กลยุทธ์การบริหารประเด็นเพื่อผลักดันสิทธิในการแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุช
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 1) เพื่อทราบถึงสถานการณ์การร่วมมือและต่อต้านก่อนออกพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 12 2) เพื่อทราบถึงกลยุทธ์และกลวิธีการสื่อสารในการบริหารประเด็นเพื่อผลักดันสิทธิในการแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุข และ 3) เพื่อทราบถึงปัญหาและอุปสรรคในการบริหารประเด็นเพื่อผลักดันสิทธิในการแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขโดยใช้การเก็บข้อมูลด้วย 1) การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Depth Interview) โดยใช้การเลือกผู้ให้ช้อมูลหลักแบบเจาะจงและการอ้างอิงบุคคลและผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 15 ท่าน 2) การวิจัยเอกสาร (Documentary Research) ประกอบไปด้วยเอกสารจากสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เอกสารที่เกี่ยวข้องจากหน่วยงานด้านสาธารณสุข และเอกสารจากการสืบค้นในเว็บไซต์
ผลการวิจัยพบว่าการผลักดันการออกพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 12 และกฎกระทรวงตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มีผู้เห็นด้วยและสนับสนุนให้เกิดกฎหมายนี้เกือบทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นนักกฎหมาย แพทย์ พยาบาล ฝ่ายสงฆ์ และประชาชนทั่วไป จะมีผู้ที่ไม่เห็นด้วยและต่อตานกฎหมายนี้คือ แพทย์บางกลุ่มเท่านั้นที่มีความเข้าใจว่ากฎหมายนี้เป็นการอนุญาตให้แพทย์กระทำการุณยฆาตต่อผู้ป่วย
ในการผลักดันการออกกฎหมายผู้ผลักดันมีการใช้กลยุทธ์การบริหารประเด็น 3 รูปแบบ คือ
- กลยุทธ์การตอบสนองอย่างมีพลวัต ใช้ในช่วงเริ่มต้นการผลักดันการออกพระราชบัญญัติและกฎกระทรวง
- กลยุทธ์การเปลี่ยนแปลงด้วยการตั้งรับใช้ในช่วงที่ถูกโจมตีจากผู้ต่อต้าน
- กลยุทธ์การเปลี่ยนแปลงด้วยการปรับตัว ใช้ในช่วงการผลักดันการออกกฎกระทนวง นอกจากนี้แล้วยังใช้กลยุทธ์การสื่อสาร 3 รูปแบบคือ
- กลยุทธ์การสื่อสารแบ่งออกเป็น
- กลยุทธ์การสร้างความเข้าใจและหาแนวร่วม
- กลยุทธ์พลังประชาชนขับเคลื่อนนโยบายทางการเมือง
- กลยุทธ์การสื่อสารแบบปากต่อปากเพื่อให้เกิดการแพร่กระจายของข่าวสาร
- กลยุทธ์การใช้สื่อ ได้แก่ กลยุทธ์การผสมผสานสื่อเพื่อการเผยแพร่ข่าวสาร
- กลยุทธ์การโน้มน้าวใจแบ่งออกเป็น
3.1) กลยุทธ์การใช้ผู้เชี่ยวชาญในการสร้างความน่าเชื่อถือ
3.2) กลยุทธ์การสร้างความมั่นใจให้กับผู้ป่วยและญาติผู้ป่วย
สำหรับปัญหาและอุปสรรคในการบริหารประเด็นนี้ มี 2 ประการ คือ
- ปัญหาความเข้าใจผิดของผู้ต่อต้านที่คิดว่าสิทธินี้เป็นการกระทำการุณยฆาตต่อผู้ป่วย ซึ่งมีวิธีการแก้ไข คือ การใช้ผู้เชี่ยวชาญในการอธิบายข้อมูลที่ถูกต้องให้ผู้ต่อต้านเข้าใจ
- ปัญหาการหยุดชะงักของการดำเนินการออกพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ซึ่งมีวิธีการแก้ไข คือ การรวบรวมรายชื่อประชาชนเพื่อให้รัฐบาลดำเนินการออกกฎหมายต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กวีวัณณ์ วีรกุล, ประธานคณะกรรมการสิทธิผู้ป่วยและประธานศูนย์บริรักษ์ศิริราช. (20 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
จุติพร ปริญโญกุล. (2554). กลยุทธ์การบริหารประเด็นเพื่อผลักดันพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชาญวิทย์ ตรีพุทธรัตน์. ประธานองค์กรแพทย์ศิริราช. (20 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ธาตรี ใต้ฟ้าพูล. (2556). หลักการวางแผนสื่อสารการตลาดเชิงกลยุทธ์. เอกสารประกอบการสอนวิชาการวางแผนกลยุทธ์และการประเมินผลเพื่อการสื่อสารแบบบูรณาการ. กรุงเทพมหานคร. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นิรชา อัศวธีรกุล. รักษาการผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (10 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ประพัฒน์พงษ์ สุคนธ์. (2529). การยกเว้นความรับผิดในการทำให้ผู้ป่วยตายด้วยความสงสาร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยมหิดล, คณะสาธารณสุขศาสตร์.
