การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐาน ผลการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษา 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระหว่างสภาพที่เป็นจริง และสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษา 3) เพื่อศึกษาการประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษา และ 4) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาการบริหารการศึกษา หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ที่เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2564-2566 จำนวน 125 คน แล้วใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบแบบที และการวิเคราะห์ค่าดัชนีจัดเรียงลำดับความต้องการจำเป็น
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพที่เป็นจริงของการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร มหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
2. สภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
3. การเปรียบเทียบระหว่างสภาพที่เป็นจริง และสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษา หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ในภาพรวม มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
4. การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐาน ผลการเรียนรู้ของนักศึกษา ในภาพรวม โดยเรียงลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น จากมากไปหาน้อย คือ ด้านความรู้ ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ รองลงมาคือด้านทักษะทางปัญญา ด้านทักษะการวิเคราะห์เชิงตัวเลขการสื่อสารและการใช้เทคโนโลยี ด้านทักษะของวิชาชีพการบริหารทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21 และด้านคุณธรรม จริยธรรม
5. ข้อเสนอแนะในการพัฒนาคุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ของนักศึกษาได้แก่ควรสร้างความรับผิดชอบในการทำงานกลุ่ม รู้หน้าที่ของการเป็นผู้นำกลุ่มและการเป็นสมาชิกกลุ่ม ควรจัดให้มีการเรียนรู้จากสถานการณ์จริงโดยการศึกษาดูงาน หรือเชิญผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ตรง ควรมีการฝึกปฏิบัติผ่านกระบวนการ คิดวิเคราะห์ แก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ ควรสื่อสารภาษาต่างประเทศกับเพื่อนร่วมงานได้ นักศึกษาควรมีทักษะในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการศึกษา และทำงานได้ และนักศึกษาควรมีทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ได้แก่ การใช้สารสนเทศในการเรียน และการทำงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัชชา เจริญชนะกิจ และ โสมฉาย บุญญานันต์. (2566). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนานวัตกรรมเพื่อส่งเสริม การเรียนรู้สะตีมศึกษาให้กับนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูระดับประถมศึกษา. วารสารวิจยวิชาการ, 6(4), 97–114.
พงษ์ศักดิ์ รวมชมรัตน์. (2564). คุณภาพผู้เรียนตามมาตรฐานวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาของสาขาวิชาการบริหารการศึกษา หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 19(36), 150-160.
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. (2564). หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564). กาญจนบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2550). กรุงเทพฯ: ราชกิจจานุเบกษา.
สมศักดิ์ ดลประสิทธิ์. (2542). การประกันคุณภาพการศึกษา: พลังและความสำเร็จ. นครปฐม: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา.
สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2542). คุณภาพในความหมายของการศึกษา. วารสารปฏิรูปการศึกษา, 1(12), 16-31.
สุริยงค์ ชวนขยัน, นิพนธ์ วรรณเวช, พงษ์ศักดิ์ รวมชมรัตน์ และ สาโรจน์ เผ่าวงศากุล. (2556). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2552 สำนักงานบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. กาญจนบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรส.
เสาวนิตย์ ชัยมุสิก. (2545). การจัดทำมาตรฐานการปฏิบัติงานเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการนำมาตรฐานการศึกษาปฐมวัยสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2557). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556 และประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่องสาระความรู้ สมรรถนะและประสบการณ์ของผู้ประกอบวิชาชีพครู ผู้บริหารสถานศึกษา ผู้บริหารการศึกษา และศึกษานิเทศก์ตามข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
อัครนันท์ เตชไกรชนะ. (2555). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย. ค้นจาก http://www.gotoknow.org/blogs/posts/285430?
อุทุมพร จามรมาน. (2544). วิธีทำการประกันคุณภาพการศึกษาของสถาบันอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: ฟันนี่.
อำรุง จันทวานิช และ ไพบูลย์ แจ่มพงษ์. (2542). การศึกษา: แนวทางการพัฒนาคุณภาพ. วารสารวิชาการ, 2(9), 4.
Best, J. W. (1981). Research in Education. (4th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Phumphongkhochasorn, P., Damnoen, S., Tuwanno, P. D. M., Srichan, P. W., & Udomdhammajaree, P. (2022). Educational Quality Assurance and School Management Standards According to International. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 6(1), 1–16.
