การพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโดยเครือข่ายชุมชน ของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโดยเครือข่ายชุมชน และ 2) เพื่อประเมินรูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโดยเครือข่ายชุมชนของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี รูปแบบการวิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงพรรณนา (Descriptive Research) เป็นกรอบการวิจัย มี 3 ขั้นตอน 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพโดยวิธีการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาบริหารหลักสูตรระยะสั้น จำนวน 10 คน เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์ 2) พัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรและตรวจสอบความสอดคล้องของรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน เครื่องมือเป็นแบบตรวจสอบรูปแบบการบริหารหลักสูตรฯลฯ 3) ประเมินรูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหาร ครูผู้สอน เครือข่ายชุมชน และผู้เรียน จำนวน 45 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือเป็นแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา พื้นที่วิจัยคือวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการดำเนินงานมีระบบและเน้นการมีส่วนร่วมจากเครือข่ายชุมชนตั้งแต่การกำหนดเป้าหมายจนถึงการประเมินผล งบประมาณ การสื่อสาร แต่ระบบติดตามประเมินผลยังขาดความชัดเจนและต่อเนื่อง จึงควรพัฒนาช่องทางสื่อสารจัดตั้งคณะกรรมการร่วมวางแผนงบประมาณและ เสริมระบบประเมินผลเพื่อความยั่งยืน 2) รูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโดยเครือข่ายชุมชนของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี มีจำนวน 5 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การกำหนดเป้าหมายของหลักสูตรตามความต้องการของชุมชน (2) การออกแบบพัฒนาหลักสูตร (3) การดำเนินงานการใช้หลักสูตร (4) การตัดสินใจเพื่อนิเทศ กำกับ ติดตามการใช้หลักสูตรและ (5)การประเมินและพัฒนาการใช้หลักสูตร 3) ผลประเมินรูปแบบการบริหารหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโดยการประเมินความเหมาะสม พบว่ารูปแบบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จันทร์เพ็ญ ลาภมากผล. (2564). การส่งเสริมโรงเรียนสุขภาวะในสถานศึกษาตามแนวพุทธศาสตร์. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(1), 49–57.
เจิดฤดี ชินเวโรจน์. (2561). การเพิ่มขีดความสามารถและทักษะวิชาชีพด้านการจัดการเรียนการสอนและการฝึกอบรมวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ไชยา หานุภาพ, เพลินพิศ ธรรมรัตน์ และ วิจิตรา วงศ์อนุสิทธิ์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10(37), 199-209.
ปูชนีย์ ช่วยไธสง และ พีรศักดิ์ วรฉัตร. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการสะเต็มศึกษาในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 9(2), 584–597.
พรรณี เขาแก้ว. (2563) การพัฒนารูปแบบบริหารการฝึกอบรมหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น แบบบูรณาการกับงานอาชีพโดยใช้หลักการบริหารคุณภาพโดยรวม (TQM). วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 10(5), 2130-2142.
ภาณุวัฒน์ บุญยะรัตน์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาวิชาชีพระยะสั้นตามบริบทพหุวัฒนธรรม. วารสารวิชาการ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้3, 2(1), 37-44.
รุ่งนภา เลิศพัชรพงศ์ และ วริษฐา แก่นสานสันติ. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมอาชีพระยะสั้นด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสำหรับนักเรียนศูนย์การเรียนรู้ด้านการท่องเที่ยว. วารสารการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน, 1(2), 52-68.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2553). แนวทางการจัดการศึกษาอาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2562). หลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติการจัดการอาชีวศึกษา เรื่องที่ 7 การวัดและประเมินผลอาชีวศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สุบิน ผลอนุรักษ์วงศ์. (2563). รูปแบบการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการศึกษาของภาคีเครือข่ายของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ ในจังหวัดลพบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(1), 234-247.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Effective behavior in organizations. New York: Richard D. Irwin.
Good, C. V. (2005). Dictionary of education. New York: McGraw Hill.
Joyce, B. & Calhoun, E. (2010). Models of professional development. New Jersey: Corwin.
Marin, A., & Wellman, B. (2011). Social Network Analysis: An Introduction. In J. Scott & P. J. Carrington (Eds.), The SAGE Handbook of Social Network Analysis (pp. 11–25). London: SAGE Publications.
Robbins, S., P. (1990). Organization theory structure design and application. (3rd ed.). New Jersey: Prentice Hall.
