ผลสัมฤทธิ์เรื่อง If clause ในรายวิชาหลักการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้การสอนตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ของนิสิตชั้นปีที่ 1 สาขาภาษาอังกฤษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง

Main Article Content

ศุภธิดา จุลสิทธิ์
เจตริน อาชาฤทธิ์

บทคัดย่อ

             การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง If-clause โดยใช้การจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ในรายวิชา หลักการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2 โดยประชากรที่ศึกษา ได้แก่ นิสิตชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง จำนวน 25 คน ซึ่งเป็นการศึกษาจากประชากรทั้งหมด (census) มิได้ใช้การสุ่มหรือการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง การวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (quasi-experimental research) ใช้แบบแผนกลุ่มเดียววัดก่อน–หลัง (one-group pretest–posttest design) โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ จำนวน 4 แผน ครอบคลุมเนื้อหา If-clause Type 0–3 รวมเวลาเรียน 16 ชั่วโมง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบก่อนและหลังเรียน (ข้อสอบปรนัยแบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือก ชนิดคำตอบถูกเพียงข้อเดียว และแบบเติมคำ) และแบบสอบถามความพึงพอใจ เครื่องมือทั้งหมดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ในช่วง 0.50–1.00 แบบทดสอบตรวจสอบความเชื่อมั่นด้วยสูตร KR-20 และแบบสอบถามความพึงพอใจตรวจสอบความเชื่อมั่นด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค (Cronbach’s alpha)
             การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา (ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติ t-test สำหรับกลุ่มสัมพันธ์ (dependent-samples t-test) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียน
             ผลการวิจัยพบว่าหลังเรียนด้วยการสอนตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ นิสิตมีผลสัมฤทธิ์เรื่อง If-clause สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทั้งรายข้อและภาพรวม โดยคะแนนเฉลี่ยรวมก่อนเรียนเท่ากับ 24.80 (S.D. = 5.92) และหลังเรียนเท่ากับ 37.68 (S.D. = 6.16)    

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จุลสิทธิ์ ศ., & อาชาฤทธิ์ เ. . (2026). ผลสัมฤทธิ์เรื่อง If clause ในรายวิชาหลักการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้การสอนตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ของนิสิตชั้นปีที่ 1 สาขาภาษาอังกฤษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 26(1), 194–208. https://doi.org/10.55164/jedutsu.v26i1.280023
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา อรุณสุขรุจี. (2546). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

คอลีเยาะ เจ๊ะโด. (2560). ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษตามแนวการสอนเพื่อการสื่อสารสำหรับนักศึกษารายวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(1), 112–127.

ฉัตรศิริ ปิยะพิมลสิทธิ์. (2562). การวัดผลและประเมินผลทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Duffy, T. M., & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: Implications for the design and delivery of instruction. In D. H. Jonassen (Ed.), Handbook of research for educational communications and technology (pp. 170–198). New York, NY: Simon & Schuster Macmillan.

ดวงนภา สิงหพันธ์. (2557). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์บนเครือข่ายสังคมออนไลน์ เรื่องการเขียนโปรแกรมภาษาโลโกสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).

ธนาเทพ พรหมสุข, และประติมา ธันยบูรณ์ตระกูล. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ศิลปะโดยใช้ทฤษฎีคอนสตรัคชันนิสซึมผ่านสื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมทักษะด้าน Soft skills ให้กับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 15(1).

ธงชัย เชื้อนิล, และศุภานัน สิทธิเลิศ. (2563). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์และแบบปกติ. รายงานวิจัย, สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

ธิดารัตน์ ภู่พงษา, ศิริรัตน์ เพ็ชร์แสงศรี, และทะนงศักดิ์ โสวจัสสตากุล. (2561). การพัฒนาสื่อการสอน e-learning ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์เกี่ยวกับการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 55–70.

ทิพย์สุดา หมีทอง, และทับทิมทอง กอบัวแก้ว. (2565). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องวิทยาการคำนวณโดยใช้แนวคิดคอนสตรัคติวิสต์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 30(3), 45–60.

เทพพนม เมืองแมน, และสวิง สุวรรณ. (2540). จิตวิทยาการบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นภารัตน์ เสือจงพรู. (2544). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิภา เมธธาวีชัย. (2533). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

บุตรี เวทพิ เฉฐโกศล. (2565). การพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษด้วยแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 7(1), 22–36.

บุญชม ศรีสะอาด. (2544). การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

บุญใจ ศรีสถิตนรากูล. (2555). ระเบียบวิธีวิจัยทางพยาบาลศาสตร์. กรุงเทพฯ: ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.

ปัญจพร ธนาวชิรานันท์, และวิลาสินี พลอยเลื่อมแสง. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(1), 14–28.

ปราณี กองจินดา. (2549). แนวทางการประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2530). การวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พเยาว์ ยินดีสุข, และพันธ์ เดชะคุปต์. (2548). หลักการวัดและประเมินผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เพ็ญสุข ภู่ตระกูล. (2528). การเรียนรู้ด้วยตนเอง. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

ภณิดา ชัยปัญญา. (2541). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โรจนฤทธิ์ จันนุ่ม, และวารีรัตน์ แก้วอุไร. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้คอมพิวเตอร์โดยใช้ทฤษฎีคอนสตรัคชันนิสซึมเพื่อเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 23(2), 104–119.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2541). แนวคิดการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 16(1), 12–24.

วิเชียร เกตุสิงห์. (2515). เทคนิคการวัดผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.

สมนึก ภัททิยธนี. (2546). หลักการวัดผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.

สนทยา เขมวิรัตน์. (2542). การพัฒนาการเรียนรู้และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สง่า ภู่ณรงค์. (2540). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

สมพร เชื้อพันธ์. (2547). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

สุพรรณี อาศัยราช. (2557). การพัฒนาบทเรียนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษแบบเน้นภาระงานโดยใช้เอกสารจริงด้านสังคมและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ).

Ellis, R. (2006). Current issues in the teaching of grammar: An SLA perspective. TESOL Quarterly, 40(1), 83–107. https://doi.org/10.2307/40264512

Nunan, D. (2015). Teaching grammar in context. In D. Nunan, Teaching English to speakers of other languages (pp. 87–104). London: Routledge.

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Stromborg, M. F. (1984). Measuring client satisfaction. In S. G. Funk et al. (Eds.), Key aspects of comfort: Management of pain, fatigue, nausea, and dyspnea (pp. 107–118). New York, NY: Springer