พระพุทธรูป : คติความเชื่อ การเคารพในสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้พุทธศาสนิกชนมีความรู้ความเข้าใจในพระรัตนตรัย คือ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะซึ่งเป็นเป็นเสาหลักของพุทธศาสนาที่พึงอาศัยกันอยู่ ถ้าเสาใดล้มลงเสาอื่นก็ล้มด้วย ความเชื่อของสังคมไทย ในการไหว้พระบูชาพระพุทธรูป ความหมายของพระพุทธรูปกับพระพุธเจ้า เหตุแห่งการบูชา หลักเกณฑ์ในการเข้าถึงพระรัตนตรัย คือ ธรรมสมาธิ 5 คือ เข้าถึงแล้วต้องเกิด ปราโมทย์ ปิติ ปัสสัทธิ สุข สมาธิ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาทางกาย อารมณ์ สังคม ปัญญา คือภาวนา4 กายภาวนา จิตภาวนา สีลภาวนา ปัญญาภาวนา ซึ่งเป็นการวัดผลของไตรสิกขา เกิดครบอย่างนี้คือการเข้าถึงรัตนตรัยซึ่งเป็นเหตุให้พุทธศาสนิกรู้และเข้าใจว่าการบูชาพระพุทธรูปนั้นเป็นไปทางโลภะโมหะโทสะ เช่น พุทธพาณิชย์ การเช่าบูชาซื้อขายพระ เครื่องรางของขลัง ไม่ได้เป็นปัจจัยหลักในการเข้าถึงพระรัตนตรัย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เจนจบ ยิ่งสุมล. (2543). พระพุทธรูปสําคัญในเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์ประพันธ์สาส์น.
ผาสุก อินทราวุธ. (2541). พระพุทธศาสนาและประติมานวิทยา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระคมสัน ทับคำภา, จรัส ลีกา และ พระมหาจรูญ ฤทธิทิศ. (2565). คติความเชื่อการสร้างพระไม้ของคนอีสาน. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 9(3), 26–40.
พระครูวินัยธรอภิเชษฐ์ ปัถวี. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมในการเยียวยาจิตใจผู้ป่วยก่อนสูญเสีย ดวงตาของโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) จังหวัดนครปฐม . วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(6), 3607–3622.
พระปลัดเขตขันท์ คนงานดี และ ศักดิ์ดา งานหมั่น. (2567). การบูรณาการหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาเพื่อพัฒนาทักษะแห่งการจัดการเรียนรู้. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(3), 579–590.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: พิมพ์สวย.
พระมหาพงศกร สิมพา. (2567). กระบวนการเรียนรู้จินตวิศวกรรมบูรณาการหลักไตรสิกขา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(1), 269–278.
พระสุริยา ไชยประเสริฐ, ภาสกร เรืองรอง และ พิชญาภา ยวงสร้อย. (2567). การเรียนการสอนแบบเชิงรุกด้วยกิจกรรม สุ จิ ปุ ลิ ร่วมกับสื่อจักรวาลนฤมิต สำหรับนักเรียนธรรมศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษา. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 541–553.
พระอนัญญ์พงศ์ ชายเกต. (2563). พุทธรูป : สัญลักษณ์แห่งศรัทธาหรือพานิชย์. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 25(2), 68–76.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลัญจกร นิลกาญจน์. (2561). วัฒนธรรมความเชื่อ กับการจัดการศรัทธาของชุมชน. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 10(2), 11-20.
สุจิตรา อ่อนค่อม. (2542). ศาสนาเปรียบเทียบ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2550). คําบรรยายพระไตรปิฎก. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
เสนอ นิลเดช. (2543). ประวัติสถาปัตยกรรมไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Damnoen, P. S., Siri, P., Supattho, P. S., & Kaewwilai, K. (2021). The Development of Student Characteristics in According to the Nawaluk Framework of the Buddhist integration of Buddhapanya Sri Thawarawadee Buddhist College. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 5(2), 126–135.
Klomkul, L., Damnoen, S., Sawasdee, U., & Wilairadtanakun, A. (2023). Network Development of Buddhist Communication Innovative Space for Media Literacy of Thai Youths. Journal of Namibian Studies: History Politics Culture, 35, 919-935.
