นวัตกรรมการเพิ่มประสิทธิภาพการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติสำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงานเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพในการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ 2) เพื่อออกแบบและพัฒนานวัตกรรมกระบวนการเพิ่มประสิทธิภาพในการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ 3) เพื่อประเมินและนำเสนอนวัตกรรมการเพิ่มประสิทธิภาพการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธีเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลแบบสอบถามจาก
กลุ่มตัวอย่าง 140 คน และ สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 คนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยสถิติ
เชิงพรรณนาหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมาน การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และเชิงคุณภาพใช้เทคนิค 6’ C. ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพในการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ได้แก่ (1) ด้านมาตรฐาน (2) ด้านกระบวนการ (3) ทรัพยากร และ (4) ด้านผู้เข้ารับการทดสอบ 2) การออกแบบและพัฒนานวัตกรรมกระบวนการเพิ่มประสิทธิภาพในการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติประกอบไปด้วยการสร้างนวัตกรรมโดยกระบวนการคิดเชิงออกแบบ ได้แก่ (1) การเข้าอกเข้าใจ (2) การกำหนดปัญหา (3) การสร้างสรรค์แนวคิด (4) การสร้างต้นแบบ และ (5) การทดสอบ สร้างการยอมรับนวัตกรรมภายใต้ทฤษฎีการแพร่กระจายนวัตกรรม (1) นวัตกรรม (2) เวลา (3) ช่องทางการสื่อสาร (4) ระบบสังคม โดยนวัตกรรมต้องมีคุณลักษณะที่ส่งผลต่อการยอมรับ 1) ประโยชน์เชิง 2) ความเข้ากันได้ 3) ความไม่ซับซ้อน 4) การทดลองใช้ได้ และ (5) การสังเกตเห็นได้ 3) การประเมินนวัตกรรม ด้านความเป็นประโยชน์ ความเหมาะสม ความถูกต้อง และความเป็นไปได้ มีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยคือรูปแบบนวัตกรรมเชิงระบบ เชื่อมโยงปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ ได้รูปแบบนวัตกรรมการยอมรับนำไปสู่การเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการทั้งด้านเวลา ต้นทุน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน พ.ศ. 2565. (2566). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 140 ตอนที่ 2 ก หน้า 7-8. (6 มกราคม 2566)
กนกกาญจน์ เสน่ห์นมะหุต. (2564). การบูรณาการทฤษฎีการแพร่กระจายนวัตกรรมกับการรับรู้ความเสี่ยงและทัศนคติเพื่อวัดความตั้งใจในการใช้บริการโมบายแบงก์กิ้งของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 16(1), 1-15.
กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. (2568). คู่มือวิธีการเทียบโอนความรู้และประสบการณ์ด้านการพัฒนาฝีมือแรงงานของระบบธนาคารหน่วยกิต (Credit Bank). กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน.
กฤชวรรธน์ โล่ห์วัชรินทร์, และ ณัฐนันท์ แสนบุตร. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับนวัตกรรมของภาครัฐ: กรณีการจ่ายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 15(1), 1-22.
กองนวัตกรรมการจัดการ. (2564). นวัตกรรมการจัดการ. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม.
คำนาย อภิปรัชญาสกุล. (2560). การเพิ่มประสิทธิภาพในองค์กร. กรุงเทพฯ: โฟกัสมีเดีย แอนด์พับลิชชิ่ง.
จิราภรณ์ สุวรรณเจริญ, นิภา มิลินทราคาร, และ คมกริช มีวาสนา. (2565). ที่มาและปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์นวัตกรรมภาครัฐ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 13(1), 63-77.
ณัฐฐิญา วงษ์แสง, วศิตา เกิดผลประสพสุข, และ วราภรณ์ ทรัพย์เรืองทอง. (2564). การนำนโยบายมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติไปปฏิบัติของศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัดลพบุรี. Lawarath Social E-Journal, 3(3), 51-64.
ดารัตน์ สะโดอยู่ และ แสงจิตต์ ไต่แสง. (2565). ปัจจัยในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงาน บริษัท เอลเลค แอนด์ เอลเทค (ประเทศไทย) จำกัด จังหวัด ปทุมธานี. วารสารวิทยาการจัดการ ปริทัศน์, 24(2), 1-10.
ภัทริกา ชิณช่าง, ตะวันรอน สังยวน, มงคล เอกพันธ์ และ นิสากร พุทธวงศ์. (2568). โครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความคล่องตัวขององค์กรนวัตกรรมองค์กร และประสิทธิผลองค์กร ที่มีต่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน: หลักฐานเชิงประจักษ์จากธุรกิจผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้ในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(3), 918–939.
วัชรินทร์ จัตุกูล, เอกนรี ทุมพล และ รวมพล จันทศาสตร์. (2566). ระบบการจัดการข้อมูลการรับสมัครของศูนย์ทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติด้านโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก โดยประยุกต์ใช้แนวคิดลีน. วารสารวิชาการเทคโนโลยีพลังงานและสิ่งแวดล้อม, 10(2), 20-27.
สุรเดช จองวรรณศิริ. (2564). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม. สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
อุษา ศิลป์เรืองวิไล. (2566). การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการแพร่กระจายนวัตกรรม (เอเวอร์เร็ต เอ็ม โรเจอร์ส, 2526) เพื่ออธิบายพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคดิจิทัล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(7), 681-694.
Baregheh, A., Rowley, J., & Sambrook, S. (2009). Towards a multidisciplinary definition of innovation. Management Decision, 47(8), 1323-1339.
Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84–92.
Busetto, L., Wick, W., & Gumbinger, C. (2020). How to use and assess qualitative research methods. Neurological Research and Practice, 2(1), 1-10.
Mandel, T., Pató, Z., Broc, J.-S., & Eichhammer, W. (2022). Conceptualising the energy efficiency first principle: Insights from theory and practice. Energy Efficiency, 15(41).
Rogers, E. M. (1995). Diffusion of innovations. (4th ed.). New York: The Free Press.
Taylor, S. P. (2017). What is innovation? A study of the definitions, academic models and applicability of innovation to an example of social housing in England. Open Journal of Social Sciences, 5(11), 128-146.
Uduji, J. I. (2014). A theory of efficiency for managing the marketing executives in Nigerian banks. European Journal of Business and Management, 6(9), 163-170.
Yampolskiy, R. V. (2013). Efficiency theory: A unifying theory for information, computation and intelligence. Journal of Discrete Mathematical Sciences and Cryptography, 16(4-5), 259-277.
