อิทธิพลของวรรณกรรมสามก๊กในบริบทการเมืองไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาอิทธิพลของวรรณกรรมสามก๊กในบริบทการเมืองไทย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการการตีความวรรณกรรมสามก๊กที่ปรากฏในบริบทการเมืองไทย 2) ศึกษาการนำวรรณกรรมสามก๊กมาประยุกต์ใช้เพื่อประโยชน์ทางการเมืองไทย และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลทำให้วรรณกรรมสามก๊กมีอิทธิพลในบริบทการเมืองไทย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ(qualitative research) โดยใช้วิธีวิจัยจากเอกสาร(documentary research) และการสัมภาษณ์เชิงลึก(in-depth interview) ผลการศึกษา พบว่า 1) พัฒนาการการตีความวรรณกรรมสามก๊กได้ถูกปรับเปลี่ยนไปตามบริบทโครงสร้างทางสังคมวัฒนธรรม เศรษฐกิจ การเมืองการปกครอง 2) วรรณกรรมสามก๊กได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในด้านต่าง ๆ อย่างหลากหลายทั้งการเมือง เศรษฐกิจ ศิลปะทางด้านการแสดงต่าง ๆ และ 3) ปัจจัยที่ทำให้วรรณกรรมสามก๊กมีอิทธิพลในบริบทการเมืองไทยประกอบไปด้วยปัจจัยภายนอกตัววรรณกรรมสามก๊ก และปัจจัยภายในของตัววรรณกรรมสามก๊กเอง
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว. (2532). วรรณกรรมกับสังคม: สามก๊กในทรรศนะของข้าพเจ้า. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.
ไชยันต์ ไชยพร. (2557). นิธิ เอียวศรีวงศ์ ใน/กับวิกฤตการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
ดำรงราชานุภาพ, กรมพระยา. (2503). คำอธิบายหนังสือพระราชพิธีสิบสองเดือน. พระนคร: ศิลปบรรณาคาร.
ดำรงราชานุภาพ, กรมพระยา. (2515). ตำนานหนังสือสามก๊ก. พระนคร: ศิลปาบรรณาคาร.
ประภัสสร เสวิกุล. (2554). อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว คึกฤทธิ์ ปราโมช, สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2561, จาก http://www.psevikul.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=539309431&N type=5
พลศักดิ์ จิรไกรศิริ. (2522). วรรณกรรมการเมือง. กรุงเทพฯ: กราฟฟิคอาร์ต.
พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม). (2551). จดหมายรายวันทัพ, อภินิหารบรรพบุรุษ และเอกสารอื่น. (พิมพ์ครั้งที่1). กรุงเทพฯ: ศรีปัญญา.
ไพศาล พืชมงคล. ผู้เชี่ยวชาญวรรณกรรมสามก๊ก. (24 มกราคม 2563). สัมภาษณ์.
มติชนออนไลน์. (2561). สัมภาษณ์พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาที่ทำเนียบรัฐบาล 11 กันยายน 2558. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2561, จาก http//www.youtube.com/watch?v=nQy8hA2Mg1o
ศาลติ ภักดีคำ. (2561). เปิดมุมมอง “สามก๊ก” สร้างปรากฎการณ์นอกตำรา”. สืบค้นเมื่อ14 มิถุนายน 2561, จาก http//www.matichon.co.th/news_monitor/news_598402
ศรีวิไล ดอกจันทร์. (2528). ทฤษฎีและปฏิบัติการวรรณคดีศึกษา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส. (2556). โคลงดั้นเรื่องปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพน. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
สมบัติ จันทรวงศ์. (2527). ตัวบท (The Text) กับการเรียนการสอนวิชาปรัชญาการเมือง. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมบัติ จันทรวงศ์. (2549). บทพิจารณ์ว่าด้วยวรรณกรรมการเมืองและประวัติศาสตร์: ความหมายทางการเมืองของสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คบไฟ.
สละ ลิขิตกุล. (2560). ต้นกำเนิดสามก๊กฉบับนายทุน. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2560, จาก https//www.samkok911.com/2012/10/blog-post_12.html
Stevenson, W. (2001). The Revolutionary King: The True-Life Sequel to “the King and I. London: Robinson Publishing.