ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในรายวิชาหลักสถิติต่อการเรียนรู้และความพึงพอใจของนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนและหลังเรียนวิชาหลักสถิติที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ 2) เพื่อศึกษาความก้าวหน้าทางการเรียน และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ใช้แผนการวิจัยแบบศึกษากลุ่มเดียววัดสองครั้งก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา TSTA3102 หลักสถิติ ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 62 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่างง่ายโดยวิธีจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบวัดผลการเรียนรายวิชา TSTA3102 หลักสถิติจำนวน 50 ข้อ และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบทีแบบจับคู่ และความก้าวหน้าทางการเรียน ผลการวิจัยพบว่า
1. ผู้เรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลการเรียนรู้หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
2. ผู้เรียนมีความก้าวหน้าทางการเรียนอยู่ในระดับสูง
3. ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการการจัดการเรียนรู้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ทำให้ผู้เรียนเกิดทักษะการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา การวางแผน เก็บรวบรวมข้อมูล นำเสนอข้อมูล และการสรุปผล รวมถึงได้รับทักษะการบริหารจัดการเวลา ทักษะการสื่อสาร ทักษะประมวลผล การทำงานเป็นทีม ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สร้อยสิงห์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การวิจัยเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาทางด้านอุตสาหกรรมบริการ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(2), 381-396.
ทิศนา แขมมณี. (2548). การจัดการเรียนรู้โดยผู้เรียนใช้การวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน:องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่18). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนะวัฒน์ วรรณประภา. (2560). สื่อสังคมออนไลน์กับการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1), 7-20.
ปสุตา แก้วมณี และอาฉ๊ะ บิลหีม. (2560). พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้สื่อมัลติมีเดียบูรณาการร่วมกับเครือข่ายสังคมออนไลน์เรื่องนวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 13(1), 83-103.
บรรณรักษ์ คุ้มรักษา และ เพชรลัดดา รักษากิจ. (2562). การพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ด้วยการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐานเรื่อง สมบัติของดินสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้, 10(1), 14-29.
บุปผา ไชยแสง. (2562). ผลการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สื่อสังคมออนไลน์ วิชาสารสนเทศเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. อินฟอร์เมชั่น, 26(1), 73-89.
พัชรี จัทนร์เพ็ง. (2554). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานเพื่อพัฒนาความรู้ และทักษะการวิจัยของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารวิจัย มข., 1(2), 21-44.
พิมพ์ปวีณ์ สุวรรณโณ และศุภลักษณ์ สินธนา. (2561).การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการวิจัยของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลาที่เรียนด้วยการจัดการเรียนการสอนโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน.วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา,13(1), 161-170.
อรุณี จันทร์หอม และสุภาพร พรไตร. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง สารพันธุกรรมโดยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏ บุรีรัมย์ม, 9(1), 277-290.
อาฟีฟี ลาเต๊ะ. (2560). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาสถิติ และทักษะการวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา, 15(2),120-132.
Harari, Y. N. (2018). Lessons for the 21st Century. London: Jonathan Cape.
