การพัฒนาแผนและกิจกรรมการท่องเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรเมืองมรดกโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการท่องเที่ยวเชื่อมโยงเมืองมรดกโลกอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร และ 2) พัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชื่อมโยงเมืองมรดกโลกอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียเกี่ยวกับการท่องเที่ยวจำนวน 16 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง การสนทนากลุ่มย่อย โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า แผนการท่องเที่ยวเชื่อมโยงเมืองมรดกโลกอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรมี 4 ยุทธศาสตร์ และ 5 แนวทางดำเนินงาน คือ 1) ปรับปรุงพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว โดยเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชนกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 2) พัฒนาเส้นทางคมนาคม โดยเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวมรดกโลกกับแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพและวิถีชุมชน 3) สร้างมูลค่าเพิ่มแก่การท่องเที่ยวโดยเน้นการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารและผลิตภัณฑ์ชุมชน 4) เพิ่มขีดความสามารถในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยสร้างการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและครอบคลุมทุกขั้นตอนของห่วงโซ่คุณค่าการท่องเที่ยว และ 5) พัฒนาผลิตภัณฑ์ การตลาดและการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยว ส่วนกิจกรรมการท่องเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์เมืองมรดกโลกมีกิจกรรมประกอบไปด้วยการย้อมผ้าด้วยศิลาแลง การพิมพ์ผ้าจากผงศิลาแลง การพิมพ์พระเครื่องกำแพงเพชร ตลาดย้อนยุค การท่องเที่ยวโบราณสถานยามค่ำคืนการท่องเที่ยวโบราณสถานเขตนครชุม-ชากังราว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Boonanont, R. et al. (2008). Tourist Promotion Activities at Kamphaeng Phet Historical Park, The World’s Heritage. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 14(1), 24-37. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/7872
Chanwit. (2021, May 31). World Heritage Site. Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. https://www.onep.go.th/แหล่งมรดกโลก%2F
Fassin, Y. (2009). The Stakeholder Model Refined. Journal of Business Ethics, 84, 113-135. https://doi.org/10.1007/s10551-008-9677-4
Gilbert, D. U., & Rasche, A. (2008). Opportunities and Problems of Standardized Ethics Initiatives – A Stakeholder Theory Perspective. Journal of Business Ethics, 82(3), 755-773. https://doi.org/10.1007/s10551-007-9591-1
Goni, J. I., & Yustika, B. P. (2019). The Presence of Global Value Chain in Coastal Marine Tourism. Jurnal Riset Manajemen Dan Bisnis (JRMB) Fakultas Ekonomi UNIAT, 4(1), 137-152. https://www.researchgate.net/publication/331486839_THE_PRESENCE_OF_GLOBAL_VALUE_CHAIN_IN_COASTAL_MARINE_TOURISM
Kamphaeng Phet Provincial Industrial Office. (2023, May 27). Kamphaeng Phet Development Plan 2023-2027. Kamphaeng Phet. https://kamphaengphet.industry.go.th/th/kpp
Madera, J. M., Dawson, M., Guchait, P., & Belarmino, A. M. (2017). Strategic Human Resources Management Research in Hospitality and Tourism: A Review of Current Literature and Suggestions for the Future. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 29(1), 48-67. https://doi.org/10.1108/IJCHM-02-2016-0051
Miličević, K. (2021). Tourism Value Chain and Sustainability Certification. LABELSCAPE Integration of Sustainability Labels into Mediterranean Tourism Policies. https://sustainablelabels.eu/wp-content/uploads/2021/07/2_Value-chain_K.Milicevic.pdf
Ministry of Tourism and Sport. (2023, January 23). Domestic Tourism Statistics (Classify by Region and Province 2022. https://www.mots.go.th/news/category/657
Ministry of Tourism and Sport. (2023, March 27). National Tourism Development Plan No. 3 (2023-2027). National Tourism Policy Committee. https://secretary.mots.go.th/download/article/article_20230327145011.pdf
Nnadi, M., & Mutyaba, P. E. (2023). The Moderating Effect of Corporate Sustainability Attributes of Products on the Financial Performance of Firms. Science Direct. https://www.sciencedirect.com/topics/social-sciences/stakeholder-theory
Office of the National Economic and Social Development Council. (2020). Regional Development Plan 2017-2022 (Review Edition). https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php? nid=8539&filename=index
Patton, M. (1990). Qualitative Evaluation and Research Methods. SAGE Publications, Inc.
Polpraseart, P. (2009). Research Program the Way of Tourism Development and Promotion for a Reflection of Kamphaeng Phet’s Identity. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 15(2), 19-35. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/7950
Richards, G. (2014). Creativity and Tourism in the City. Current Issues in Tourism, 17(2), 119-144. https://doi.org/10.1080/13683500.2013.783794
Sautter, E. T., & Leisen, B. (1999). Managing Stakeholders a Tourism Planning Model. Annals of Tourism Research, 26(2), 312-328. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(98)00097-8
Special Area Development Administration Organization for Sustainable Tourism (Public Organization). (2018). Special Area Development Administration Organization for Sustainable Tourism (Public Organization). Book Plus Publishing Company Limited.
UNESCO. (2023). World Heritage List. https://whc.unesco.org/en/list/
World Tourism Organization. (2018). Tourism for Development – Volume I: Key Areas for Action. UNWTO. https://doi.org/10.18111/9789284419722
