พฤติกรรมและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวจังหวัดพระนครศรีอยุธยาของนักท่องเที่ยวชาวจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาของนักท่องเที่ยวชาวจีน 2. เพื่อสำรวจความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อคุณภาพการให้บริการของผู้ให้บริการในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 3. เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวจีนจำนวน 150 คน ที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม และผลการวิจัยวิเคราะห์โดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านพฤติกรรม พบว่า นักท่องเที่ยวชาวจีนส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีช่วงอายุ 51–60 ปี มีระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี ประกอบอาชีพพนักงานบริษัทและเจ้าของธุรกิจ ซึ่งมีรายได้อยู่ในระดับปานกลางถึงสูง และให้ความสนใจในด้านวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ 2) ด้านความพึงพอใจ พบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจโดยรวมต่อการท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและการให้บริการของผู้ให้บริการในระดับสูง โดยเฉพาะในด้านสถานที่ท่องเที่ยว ที่พัก ร้านอาหาร การคมนาคมขนส่ง และร้านขายของที่ระลึก โดยการบริการที่เป็นมิตรของพนักงานมีบทบาทสำคัญต่อการรับรู้ประสบการณ์เชิงบวก อย่างไรก็ตาม 3) ด้านปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเดินทาง พบว่า ครอบครัวและสื่อสังคมออนไลน์ โดยเฉพาะ WeChat และ Xiaohongshu มีอิทธิพลมากที่สุดในการค้นหาข้อมูลและประกอบการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยว ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ได้แก่ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการท่องเที่ยว การยกระดับทักษะภาษาและการสื่อสารของผู้ให้บริการ และการใช้แพลตฟอร์มออนไลน์ยอดนิยมของจีนในการประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยว นอกจากนี้ งานวิจัยยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เพื่อสร้างสมดุลระหว่างการอนุรักษ์ทางวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมกับการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
วัชชิรานนท์ ทองเทพ. (2565). โควิด 19: ยกเลิก Test & Go จะกระตุ้นท่องเที่ยว-เศรษฐกิจได้แค่ไหน. บีบีซีไทย. https://www.bbc.com/thai/thailand-61264359
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดราชบุรี. (2566). รัฐบาลกับการฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังโควิด-19 ด้วยการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน. สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดราชบุรี.https://ratchaburi.prd.go.th/th/content/category/detail/id/33/iid/148950?utm_source=chatgpt.com
ไทยโพสต์. (2567). ตัวเลขสวย ปี 66 นักท่องเที่ยวต่างชาติเข้าไทยทะลุ 28 ล้านคน. ไทยโพสต์.https://www.thaipost.net/economy-news/511051
SCBEIC. (2024). China in focus: รู้เขา รู้เรา ชนะใจนักท่องเที่ยวจีน. https://www.scbeic.com/th/detail/file/product/9537/gyd0uu6ols/In-focus-Chinese-tourist-20240725.pdf
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัดปี 2566 (Domestic Tourism Statistics (Classify by region and province 2023)). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. https://www.mots.go.th/news/category/705
กรมการท่องเที่ยว. (2565). แผนพัฒนาบริการท่องเที่ยว พ.ศ.2566-2570. ใน กองพัฒนาบริการท่องเที่ยว กรมการท่องเที่ยว. https://www.dot.go.th/storage/กองพัฒนาบริการ/แผนกองฯ/QtftdpYXKOCrXLds1f5xJfseslXaXcpgu3q3oDnM.pdf
ภานิดา รักกลิ่น, จักรวรรดิ์ หล้าเพชร, ดุลทเดช แสนวิเศษ, ศรัญยู เลิศนุวัตน์, และวีระพันธ์ ช่วยประสิทธิ์. (2025). แนวโน้มของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่ส่งผลต่อการใช้บริการสายการบินในประเทศไทย. Academic MCU Buriram Journal, 10(1), 354-366.
ญาณินท์ ช้างหลำ, และภิญรดา เมธารมณ์. (2567). พฤติกรรมการท่องเที่ยวจังหวัดพระนครศรีอยุธยาของกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารวิชาการอยุธยาศึกษา, 16(2), 57-73.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2568). นักท่องเที่ยวจีนยังฮิตเที่ยวไทย แต่การเจาะตลาดท้าทายกว่าเดิม. https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages/Ch-Tourism-CIS3553-FB-2025-01-24.aspx
จิตรา ดุษฎีเมธา. (2558). การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขของผู้สูงอายุ ด้วยสยามหัวเราะบำบัดผ่านการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน: กรณีศึกษา ชุมชนบ้านท่าช้าง อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 7(1), 20-31.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พฤติกรรม. ใน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. https://dictionary.orst.go.th/
Cronbach, L. J. (1972). Essentials of psychological testing. Harper Collins.
