การสร้างสรรค์ลวดลายและผลิตภัณฑ์ผ้าบาติกสู่ชุมชนผ่านวิถีเมืองเก่าจังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการรับรู้อัตลักษณ์ย่านเมืองเก่าจังหวัดสงขลาและสร้างสรรค์ลวดลายผ้าบาติกจำนวน 5 แบบ 2) เพื่อพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์สำหรับนักท่องเที่ยวย่านเมืองเก่าจังหวัดสงขลาจำนวน 10 แบบ 3) เพื่อการถ่ายทอดองค์ความรู้และเพิ่มศักยภาพสู่กลุ่มผู้ประกอบการให้มีความเข้มแข็งส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลา เก็บข้อมูลนักท่องเที่ยวจำนวน 100 คน การเลือกแบบบังเอิญ ผู้ประกอบการจำนวน 10 คน การเลือกแบบเฉพาะเจาะจง และผู้สนใจเข้าร่วมอบรมถ่ายทอดองค์ความรู้จำนวน 50 คน ใช้เครื่องมือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนา การคำนวณค่าสถิติพื้นฐาน แสดงค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าการรับรู้อัตลักษณ์ย่านเมืองเก่าของนักท่องเที่ยวนำมาสร้างสรรค์ลวดลายผ้าจำนวน 5 แบบ ดังนี้ 1) ลายสตรีทอาร์ต 2) ลายบ้านนครใน 3) ลายโรงสีแดง 4) ลายไอติม 5)ลายกำแพงเมือง ผลการพัฒนาผลิตภัณฑ์สำหรับนักท่องเที่ยวจำนวน 10 แบบ ดังนี้ 1) เสื้อเชิ้ตชาย 2) กระเป๋ากล้องถ่ายรูป 3) ชุดหญิงทรงหลวม 4) ชุดหญิงเข้ารูป 5) ชุดเชิ้ตหญิง 6) กระเป๋าเอนกประสงค์ 7) ชุดกางเกงผู้หญิง 8) เสื้อคลุมหญิงไม่มีแขน 9) เสื้อโปโลคอจีนชาย 10) กางเกงขายาว และผลการถ่ายทอดองค์ความรู้พบว่าผลรวมการอบรมสร้างสรรค์ลวดลายผ้าบาติก (x̅ =4.13, S.D.=0.57) ระดับมาก ผลรวมการอบรมผลิตต้นแบบผลิตภัณฑ์ผ้าบาติก (x̅ =4.17, S.D.=0.62) ระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิรนันท์ พิตรปรีชา. (บรรณาธิการ). (2559). สงขลาบ่อยางแผ่นดินทองสองทะเล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : พิมพ์ดี.
นันทา โรจนอุดมศาสตร์. (2536). การทำผ้าบาติก. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ประภาพร ศุภตรัยวรพงศ์. (2562). จิตรกรรมบาติก (Batik Painting). มหาสารคาม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ประเสริฐ ศีลรัตนา. (2538). การออกแบบลวดลาย. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ปานฉัตท์ อินทร์คง. (2560). การออกแบบผลิตภัณฑ์วัฒนธรรม แนวคิด รูปแบบ และการวิเคราะห์. กรุงเทพฯ : อันลิมิต พริ้นติ้ง.
โสภณ ศุภวิริยากร. (2552). รายงานการวิจัยรูปแบบลวดลายผ้าบาติกในกลุ่มจังหวัดอันดามัน. ภูเก็ต : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ภูเก็ต.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา. (2560). สงขลาเมืองมนต์เสน่ห์สองฝั่งทะเล 50 จุดหมายแห่งความประทับใจ 2. กรุงเทพฯ : เบสท์กราฟฟิค อินเตอร์พริ้นท์.
Quachee, Q., & Em, K. (2005). Batik Inspirations featuring top batik designers. Singapore: Tien Wah Press.
Widodo, J., et al. (2016). People + places: Exploring the living heritage of Songkhla old town. Singapore: Center for Advanced Studies in Architecture (CASA).
