โมเดลความยืดหยุ่นของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสำหรับทศวรรษหน้า

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบและมิติของความยืดหยุ่นเชิงสถาบันของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในบริบทของประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ 2) พัฒนาโมเดลความยืดหยุ่นเชิงสถาบันแบบหลายมิติสำหรับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี โดยอาศัยการสังเคราะห์วรรณกรรมและการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงประจักษ์จากการสัมภาษณ์เชิงลึก และ 3) เสนอแนวทางเชิงนโยบายสำหรับการพัฒนาความยืดหยุ่นเชิงสถาบันของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในบริบทของประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ ภายใต้บริบทที่มหาวิทยาลัยเผชิญความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและความไม่แน่นอนที่ทวีความซับซ้อน ทั้งด้านเทคโนโลยี เศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม และการแข่งขันระดับโลก การศึกษานี้ใช้แนวทางวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิเคราะห์เชิงแนวคิดกับการวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการสังเคราะห์วรรณกรรมร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี 3 แห่ง จำนวน 5 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิเคราะห์นำไปสู่องค์ประกอบสำคัญ 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล 2) กลยุทธ์และการปรับตัวขององค์กร 3) ความพร้อมด้านดิจิทัลและเทคโนโลยี 4) ความร่วมมือกับภาคีและระบบนิเวศภายนอก และ 5) การบริหารความยั่งยืนและการรับมือความเสี่ยงเพื่อใช้ยืนยันและสร้างโมเดลความยืดหยุ่นเชิงสถาบัน ผลการศึกษาพบว่า 1) ความยืดหยุ่นเชิงสถาบันของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมีลักษณะบูรณาการหลายมิติ โดยประกอบด้วย 7 มิติหลักที่เชื่อมโยงกัน 2) โมเดลที่เสนอชี้ให้เห็นว่า ความยืดหยุ่นเชิงสถาบันมิได้หมายถึงเพียงความสามารถในการฟื้นตัวจากวิกฤต แต่ยังครอบคลุมถึงการคาดการณ์ การเตรียมพร้อม การปรับตัว และการเปลี่ยนผ่านเชิงยุทธศาสตร์อย่างต่อเนื่อง บทความนี้มีคุณูปการทั้งในเชิงแนวคิดและเชิงปฏิบัติ โดยสามารถใช้เป็นกรอบสำหรับการกำหนดนโยบายและการวางแผนพัฒนามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีให้มีความพร้อมต่อการเปลี่ยนในอนาคตและสามารถธำรงพันธกิจหลักได้อย่างยั่งยืน