ศุภลักษณ์ อังครากูร. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว (พิมพ์ครั้งที่ 2). คลังนานาวิทยา
ชวัลนุช อุทยาน. (2552). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. https:// touristbehaviour.wordpress.com/
พัฒนา พรหมณี, ยุพิน พิทยาวัฒนชัย, และจีระศักดิ์ ทัพผา. (2563). แนวคิดเกี่ยวกับความพึงพอใจและการ สร้างแบบสอบถามความพึงพอใจในงาน. วารสารสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย ใน พระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 26(1), 59-66.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing management (14th ed.). Pearson Education.
McCormick, J., & Barnet, K. (2008). A multilevel investigation of relationships between Australian teachers' career stages and locus of control. Journal of Educational Administration, 46(1), 8-24.
เลิศพร ภาระสกุล. (2558) แรงจูงใจและทัศนคติที่ส่งผลต่อความพึงพอใจโดยรวมของนักท่องเที่ยวชาวจีนต่อการท่องเที่ยว ประเทศไทย. มหาวิิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Qin, S. (2023). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Prempree, N. (2021). Decision process for online food ordering service of the population of the Don Mueang area Bangkok. [Master’s independent study]. Bangkok University.
กิตติยา ดาวเวียงกัน, และลัดดา ปินตา. (2563). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวกรณีศึกษาสถานีเกษตรหลวงอ่างขางและสถานีเกษตรหลวงอินทนนท์จังหวัดเชียงใหม่. Journal of Arts Management, 4(2), 262-277.
อรนิภา ติ้นยะเสน. (2556) การชมรายการโทรทัศน์เพื่อการท่องเที่ยวต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Wu, Y., & Phrapratanporn, B. (2024). The study of personal factors affecting Chinese tourists' decision to visit Wat Phra Kaew after the COVID-19 situation. Institute Sufficiency Journal, 1(8), 11–21.
วันวิสา ก้อนนาค. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าที่ตลาดนัดธนบุรี เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสยาม.
Wang, Z., Huang, W. J., & Liu-Lastres, B. (2022). Impact of user-generated travel posts on travel decisions: A comparative study on Weibo and Xiaohongshu. Annals of Tourism Research Empirical Insights, 3(2), 100064.
Zhou, Q., Sotiriadis, M., & Shen, S. (2023). Using TikTok in tourism destination choice: A young Chinese tourists' perspective. Tourism Management Perspectives, 46, 101101.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). Servqual: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.
Hwang, J., Asif, M., & Lee, K. W. (2020). Relationships among country image, tour motivations, tour quality, tour satisfaction, and attitudinal loyalty: The case of Chinese travelers to Korea. Sustainability, 12(8), 3182. https://doi.org/10.3390/su12083182
กาญจนา โชคเหรียญสุขชัย. (2557). รายงานการวิจัยพฤติกรรมการเปิดรับสื่อ การค้นหาข่าวสารและการรับรู้วัฒนธรรม ไทยสากลเพื่อการสื่อสารท่องเที่ยวสำหรับประชาชนในกลุ่มประเทศอินโดจีน. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). สุวีริยาสาส์น
Li, K. X., Jin, M., & Shi, W. (2018). Tourism as an important impetus to promoting economic growth: A critical review. Tourism Management Perspectives, 26, 135–142.
Packer, J., & Ballantyne, R. (2016). Conceptualizing the visitor experience: A review of literature and development of a multifaceted model. Visitor Studies, 19(2), 128–143.
Pine, B. J., & Gilmore, J. H. (2011). The experience economy. Harvard Business Press.
Zhang, H., Fu, X., Cai, L. A., & Lu, L. (2014). Destination image and tourist loyalty: A meta-analysis. Tourism Management, 40, 213–223.
Chen, X., Cheng, Z. F., & Kim, G. B. (2020). Make it memorable: Tourism experience, fun, recommendation and revisit intentions of Chinese outbound tourists. Sustainability, 12(5), 1904.
Kim, J. H. (2018). The impact of memorable tourism experiences on loyalty behaviors: The mediating effects of destination image and satisfaction. Journal of Travel Research, 57(7), 856–870. https://doi.org/10.1177/0047287517721369
Page, S. J. (2019). Demand: Why do people engage in tourism? In Tourism management (pp. 79–116). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203122433-5
Xiang, Z., Tussyadiah, I., & Buhalis, D. (2015). Smart destinations: Foundations, analytics, and applications. Journal of Destination Marketing and Management, 4(3), 143–144.
Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1), 8. https://doi.org/10.9707/2307-0919.1014
Echtner, C. M., & Ritchie, J. B. (1993). The measurement of destination image: An empirical assessment. Journal of Travel Research, 31(4), 3–13.
Ruiqiu, P. (2021). An analysis of the deciding factors for Chinese tourists to travel to secondary cities in Thailand: A case study in Chiang Rai. Master’s independent study, Bangkok University.
