The Origin and Significance of the Rama VI Barrage, Tha Luang Sub-Distrct, Tha Rua District, Phranakhon Si Ayutthaya Province

Main Article Content

Thanee Sukkasem
Pixitthikul Kaew-ngam
Domtharadol Anantasarn

Abstract

This article aim to study the origin and significance of the Rama VI barrage which constructed and completed in 1924. This is qualitative research by collecting data from documentary sources. It was found that at the beginning of King Rama VI’s reign, along drought of three years duration struck the country easing serve damages to paddy fields along the lowlands of the Chao Phaya river. King Rama VI appointed one committee with H.R.H. Krom Luang Rajaburi Direkrith, the Minister of Agriculture, as the chairman, to tackle the problem. The committee advised that there should be an urgent program to improve the irrigation woks. The search for technical assistance from the British government, Sir Thomas Ward, an irrigation expert, at that time Siam set Royal Irrigation Department in 1914. Sir Thomas Ward come to study and plan the irrigation system for the country. After reviewing all the data, initially, 5 small-scaled project must by implemented which South Pasak Project was one of these projects. The Siam government decided to construct the South Pasak Project in 1915 which a barrage was constructed across the Pasak River at Tha luang sub-district, The Rua district, Ayutthaya province. The barrage was originally named “Khuen Phra Thienracha” and its construction began in 1916. The barrage completed in 1924 and its name changed into Rama VI barrage. The irrigation canal was constructed to distributed water from Pasak river to parts of Saraburi, Ayutthaya and Rangsit area of Pathum Thani, the irrigation command area was 680,000 rai for its allocation. In sum up, results of barrage construction, farmers benefit from growing rice and exporting millions of pounds of rice for export.

Article Details

Section
Academic Articles

References

กนกพร คุณภูริปัญญา. (2551). เศรษฐศาสตร์การเมืองว่าด้วยนโยบายน้ำในสังคมไทย : ศึกษาในช่วงปี พ.ศ.2503-ปีปัจจุบัน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กรมชลประทาน. (2531). ประวัติกรมชลประทาน. ค้นเมื่อ 19 กันยายน 2565, จาก http://www.rid.go.th/history/php.

“การเสด็จพระราชดำเนินเปิดการทดน้ำท่าหลวง”. ราชกิจจานุเบกษา. 41 (14 ธันวาคม 2467). 2918-2925.

โกศล ประสงค์สม. (2539). การพัฒนาการชลประทาน อดีต ปัจจุบัน และอนาคต : กรณีศึกษาโครงการรังสิต. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

“คำกราบบังคมทูลพระกรุณาของเสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการในการเสด็จพระราชดำเนินเปิดการ ทดน้ำท่าหลวง”. ราชกิจนานุเบกษา. 41 (14 ธันวาคม 2467) : 2926-2946.

จอห์นสตัน, เดวิด บรูซ. (2530). สังคมชนบทและภาคเศรษฐกิจข้าวของไทย พ.ศ. 2423 – 2473.

พรภิรมณ์ เอี่ยมธรรม และคณะ (แปล). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรมศาสตร์.

จักรกริช สังขมณี. (2555). ชลกร : ประวัติศาสตร์สังคมว่าด้วยความรู้และการจัดการน้ำสมัยใหม่ในประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์. 42 (2), 93-115.

จิตรงาม วัฒนพันธุ์. (2526). นโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาลในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ.2453-2468). ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ชัยยุทธ สุขศรี และโกศล ประสงค์สม. (2537). แหล่งน้ำและชลประทานในพื้นที่รังสิต ใน ร้อยปีคลองรังสิต. ฉลอง สุนทราวาณิชย์ และคนอื่นๆ (บรรณาธิการ). หน้า 138-166. กรุงเทพฯ : สถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชิลวี มาดดาลินา ฮอลลิงกา. (2524). การจัดการชลประทานในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

นิตยา มาพึงพงศ์. (2517). โครงการชลประทานในบริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาโดยการวิเคราะห์เชิงเศรษฐศาสตร์. จุลสารโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 2 (1), 44-52.

พงศกรณ์ ผะอบเพ็ชร. (2559). การพัฒนาระบบชลประทานในเขตลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ.2488-พ.ศ.2507. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรเพ็ญ ฮั่นตระกูล. (2517). การใช้จ่ายเงินแผ่นดินในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

“พระราชดำรัสตอบในการทรงเปิดเขื่อนและประตูระบายน้ำ ตำบลท่าหลวง เมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ.2467” ราชกิจจานุเบกษา. 41 (14 ธันวาคม 2467) : 2947-2949.

พวงเพชร สุรัตนกวีกุล. (2516). เปรียบเทียบผลงานของเสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ พ.ศ.2435-2475 (ค.ศ.1892-1932). วิทยานิพนธ์อักษรศาสตมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิชัย สิงห์ทอง. (2524). นโยบายส่งเสริมการเกษตรกรรมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เย โฮมาน วานเดอร์ ไฮเด. (2555). รายงานโครงการทดน้ำไขน้ำสำหรับเขตที่ราบแห่งลาดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนใต้. พิมพ์ในงานพระราชทานเพลิงศพนายสวัสดิ์ วัฒนายากร ณ วัดเทพศิรินทราวาส 30 กันยายน พ.ศ.2555. กรุงเทพฯ : บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิซซิ่ง จำกัด

ศิวศิลป์ จุ้ยเจริญ. (2565). การพัฒนาระบบชลประทานของสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ.2468-2477. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.

ศรีศักดิ์ วัลลิโภดม. (2554). พัฒนาการทางสังคม-วัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ

สุนทรี อาสะไวย์. (2521). การพัฒนาระบบชลประทานในประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ.2431 ถึง พ.ศ.2493. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนทรี อาสะไวย์. (2530). ประวัติคลองรังสิต : การพัฒนาที่ดินและผลกระทบต่อสังคม พ.ศ.2431-2457. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อดุล อิ่มโอชา. (2524). สารานุกรมพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ม 1 (ก-ม). กรุงเทพฯ: เจริญวิทย์การพิมพ์.

อดุล อิ่มโอชา. (2525). อธิบายคำในสารานุกรมและบทความบางเรื่องของอดุล อิ่มโอชา. พิมพ์ในงานฌาปนกิจนางชื้น อิ่มโอชา ณ วัดตรีทศเทพ. 26 พฤษภาคม 2525. กรุงเทพฯ: เจริญวิทย์การพิมพ์.

อินแกรม, เจมส์ ซี. (2552). การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจในประเทศไทย, 1850-1970. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

Brummelhuis, Han ten. (2005). King of the Waters : Homan Van de Hei de and the Origin of Modern Irrigation in Siam. Singapore : Institute of Southeast Asian Studies.

Small, Leslie E. (1973). “Historical Development of the Greater Chao Phya Water Control Project : An Economic Perspective” Journal of Siam Society. Vol.1, 1-24.