ประสิทธ์ คิมประเสริฐ. สามีของผู้ป่วยระยะสุดท้าย. (22 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
พรเลิศ ฉัตรแก้ว. หัวหน้าศูนย์ชีวาภิบาล โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย.
ไพศาล ลิ้มสถิตย์. นักวิชาการศูนย์กฎหมายสุขภาพและจริยศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (14 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ภัคคพงศ์ วงศ์คำ. นักวิชาการสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (10 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2554). การวางแผนและการประเมินผลการสื่อสารเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
ราตรี เฉลิมฉลิง. พยาบาลประจำศูนย์บริรักษ์ศิริราช. (20 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์
ลัญฉน์ศักดิ์ อรรฆยากร. แพทย์ประจำศูนย์ชีวาภิบาล โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย. (18 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
วดี ภิญโญทรัพย์. (2556). กลยุทธ์การสื่อสารทางสังคมเพื่อคัดค้านการขนถ่ายถ่านหินที่บางปะกงและศรีราชา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วารี ทองจันทร์. มารดาของผู้ป่วยระยะสุดท้าย. (22 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
วิกิพีเดีย. (2555). การวิ่งเต้น. สืบค้นจาก http://th.wikipedia.org/การวิ่งเต้น [26 ธันวาคม 2557]
วิชาญ พรหมรินทร์. สามีของผู้ป่วยระยะสุดท้าย. (22 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2552). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ในภาวะวิกฤตและการบริหารภาวะวิกฤต. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีรมล จันทรดี. นักสังคมสงเคราะห์ประจำศูนย์ชีวาภิบาล โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย. (18 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ศรัณย์ ธิติลักษณ์. (2554). บทส่งท้ายภูมิคุ้มกันคอร์รัปชัน ปี พ.ศ. 2553. สืบค้นจาก http://www.bangkokbiznews.com [26 ธันวาคม 2557]
ศักดา สถิรเรืองชัย. กรรมการองค์กรแพทย์ศิริราช. (20 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2554). คู่มือผู้ให้บริการสาธารณสุข กฎหมายและแนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2556). ความต้องการครั้งสุดท้ายของชีวิต (Living Will). นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). การประชาสัมพันธ์เชิงปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: เอ เอ็น การพิมพ์.
อรวรรณ ปลันธน์โอวาท. (2549). การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุกฤษฎ์ มิลินทางกูร. ที่ปรึกษาสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (10 กุมภาพันธ์ 2558). สัมภาษณ์.
ภาษาอังกฤษ
Cooper, L. (1960). The Rhetoric of Aristotle. NY: Appleton-Century-Crofts.
Porter, M. E. (1987). From Competitive Advantage to Corporate Strategy. Harvard Business Review, 45(2), 43-57.
Seitel, F. P. (2006). The Practice of Public Relations (10th ed.) Upper Saddle River, NJ. Prentice Hall.
Smith, R. D. (2002). Strategic Planning for Public Relations. Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.