การพัฒนาทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษโดยใช้ทีมเป็นฐานร่วมกับปัญญาประดิษฐ์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและศึกษาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้โดยใช้ทีมเป็นฐานร่วมกับปัญญาประดิษฐ์ ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75 2) เพื่อพัฒนาทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษ โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้โดยใช้ทีมเป็นฐานร่วมกับปัญญาประดิษฐ์ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/2 โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม จังหวัดกำแพงเพชร ภาคเรียนที่ 2/2568 จำนวน 40 คน โดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ฯ แบบประเมินทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์กัน ผลการวิจัยพบว่า แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 93.33/79.96 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75 นักเรียนมีทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 30.53 คะแนน และหลังเรียนเท่ากับ 35.98 คะแนน ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบทีมเป็นฐานร่วมกับปัญญาประดิษฐ์ในภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบทีมเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์สามารถพัฒนาทักษะการนำเสนอภาษาอังกฤษของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากช่วยกระตุ้นการมีส่วนร่วม การทำงานเป็นทีม และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ สายเชื้อ, คันธทรัพย์ ชมพูพาทย์ และ รัชนีเพ็ญ พลเยี่ยม. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยวิธีการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารบูรณาการกับ เจตคติ (CLAT) เพื่อเสริมสร้างทักษะการฟังและทักษะการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 2(3), 53–74
กิตติมศักดิ์ ในจิต, บุญยะผลานันท์, เอกกมล และ วัฒนาณรงค์, กฤษมันต์. (2565). ระบบปัญญาประดิษฐ์เพื่อนำเสนอคำตอบแบบมัลติมีเดียบนเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารราชภัฏราชพฤกษ์, 16(44), 119–138.
เจนตา แก้วลาย. (2565). ผลการใช้เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารเพื่อส่งเสริมความกล้าในการพูดและการนำเสนองานเป็นภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(45), 184–196.
ถิรนันท์ ปานศุภวัชร และ อุบลวรรณ ส่งเสริม. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามแนวการสอนแบบปฏิสัมพันธ์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถการอ่าน. Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts), 44(2), 12-25.
ทนันยา คำคุ้ม. (2563). ผลการใช้กระบวนการจัดการเรียนการสอนแบบ Team Based Learning ในรายวิชา คอมพิวเตอร์กราฟิกสำหรับครู สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารครุพิบูล, 7(1), 37–47.
ธิษณา ศรัทธารัตน์ธนา. (2566). การพัฒนาทักษะการพูดนำเสนอภาษาอังกฤษด้วยการเรียนรู้ แบบเน้นภาระงาน. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 18(1), 23–34.
เบญจวรรณ พร้อมญาติ และ สุนีตา โฆษิตชัยวัฒน์. (2566). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงาน เพื่อการพัฒนาทักษะ การพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 28(2), 162–172.
พัชราพรรณ สุสมาวัตนะกุล. (2568). การใช้เครื่องมือปัญญาประดิษฐ์เพื่อพัฒนาทักษะการเขียน: มุมมองของผู้เรียน English as a Foreign Language: EFL ชาวไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 19(4), 37-46.
พิศมัย ก้อนทอง, สิริสุดา ทองเฉลิม และ กชกร ธิปัตดี. (2568). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเนื้อหา และภาษาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารพิชญทรรศน์, 20(1), 41–50.
ยงยุทธ โคตรหาชัย, อรรพล โคตตาแสง, กองทัพ เครือนาค, ณรงศักดิ์ ลุนสำโรง และ อิทธิพัทธ์ รัตนสันติ. (2569). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษ โดยใช้การจัดการเรียนรู้กิจกรรมเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์ เชียงใหม่. วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 5(1), 43–51.
อธิศ ไชยคิรินทร์, วิรัช พิมพา และ วัชราภรณ์ บัวนิล. (2568). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบนำตนเอง. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(2), 217–228.
อนรรฆ สมพงษ์. (2566). การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนด้วยการสอนเป็นทีม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 20(89), 129–141.
Koiv, K. and Saks, K. (2023). The Role of Self-directed Learning while Supporting NEET-youth: Theoretical Model Based on Systematic Literature Review. International Journal of Adolescence and Youth, 28(1), 129-145.
Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. New York: Pearson.
McLeod, S. (2025). Vygotsky’s Cognitive Development Theory. Phoenix: Simply Psychology.
Michaelsen, L. K., & Sweet, M. (2008). The essential elements of team‐based learning. New Directions for Teaching and Learning, 2008(116), 7–27.
Utami, S., & Karnedi, K. (2024). Enhancing students’ writing paragraphs through Canva Magic AI. Leksika: Jurnal Bahasa, Sastra Dan Pengajarannya, 18(2), 105–116.
