นวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในยุคสังคมดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล 2) เพื่อสังเคราะห์รูปแบบนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล 3) เพื่อประเมินรูปแบบนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีการสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และการประเมินความเหมาะสมนวัตกรรม โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 19 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ/ผู้เชี่ยวชาญประเมินนวัตกรรม จำนวน 5 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อนวัตกรรม ได้แก่ วิธีการกำหนดกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด คือ ปัจจัยนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล อีกทั้งการประยุกต์ใช้สื่อสังคมออนไลน์ รวมทั้งการประยุกต์ใช้ระบบบริหารจัดการร้านอาหาร นวัตกรรมที่สำคัญในการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล 2)องค์ประกอบของรูปแบบนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในยุคสังคมดิจิทัลนั้น คือ การเลือกใช้วิธีการกำหนดกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด การส่งเสริมการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ 3) ผลการประเมินนวัตกรรมการส่งเสริมการตลาดธุรกิจร้านอาหารไทยในสังคมยุคดิจิทัล จำนวน 4 ด้าน โดยภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน โดยมีด้านความเป็นประโยชน์ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดอยู่ที่ 4.93 รองลงมาคือ ด้านความเหมาะสม มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.9 และด้านความถูกต้อง กับด้านความเป็นไปได้ มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.86 ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (26 พฤษภาคม 2563). การวางแผนบริหารจัดการองค์กร. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://www.dip.go.th/th/category/2020-05-26-18-47-51/2020-05-26-18-58-11
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 – 2579). สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
กัลยา สุวรรณแสง. (2538). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: บำรุงสาส์น.
การเงินธนาคาร. (2566). Food Delivery เดินหน้าขยายตลาดพร้อมบริการที่หลากหลาย. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษจิกายน 2564, จาก https://www.moneyandbanking.co.th/article/news/food-delivery-sevice-new-normal-031164.
กุสุมา สีดาเพ็ง และอุบลวรรณนา เกษตรเอี่ยม. (2565). การส่งเสริมการตลาดดิจิทัลเพื่อการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ชุมชน ตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาการจัดการและการสื่อสาร, 1(2), 39-56.
เกศศิริ นวลใยสวรรค์, ทรงกลด พลพวก, วิมลกานต์ นิธิศิริวริศกุล, ฉัตรชัย ศรีมาลา, จรัญญา ไชยเสริฐ และ สุเมธี เทียมสกุล. (2566). การตลาดดิจิทัลในยุคที่ท้าทาย บทบาทความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(1), 193-207.
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2568). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(1), 64.- 76.
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ, ระชานนท์ ทวีผล และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2567). กลยุทธ์การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมการบริการเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจโรงแรม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 380–400.
นภัทร์ แก้วนาค. (2555). เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative Data Analysis Technic).พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มติชน ชูทับทิม, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ และ ชูชีพ เบียดนอก. (2567). การบริหารจัดการภาครัฐให้ทันสมัยสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยีของจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(4), 989–1000.
ฤทธิ์เจตน์ รินแก้วกาญจน์. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps และปัจจัยด้านการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการคลินิกการแพทย์แผนจีนหัวเฉียว กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(1), 92-106.
ศศิกานต์ แป้นประสิทธิ์, จิณห์จุฑา จรัสอภิรัตกุล, เดชกรณ์ โกศลสุรเสนีย์, สุชานาถ ภู่วพงษ์ศิริ และ ทัชชกร สัมมะสุต. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7P’s) ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการของผู้บริโภคร้าน มองช้างคาเฟ่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 13(2). 324-338.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร
ศิวฤทธิ์ พงษกรรังศิลป์. (2564). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: Top Publishing.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (19 สิงหาคม 2564). โควิด-19 และมาตรการควบคุมการระบาด คาดทั้งปี 2564. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2567, จาก https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-econ/business/Pages/food-delivery-z3256.aspx
สาธิยา เขื่อนคํา. (2562). ผู้ค้าจีนรุ่นใหม่กับการขยายอิทธิพลทางการค้าอีคอมเมิร์ซ: กรณีผู้ค้าจีนรายย่อยในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 119 - 139.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (3 สิงหาคม 2563). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม Innovative Organization Book Of Knowledge. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2567, จาก https://www.nia.or.th/การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม%20Innovative%20Organization%20Book%20Of%20Knowledge
สุชาติ ไตรภพสกุล. (2565). หลักการตลาดเพื่อการเป็นผู้ประกอบการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวลักษณ์ พันธบุตร. (2560). อยู่อย่างคนร่วมสมัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(2), 161-167.
โสรัตน์ มงคลมะไฟ. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อความสัมพันธ์กับสังคมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(2), 25-36.
อนันตพร พุทธัสสะ. (2563). การพัฒนากลยุทธ์การส่งเสริมการตลาดดิจิทัล เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 1(2), 12-21.
อมรรัตน์ ปรีชารัตน์ และวอนชนก ไชยสุนทร. (2562). พฤติกรรมการใช้บริการร้านอาหาร ผ่านการรีวิวจากสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการบริหารและการจัดการ, 9(2), 209-219.
อังควิภา แนวจำปา และ รัชนี งาสระน้อย. (2567). ปัจจัยส่วนประสมการตลาด (7Ps) ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกร้านอาหารประเภทปิ้งย่างของผู้บริโภคในเขตจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 2(1). 57-73.
อุมาวรรณ วาทกิจ. (2566). ส่วนประสมทางการตลาด 4Es ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าสินค้าอุปโภคบริโภค ของผู้บริโภคผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(1), 30–45.
Avyazova, R. K., & Blinova, E. A. (2018). Introduction of Information System for Optimization of Restaurant Management System, Retrieved from Https://Vmuis.Ru/Smus/Article/View/ 8519
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. New York: Rinehart and Wiston.
Kotler, P. (1997). Marketing Management: Analysis, Planning, Implementation and Control. (9th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2008). Principles of Marketing. (12th ed). New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing Management. (14th ed.). London: Pearson Education.
Kotler, P., Armstrong, G., & Opresnik, M. (2019). Marketing: An Introduction. London: Pearson.
Mccarthy, J. (1964). The Concept of the Marketing Mix. Journal of Advertising Research, 2-7.
