Component Healthy School Administration Model of Schools Under Office of the Basic Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to study the components of the health-promoting school management model in educational institutions under the Office of the Basic Education Commission. This is qualitative research using concepts, theories, documents, textbooks, and related research both domestically and internationally on health-promoting school management. It also incorporates interviews with five experts involved in the operation of health-promoting schools: one director of an educational service area office, two directors of health-promoting schools, and two teachers in health-promoting schools. These structured interviews focused on the variables and components of health-promoting school management to provide a framework for constructing a questionnaire. Data was collected from a sample group of 355 school administrators and teachers in health-promoting schools, determined according to the criteria of Comrey and Lee, using stratified random sampling based on region. Data was collected and the components obtained from the research questionnaire were synthesized. The results were then analyzed using exploratory factor analysis (EFA) to determine the components of the health-promoting school management model in educational institutions under the Office of the Basic Education Commission. The research results found that the components of the healthy school management model in educational institutions. Affiliated with the Office of the Basic Education Commission, it comprises six components as follows: 1) Holistic policy 2) Administration 3) Physical and environment dimension 4) Learning and curriculum dimension 5) Personnel and student well-being and 6) Participation and continuous evaluation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมอนามัย. (2563). แนวทางการจัดการโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542. แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พุทธศักราช 2562. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). คู่มือการบริหารโรงเรียนสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). แนวทางการสร้างเสริมสุขภาพในสถานศึกษา. นนทบุรี: กรมอนามัย.
กัมพล เจริญรักษ์. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนสุขภาวะ: ทุ่งยาวคำโปรยโมเดล. คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(2), 78–88.
ณัฐวุฒิ ทองดอนน้อย, วาโร เพ็งสวัสดิ์ และ ทรัพย์หิรัญ จันทรักษ์. (2567). การศึกษาองค์ประกอบประสิทธิผลของโรงเรียนสุขภาวะสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 21(2), 143–156.
สันติ สิงหาพรม. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมสุขภาวะทางร่างกายและจิตสังคมของนักเรียนโรงเรียนบ้านหนองไผ่ล้อม. วารสารงานวิจัยทางสุขภาพและการบริหารเพื่อพัฒนาชุมชนเชิงพื้นที่, 3(1), 62-76.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). เครื่องมือพัฒนาสู่ความเป็นโรงเรียนสุขภาวะ. มหาสารคาม: สารคามการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางโรงเรียนสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Comrey, A. & Lee, H. B. (1992). A fist course in factor analysis. New Jersey: Erlbaum.
Drake, T. L. & Roe, W. H. (1986). The principalship. New York: Wiley & Son.
Hoy, W. K., Tarter, C. J., & Kottkamp, R. B. (1991). Open schools/healthy schools: measuring organizational climate. California: Corwin.
