The Relationship between Human Capital Potential and Operational Efficiency of Industrial Sectors in Northeast Region

  • Sukanya Duanguppama Faculty of Social Technology, University of Kalasin
  • Ganyarat Tinnarat Faculty of Social Technology, University of Kalasin
Keywords: Human capital, Operational Efficiency

Abstract

The purpose of this research was to study the relationship between human capitals potential
and operational efficiency of the industry in the northeast region of Thailand.  The target respondents
were 300 executives in industry in the northeast region selected by simple random sampling.
The instruments used for data collection were questionnaires. The statistics used in the analysis included multiple correlation analysis and multiple regression analysis. The results showed that potential human capital in aspects of knowledge, emotion, and culture positively and significantly impact on operational efficiency at 0.05 significance level. Industry in Northeast should focus on the development of human capital for the sustainable success of organization.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

Sukanya Duanguppama, Faculty of Social Technology, University of Kalasin

62/1 ถนนเกษตรสมบูรณ์ ตำบล กาฬสินธุ์ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ 46000

081-9642221 Sukanya.joo@hotmail.com

References

กระทรวงอุตสาหกรรม. (2557). รายงานสถานการณ์อุตสาหกรรม. ค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2557, จาก https://www.industry.go.th.

กระทรวงอุตสาหกรรม. (2558). แผนยุทธศาสตร์ กระทรวงอุตสาหกรรม พ.ศ. 2559-2564. ค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2558, จาก https://www.industry.go.th/psd.

กระทรวงแรงงาน. (2557). สรุปสภาวะการเศรษฐกิจแรงงาน สิงหาคม 2557. ค้นเมื่อ 3 กันยายน 2557, จาก https://www.mol.go.th.

กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2557). รายชื่ออุตสาหกรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2557, จาก https://www.diw.go.th/hawk/.

จีระ หงส์ลดารมภ์.(2554). 8K's+5K': ทุนมนุษย์คนไทยรองรับประชาคมอาเซียน. ค้นเมื่อ 22 สิงหาคม 2557, จาก https://www.gotoknow.org.

จิระพงค์ เรืองกุน. (2555). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์โดยใช้หลักสมรรถนะ : ประสบการณ์จากบริษัทชั้นนำ. ค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2558, จาก https://journal.fms.psu.ac.th/.

ดรุณ ไคร้ศรี. (2551). การพัฒนาศักยภาพ. ค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2557, จาก https://www.cdd.go.th/creat/november47/4711091.htm.

พสุ เดชะรินทร์.(2544). เส้นทางจากกลยุทธ์สู่การปฏิบัติด้วย Balanced Scorecard และ Key Performance Indicators. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พสุ เดชะรินทร์. (2548). Balanced scorecard รู้ลึกในการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชนม์ณัฐชา กังวานศุภพันธ์. (2557). ทุนมนุษย์-ปัจจัยเร่งการเป็นผู้ประกอบการระหว่างประเทศในยุคการค้าเสรีอาเซียน. วารสารบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 37 (142) . ค้นเมื่อ 20 มกราคม 2558. จาก https://www.jba.tbs.tu.ac.th.

ชนงกรณ์ กุณฑลบุตร. (2557). หลักการจัดการ องค์การและการจัดการสมัยใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ :จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชลธิชา มธุรเมธา. (2557). ความพร้อมด้านทรัพยากรมนุษย์ การมุ่งเน้นตลาด และความสามารถขององค์การ: สร้างความเป็นนานาชาติของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทย– ตามแนวคิดฐานทรัพยากร.วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 37(144).

ค้นเมื่อ 20 มกราคม 2558, จาก https://www.jba.tbs.tu.ac.th .

ทนงศักดิ์ โสวจัสสตากุล. (2552). ปัจจัยของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ส่งผลต่อความสำเร็จในการปฏิบัติงานระบบสารสนเทศของสถาบันการศึกษา.กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

นิสดารก์ เวชยานนท์. (2551). มิติใหม่ในการบริหารทุนมนุษย์ : บทความวิชาการ.กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). การจัดการสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 8) (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ : ทริปเพิ้ลกรุ๊ป.

วรรณภา ลือกิตินันท์. (2557). แนวทางการสร้างองค์กรสุขภาวะในบริษัทข้ามชาติ:กรณีศึกษาบริษัทอุตสาหกรรมการผลิตในภาคตะวันออก. วารสารวิทยาการจัดการ, 31 (1) . ค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2558 .จาก https://journal.fms.psu.ac.th/index.php/

ศศิวิมล แสงสุวรรณ อนิรุทธ์ ผงคลี และอัจฉริยา อิสสระไพบูลย. (2556). ผลกระทบของกลยุทธ์การพัฒนาทุนมนุษย์สมัยใหม่ที่มีต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 32 (6) ,

ค้นเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2557, จาก https://chonlinet.lib.buu.ac.th/opac/servlet/SimpleSearch.

สรพล บูรณกูล. (2552). ความสามารถและวิธีการของการจัดการนวัตกรรมสำหรับอุตสาหกรรมไทย : ศึกษาเฉพาะอุตสาหกรรมการผลิตสิ่งทอสิ่งถักขนาดกลางและขนาดย่อม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.). ค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2557, จาก https://www.tnrr.in.th/2558/

สานิตย์ หนูนิล. (2556). การพัฒนาจริยธรรมในองค์การผ่านกระบวนการบริหารทรัพยากรมนุษย์. จากวารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขาสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศิลปะ . 33(1), ค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2557 จาก https://www.tci-thaijo.org.

อเนก ทรรศนาการ. (2555). ทุนมนุษย์” แกนกลางทุนทั้งปวง. ค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2557, จาก https://chanayus.blogspot.com/2011/10/blog-post_01.html.

Aaker, D. A. Kumar, V., & Day, G. S. (2001). Marketing research. New York : John Wiley & Son.

Black, K. (2006). Business statistics: contemporary decision making. (4thed). USA : John Wiley & Son :

Published
2018-03-30
How to Cite
Duanguppama, S., & Tinnarat, G. (2018). The Relationship between Human Capital Potential and Operational Efficiency of Industrial Sectors in Northeast Region. Journal of Accountancy and Management, 9(1), 12-23. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/mbs/article/view/240708
Section
Research Articles