การพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาวิชาชีพครู โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ 2. พัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาวิชาชีพครู และ 3. ศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาวิชาชีพครูที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาวิชาชีพครูชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย ขอนแก่น ในรายวิชา ED191001 พื้นฐานสังคมอีสานกับการจัดการศึกษา จำนวน 53 คน โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบทดลองขั้นต้น (Pre-Experimental Design) รูปแบบ One Group Pretest Posttest Design
ผลวิจัยพบว่า 1. การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้มีแนวทางที่สำคัญ คือ การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยใช้การวิจัยเป็นฐาน ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) การกำหนดปัญหาการวิจัย 2) การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 3) การดำเนินงานวิจัย 4) การวิเคราะห์ข้อมูล และ 5) การสรุปและอภิปรายผลการวิจัย โดยแต่ละขั้นตอนจะจัดการเรียนรู้ควบคู่ไปกับการใช้เทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ ในการสืบค้นข้อมูลหรือความรู้จากแหล่งการเรียนรู้ต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2. นักศึกษาวิชาชีพครู ได้รับการพัฒนา
การคิดอย่างมีวิจารณญาณ จำนวน 53 คน ผ่านเกณฑ์ จำนวน 43 คน คิดเป็นร้อยละ 81.13 คะแนนเฉลี่ย 38.60 คะแนน (S.D.= 4.45) คิดเป็นร้อยละ 77.21 ซึ่งผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และ 3. ความคิดเห็นของนักศึกษาวิชาชีพครูที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ แบ่งออกเป็นด้านต่าง ๆ ดังนี้ 1) ด้านกิจกรรมการเรียนรู้ 2) ด้านบรรยากาศการเรียนรู้ 3) ด้านประโยชน์ที่ได้รับ และ 4) ข้อเสนอแนะ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. กรุงเทพฯ: กระทรวงฯ.
กาญจนา ศรีสวัสดิ์ และสายสมร เฉลยกิตติ. (2560). บทความฟื้นวิชา การคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาพยาบาล. เวชสารแพทย์ทหารบก, 70(3), 169-174.
ชาติ แจ่มนุช. (2545). สอนอย่างไรให้คิดเป็น. กรุงเทพฯ: เลียงเชียง.
ณัฏร์สิตา ศิริรัตน์. (2551). การพัฒนารูปแบบการแลกเปลี่ยนเรียนรู้บนเครือข่าย ตามแนวคิดการเรียนรู้แบบชี้นำตนเองเพื่อสร้างการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีมสำหรับบุคลากรทางการศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาเทคโนโลยีและการสื่อสารศึกษา ภาควิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2548). การจัดการเรียนรู้โดยผู้เรียนใช้การวิจัยเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนาการศึกษา.
นภดล เลือดนักรบ, สุภาณี เส็งศรี และพิศิษฐ์ พลธนะ. (2560). ICT: เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์, 9(1), 70-80.
ผู้จัดการออนไลน์. (2564). นานขึ้นอีก! พบปี 63 ไทยใช้เน็ต 11 ชั่วโมง 25 นาทีต่อวัน. Mgronline.
https://mgronline.com/cyberbiz/detail/9640000034830.
เพ็ญผกา ทัดทอง. (2557). การศึกษาการใช้แหล่งเรียนรู้ออนไลน์ที่ส่งเสริมการเรียนการสอนทัศนศิลป์ระดับประถมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พวงผกา ปวีณบำเพ็ญ. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐาน. ศึกษาศาสตร์สาร, 1(2), 62-71.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิภาพรรณ พินลา. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 30(1), 13-34.
วิวัฒน์ มีสุวรรณ์. (2561). วิจัยทางเทคโนโลยีการศึกษา. พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์ และทัศนีย์ บุญเติม. (2537). การสอนแบบ Research Based Learning. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 6(1), 1-14.
สิริพร อินทสนธิ์. (2563). โควิด - 19 : กับการเรียนการสอนออนไลน์ กรณีศึกษารายวิชาการเขียนโปรแกรมเว็บ. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(2), 203-213
เสาวภา วิชาดี. (2554). การศึกษาในกระบวนทัศน์ใหม่: การเรียนโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน. วารสารนักบริหารมหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 31(3), 26-30
แสงเดือน ผ่องพุฒ. (2556). สื่อสังคมออนไลน์: แนวทางการนำมาประยุกต์ใช้ = Social media : how to application. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
