-26.

Simon, C. J., & Sullivan, M. W. (1993). The Measurement and Determinants of Brand Equity: A Financial Approach. Marketing Science, 12(1), 28-52.

Zain, O. M., & Saidu, M. B. (2016). The Customers Satisfaction on Retailers’ Brand Products:A Study on Selected Areas in Klang Valley. Procedia Economics and Finance,35(C), 418-427. doi:10.1016/S2212-5671(16)00052-6.