ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ตำบลท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา และปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ตำบลท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3 ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 222 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา นำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า สภาพการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านภาคีเครือข่ายเพื่อความปลอดภัยในสถานศึกษา ด้านการมีส่วนร่วมในการบริหารความปลอดภัย ด้านการสื่อสารด้านความปลอดภัย ด้านการบริหารจัดการความปลอดภัย และด้านมาตรการจัดการความปลอดภัย แนวทางพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษา ควรกำหนดนโยบายและแผนปฏิบัติการด้านความปลอดภัยอย่างชัดเจน บูรณาการในแผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา วิเคราะห์ความเสี่ยงของสถานศึกษา แต่งตั้งผู้รับผิดชอบเฉพาะด้าน จัดสรรทรัพยากรอย่างเพียงพอ และมีระบบติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งส่งเสริมการมีส่วนร่วมของครู นักเรียน และผู้ปกครอง พัฒนาระบบการสื่อสารและการแจ้งเหตุฉุกเฉิน จัดทำคู่มือและซักซ้อมแผนเผชิญเหตุ ตลอดจนประสานความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกและภาคีเครือข่าย เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกอร อุ่นสถานนท์. (2563). การบริหารด้านความปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 10(2), 1–14.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กฤษฎา ศรีสุชาติ. (2559). การพัฒนาตัวบ่งชี้และคู่มือโรงเรียนปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 10(3), 259–272.
นิษฐ์ฐา พีระชัยภาวงศ์. (2568). การบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการศึกษา, 1(6), 31–44.
ยุทธศักดิ์ ไชยสีหา. (2556). ปัจจัยทางการบริหารที่มีผลต่อการบริหารโรงเรียนเป็นฐานของโรงเรียนเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารนวัตกรรมและวิทยาศาสตร์การเรียนรู้, 7(1), 140–150.
รชตภรณ์ ชัยประภา และ สายฝน แสนใจพรม. (2567). แนวทางการบริหารจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษา โรงเรียนสันทรายหลวง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่, 9(1), 91–108
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). คู่มือข้อปฏิบัติและมาตรการรักษาความปลอดภัยในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). มาตรการและแนวทางการดำเนินงานด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา ช่วงเปิดภาคเรียน. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุธีรา ใจหวัง. (2561). การศึกษาการจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 15(28), 50-61.
อดิศร ดีปานธรรม, ปรีชา ดิลกวุฒิสิทธิ์ และ กิตติวงค์ สาสวด. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(31), 66-75.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education. (10th ed.). London: Pearson Education.
