Innovation in Promoting Thai Restaurant Businesses in the Digital Society Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) examine the factors influencing marketing innovation in Thai restaurant businesses in the digital era 2) synthesize a marketing innovation model for Thai restaurant businesses in the digital era and 3) evaluate the developed marketing innovation model for Thai restaurant businesses in the digital era. A qualitative research approach was employed, through interviews, focus group discussions and an evaluation of the innovation’s suitability. The study involved 19 key informants and 5 experts, who assessed the innovation. The research results found that 1) Factors affecting innovation include the method of determining the marketing mix strategy, which is an innovative factor for promoting marketing of Thai restaurants in the digital age, as well as the application of social media and the application of the restaurant management system which are important innovations for promoting marketing of Thai restaurants in the digital age. 2) Components of the innovation model for boosting Thai restaurant marketing in the digital era include selecting a method for defining the marketing mix strategy as well as promoting marketing through social media. 3) Overall, the results of the evaluation of the innovation for promoting marketing of Thai restaurants in the digital age in four aspects were at the highest level, with the most useful aspect having the highest average value of 4.93 followed by the appropriate aspect with the average value of 4.9 and the correctness and feasibility aspects with the average value of 4.86 respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (26 พฤษภาคม 2563). การวางแผนบริหารจัดการองค์กร. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://www.dip.go.th/th/category/2020-05-26-18-47-51/2020-05-26-18-58-11
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 – 2579). สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
กัลยา สุวรรณแสง. (2538). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: บำรุงสาส์น.
การเงินธนาคาร. (2566). Food Delivery เดินหน้าขยายตลาดพร้อมบริการที่หลากหลาย. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษจิกายน 2564, จาก https://www.moneyandbanking.co.th/article/news/food-delivery-sevice-new-normal-031164.
กุสุมา สีดาเพ็ง และอุบลวรรณนา เกษตรเอี่ยม. (2565). การส่งเสริมการตลาดดิจิทัลเพื่อการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ชุมชน ตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาการจัดการและการสื่อสาร, 1(2), 39-56.
เกศศิริ นวลใยสวรรค์, ทรงกลด พลพวก, วิมลกานต์ นิธิศิริวริศกุล, ฉัตรชัย ศรีมาลา, จรัญญา ไชยเสริฐ และ สุเมธี เทียมสกุล. (2566). การตลาดดิจิทัลในยุคที่ท้าทาย บทบาทความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(1), 193-207.
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2568). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(1), 64.- 76.
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ, ระชานนท์ ทวีผล และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2567). กลยุทธ์การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมการบริการเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจโรงแรม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 380–400.
นภัทร์ แก้วนาค. (2555). เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative Data Analysis Technic).พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มติชน ชูทับทิม, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ และ ชูชีพ เบียดนอก. (2567). การบริหารจัดการภาครัฐให้ทันสมัยสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยีของจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(4), 989–1000.
ฤทธิ์เจตน์ รินแก้วกาญจน์. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps และปัจจัยด้านการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการคลินิกการแพทย์แผนจีนหัวเฉียว กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(1), 92-106.
ศศิกานต์ แป้นประสิทธิ์, จิณห์จุฑา จรัสอภิรัตกุล, เดชกรณ์ โกศลสุรเสนีย์, สุชานาถ ภู่วพงษ์ศิริ และ ทัชชกร สัมมะสุต. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7P’s) ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการของผู้บริโภคร้าน มองช้างคาเฟ่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 13(2). 324-338.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร
ศิวฤทธิ์ พงษกรรังศิลป์. (2564). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: Top Publishing.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (19 สิงหาคม 2564). โควิด-19 และมาตรการควบคุมการระบาด คาดทั้งปี 2564. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2567, จาก https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-econ/business/Pages/food-delivery-z3256.aspx
สาธิยา เขื่อนคํา. (2562). ผู้ค้าจีนรุ่นใหม่กับการขยายอิทธิพลทางการค้าอีคอมเมิร์ซ: กรณีผู้ค้าจีนรายย่อยในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 119 - 139.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (3 สิงหาคม 2563). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม Innovative Organization Book Of Knowledge. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2567, จาก https://www.nia.or.th/การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม%20Innovative%20Organization%20Book%20Of%20Knowledge
สุชาติ ไตรภพสกุล. (2565). หลักการตลาดเพื่อการเป็นผู้ประกอบการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวลักษณ์ พันธบุตร. (2560). อยู่อย่างคนร่วมสมัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(2), 161-167.
โสรัตน์ มงคลมะไฟ. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อความสัมพันธ์กับสังคมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(2), 25-36.
อนันตพร พุทธัสสะ. (2563). การพัฒนากลยุทธ์การส่งเสริมการตลาดดิจิทัล เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 1(2), 12-21.
อมรรัตน์ ปรีชารัตน์ และวอนชนก ไชยสุนทร. (2562). พฤติกรรมการใช้บริการร้านอาหาร ผ่านการรีวิวจากสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการบริหารและการจัดการ, 9(2), 209-219.
อังควิภา แนวจำปา และ รัชนี งาสระน้อย. (2567). ปัจจัยส่วนประสมการตลาด (7Ps) ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกร้านอาหารประเภทปิ้งย่างของผู้บริโภคในเขตจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 2(1). 57-73.
อุมาวรรณ วาทกิจ. (2566). ส่วนประสมทางการตลาด 4Es ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าสินค้าอุปโภคบริโภค ของผู้บริโภคผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(1), 30–45.
Avyazova, R. K., & Blinova, E. A. (2018). Introduction of Information System for Optimization of Restaurant Management System, Retrieved from Https://Vmuis.Ru/Smus/Article/View/ 8519
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. New York: Rinehart and Wiston.
Kotler, P. (1997). Marketing Management: Analysis, Planning, Implementation and Control. (9th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2008). Principles of Marketing. (12th ed). New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing Management. (14th ed.). London: Pearson Education.
Kotler, P., Armstrong, G., & Opresnik, M. (2019). Marketing: An Introduction. London: Pearson.
Mccarthy, J. (1964). The Concept of the Marketing Mix. Journal of Advertising Research, 2-7.
