การประเมินความสุขจากการท่องเที่ยวโดยชุมชน: เกาะโหลน ตำบลราไวย์ จังหวัดภูเก็ต

บทคัดย่อ

           การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความสุขจากการท่องเที่ยวโดยชุมชน ในพื้นที่เกาะโหลน ตำบล ราไวย์ จังหวัดภูเก็ต และ 2) เสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อยกระดับความสุขของประชาชนในพื้นที่เกาะโหลน ตำบลราไวย์ จังหวัดภูเก็ต ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เกาะโหลน ตำบล ราไวย์ จังหวัดภูเก็ต มีจำนวนทั้งสิ้น 238 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ ประชาชนที่มีส่วนร่วมทางตรงในการจัดการการท่องเที่ยว ประชาชนที่มีส่วนร่วมทางอ้อมในการจัดการการท่องเที่ยว และประชาชนที่ไม่มีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยว โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างจากสูตรการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามหลักสถิติของทาโร ยามาเน่ เท่ากับ 150 คน และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม ซึ่งเป็นคำถามเกี่ยวกับความคิดเห็นของชุมชนต่อความสุขจากการท่องเที่ยว  โดยชุมชน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้เกณฑ์การวัดความสุข อ้างอิงตามมาตรฐานการวัดความสุขมวลรวมประชาชาติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และ f-test

              ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนในพื้นที่ชุมชนแหล่งท่องเที่ยว โดยภาพรวมทั้งหมดมีความสุขอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีความสุขภาพรวมเชิงอัตวิสัย และความสุขภาพรวมเชิงภาวะวิสัยอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการเปรียบเทียบความสุขจากการท่องเที่ยวโดยชุมชนของประชาชนในพื้นที่เกาะโหลนพบว่า หลังมีการท่องเที่ยวโดยชุมชน ประชาชนในพื้นที่มีความสุขมากกว่าก่อนมีการท่องเที่ยวโดยชุมชน แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อยกระดับความสุขของประชาชนในพื้นที่เกาะโหลน ได้แก่ 1) กำหนดแนวทางหรือข้อปฏิบัติที่ชัดเจนในการท่องเที่ยวโดยชุมชนสำหรับคนในชุมชนหรือผู้ประกอบการท้องถิ่น 2) ส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางตรงให้กับประชาชนในพื้นที่ให้มากขึ้น 3) ส่งเสริมให้ชุมชนมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น เพื่อจำหน่ายเป็นของฝาก หรือของที่ระลึกให้กับนักท่องเที่ยว และ 4) จัดทำปฏิทินการท่องเที่ยว เพื่อส่งเสริมให้มีการท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี