ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อคุณค่าแบรนด์ของลูกค้าที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานกลุ่มธุรกิจเครื่องประดับทองคำในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อคุณค่าแบรนด์ของลูกค้าที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงาน กลุ่มธุรกิจเครื่องประดับทองคำในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษา ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อคุณค่าแบรนด์ของลูกค้าที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงาน กลุ่มธุรกิจเครื่องประดับทองคำ ในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล (2) เพื่อศึกษาคุณค่าแบรนด์ของลูกค้าที่ส่งผลต่อผลการดําเนินงานทางการตลาดกลุ่มธุรกิจเครื่องประดับทองคำในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน เป็นวิจัยเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยกำหนดประชากรในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริโภคที่มาซื้อขายแลกเปลี่ยนทองคำในร้านค้าทองคำ ในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล จำนวน 37 แห่ง จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ซึ่งผู้วิจัยใช้วิธีการสุ่มแบบบังเอิญ ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถามและใช้การวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ โดยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะจง (Purposive Interview) จากผู้สัมภาษณ์ทั้ง 14 ท่าน ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยการสร้างแบบจำลองสมการโครงสร้าง ซึ่งเป็นเทคนิคทางสถิติหนึ่งที่ใช้ในการทดสอบตามสัมพันธ์เชิงสาเหตุ และยืนยันผลจากข้อมูลเชิงประจักษ์
ผลการวิจัย พบว่าโมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์โดยมีค่าดัชนีความกลมกลืนทั้ง 6 ดัชนีที่ผ่านเกณฑ์การยอมรับ คือค่าดัชนี 2/df = 1, CFI = 1.00, GFI = 0.96, AGFI = 0.951, RMSEA = 0.030 และ SRMR = 0.019 ดังนั้นจึงสรุปได้ว่า โมเดลแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างมีความเหมาะสม กลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และจากผลการวิเคราะห์เส้นทางพบว่า การจัดการลูกค้าเชิงสัมพันธ์ คุณค่าแบรนด์ของลูกค้า ส่วนประสมทางการตลาดบริการ การรับรู้คุณภาพการให้บริการมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อผลการดำเนินงานทางการตลาด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และจากการสัมภาษณ์สามารถสรุปได้ว่าโมเดลที่ได้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการบริหารธุรกิจเครื่องประดับทองคำต่อไป
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
ซ่อนกลิ่น สมอ. (2551). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อทองรูปพรรณของลูกค้า กรณีศึกษาจังหวัดภูเก็ต(วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.
ศิริกานดา แหยมคง. (2555). ปัจจัยเหตุและผลของความสามารถการจัดการลูกค้าเชิงสัมพันธภาพของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย(วิทยานิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สิทธิพัฒน์ พิพิธกุล. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรม และแนวโน้มการลงทุนในทองคำแท่งของนักลงทุนในเขตกรุงเทพมหานคร(วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสยาม.
Aaker, D. A. (1996). Measuring Brand Equity Across Products and Markets. California Management Review, 38(3), 102-120.
Akroush, M. N., Dahiyat, S. E., Gharaibeh, H. S., & Abu-Lail, B. N (2011). Customer Relationship Management Implementation: An Investigation of a Scale’s Generalizability and its Relationship with Business Performance in a Developing Country Context. International Journal of Commerce and Management, 21(2), 158-191.
Chen, Hui-Chu. (2007). Customers' Perceptions of the Marketing Mix and the Effect on Taiwan Hypermarkets' Brand Equity(Doctor of Philosophy). Lynn University.
Day, G. S., & Van den Bulte, C. (2002). Superiority in Customer Relationship Management: Consequences for Competitive Advantage and Performance. The Wharton School, University of Pennsylvania.
Dmour, H. et al. (2013). The Effect of Services Marketing Mix Elements on Customer-Based Brand Equity: An Empirical Study on Mobile Telecom Service Recipients in Jordan. International Journal of Business and Management, 8(11), 13-26.
Keller, K. L. (1993). Conceptualizing, Measuring, and Managing Customer-Based Brand Equity. Journal of Marketing, 57(1), 1-22.
Kumar, M., Kee, F. T., & Charles, V. (2010). Comparative Evaluation of Critical Factors in Delivering Service Quality of Banks: An Application of Dominance Analysis in Modified SERVQUAL Model. International Journal of Quality & Reliability Management, 27(3), 352-378.
Majeed, S. (2011). The Impact of Competitive Advantage on Organizational Performance. European Journal of Business and Management, 3(4), 191–196.
Mishra, P. et al. (2011). Perpetual Asset Management of Customer-Based Brand Equity The PAM Evaluator. Current Research Journal of Social Sciences, 3(1). 34-43.
Pike, S., Bianchi, C., Kerr, G., & Patti, C. (2010). Consumer-Based Brand Equity for Australia as a Long‐haul Tourism Destination in an Emerging Market. International Marketing Review, 27(4), 434-449.
Pinar, M., Girard, T., & Eser, Z. (2012). Consumer-Based Brand Equity in Banking Industry: A Comparison of Local and Global Banks in Turkey. International Journal of Bank Marketing, 30(5), 359-375.
Sreenivasan, J., & Bains, S. (2011). Customer Satisfaction of Quality in a Malaysian Mobile Phone Manufacturing Company: An Employees’ Perception. Journal of Applied Sciences, 11(22), 3688-3697.
Sultan, P., & Yin Wong, H. (2013). Antecedents and Consequences of Service Quality in a Higher Education Context: A Qualitative Research Approach. Quality Assurance in Education, 21(1). 70-95.
Veloutsou, C., Christodoulides, G., & de Chernatony, L. (2013). A taxonomy of measures for consumer‐based brand equity: drawing on the views of managers in Europe. Journal of Product & Brand Management, 22(3), 238-248.
