Causal Factors Influencing Repurchase Intention of Thai Northeastern Food on Lineman Application of Consumers in Bangkok and Its Vicinity
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to study 1) develop and validate the casual relationship model of repurchase intention of Thai North-Eastern food on application Lineman of consumers in Bangkok and its vicinity. 2) study of causal factors influencing repurchase intention of Thai North-Eastern food on Lineman application of consumers in Bangkok and its vicinity. The sample was people who have bought Thai Northeastern food on Lineman and live in Bangkok and its vicinity of 289 people. The tools used in the research was online questionnaires.
The statistics used in data analysis were frequency, percentage, confirmatory factor analysis and structural equation model.
The results of this research were the development of the causal relationship models consisting of 5 components are 1) electronic word of mouth 2) product and service quality 3) satisfaction 4) image and 5) repurchase Intention and the model is consistent with
the empirical data to a great extent. The statistic shows CMIN/df = 1.18, GFI = 0.94, AGFI = 0.90, SRMR = 0.03, RMSEA = 0.03. The final is predictive coefficient of 0.75, indicating that
the variables in the model can explain the variance of repurchase intention on Lineman application by 75 percent. It was found that the electronic word of mouth, satisfaction, product and service quality directly impact on repurchase intention. The results of this research are useful for the owner of Thai North-Eastern Food restaurant on Lineman to create marketing strategies that are suitable for consumer to repurchase intention for the next time.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญ์วรา ไทยหาญ, พวงเพ็ญ ชูรินทร์ และ สิญาธร นาคพิน. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์ตราสินค้า คุณค่าตราสินค้ากับความจงรักภักดีในตราสินค้าของผู้ใช้เครื่องสำอางนำเข้าจากต่างประเทศในอำเภอเมืองจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ, 6(1), 95-120.
กัญญาวีร์ อินทร์สันต์ และ บุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2563). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ และการสื่อสารการตลาดแบบปากต่อปากผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของลูกค้าร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม ในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 79-91.
ชนม์ธีรา ขำละม้าย และ พนัชกร สิมะขจรบุญ. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ประโยชน์การใช้งานแอปพลิเคชันสั่งอาหาร. วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 3(1), 1-19.
ณัฐธิดา แสงแก้วสุข และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความภักดีในการใช้บริการสั่งเครื่องดื่มบนแอปพลิเคชันเดลีรันเนอร์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารรังสิต สารสนเทศ, 27(2),139-156.
นันทินี บุญยปรารภชัย และ ประพล เปรมทองสุข. (2566). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความตั้งใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นเบบี้บูมเมอร์และเจเนอเรชั่นเอ็กซ์ เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 85-100.
พีรวัส ปทุมุต์ตรังษี, จรูญ ชำนาญไพร และ เบญจฐา วัฒนกุล. (2566). การยอมรับเทคโนโลยีที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของวัยรุ่น ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 49-60.
ปัณติฌา ธรรมกุลธารี และ สมชาย เล็กเจริญ. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแอปพลิเคชันโพเมโลของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 41(2), 110-126.
มณีรัตน์ จันทนะผะลิน. (2562). อาหารอีสาน. วารสารวัฒนธรรมอาหารไทย, 1(2), 2-7.
รุ่งนภา บริพนธ์มงคล และ กฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2563). การรับรู้คุณภาพสินค้าและคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อซ้้าเครื่องท้าความสะอาดอุตสาหกรรม. วารสารศิลปการจัดการ, 4(1), 166-179.
ลัดดาวัลย์ โชคถาวร, กาญจนา สุคัณธสิริกุล และ สรียา วิจิตรเสถียร. (2562). การพัฒนาแบบจำลองเชิงสาเหตุความตั้งใจซื้อซ้ำของผู้บริโภคจากการซื้อสินค้าผ่านร้านค้าปลีกออนไลน์. RMUTI Journal Humanities and Social Sciences, 8(1), 108-121.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (2563), การใช้บริการ Online Food Delivery ของคนไทย, สืบค้นเมื่อ 21 พฤศจิกายน2565, จาก https://www.etda.or.th/th/https/wwwetdaorth/th/ newsevents/pr-news/Online-Food-Delivery-Survey-2020.aspx.
สุมามาลย์ ปานคำ และ รพีพร คงกุทอง. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการซื้อซ้ำเครื่องสำอางบนเพจเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารศิลปการจัดการ, 5(2), 272-285.
สุมามาลย์ ปานคำ และ พัชรนันท์ คงกุทอง (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจใช้บริการสั่งอาหาร ซ้ำบนแอปพลิเคชันไลน์แมนของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสังคมศาสตร์และ มานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(1), 15-28.
อัมพล ชูสนุก, ณ ชนก มงคลสุข, ฉวีวรรณ ชูสนุก, วทัญญู รัศมิทัต และ วิทยา ภัทรเมธากุล. (2561). ปัจจัยขับเคลื่อนที่มีอิทธิพลต่อความไว้เนื้อเชื่อใจ ความพึงพอใจ การบอกต่อ และการกลับมาซื้อซ้ำของลูกค้าร้านปืนศรทอง. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(3), 2042-2055.
อัศนีย์ ณ น่าน และ ศศิชา วงศ์ไชย. (2565). การยอมรับเทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือ การสื่อสารแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการแอปพลิเคชันสั่งอาหารในจังหวัดลำปาง.วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 199-211.
Gumilang M., Yuliati L., & Indrawan R. (2021). Repurchase Intention of Millennial Generation in Coffee Shop with the Coffee-To-Go Concepts. International Journal of Research and Review, 8(2), 347-361.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). California: Sage Publications.
Hoelter, J. W. (1983). The Effects of Role Evaluation and Commitment on Identity Salience. Social Psychology Quarterly, 46(2), 140–147.
Hu, L.T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55.
Indeed Career Guide. (2023). Understanding Product Quality: What It Is and Why It Matters. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2566, จาก https://www.indeed.com/career-advice/career-development/ product-quality.
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1984). Advances in Factor Analysis and Structural Equation Models. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers.
Kline, R. B. (2011). Principles and Practices of Structural Equation Modeling. (3rd ed.). New York The Guilford Press.
Nigel H., & Jim A. (2016). Customer Satisfaction and Loyalty Measurement. (3rd ed). London: Routledge.
Putra, j. & Arif, M. (2019). The Effect of Electronic Word of Mouth (EWOM), Price and Brand Image on Repurchase intention (A Case study of CITILINK INDONESIA consumer in Malang). Jurnal Ilmiah Ma hasiswa, 7(2), 1-9.
Schreiber, J. B., Stage, F. K., King, J., Nora, A., & Barlow, E. A. (2006). Reporting Structural Equation Modeling and Confirmatory Factor Analysis Results: A Review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323–337.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modeling. (3rd ed.). London: Routledge.
Techhub (2016), LINE เปิดตัว “LINE MAN” แอพผู้ช่วยชั้นเลิศ ให้บริการสั่งซื้ออาหารและแมสเซนเจอร์ระดับมืออาชีพ, สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2566, จาก https://www.techhub.in.th/line-man.
Thompson, B. (2004). Exploratory and Confirmatory Factor Analysis: Understanding Concepts and Applications. Washington, D. C.: American Psychological Association.
Ullman, M. T. (2001). The Declarative/Procedural Model of Lexicon and Grammar. Journal of Psycholinguistic Research, 30(1), 37–69.
