ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา: การศึกษาการปรับตัวในยุค AI และ Metaverse ของสถานศึกษาในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการปรับตัวของสถานศึกษาต่อเทคโนโลยี AI และ Metaverse 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลกับการปรับตัวต่อเทคโนโลยี AI และ Metaverse และ 4) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปรับตัวของสถานศึกษาในบริบทสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารและครูในสถานศึกษารวม 226 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้บริหารสถานศึกษามีภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล อยู่ในระดับมากที่สุด 2) การปรับตัวของสถานศึกษาต่อเทคโนโลยี AI และ Metaverse อยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านการประยุกต์ใช้ในกระบวนการเรียนการสอน 3) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกกับระดับการปรับตัวของสถานศึกษา และ 4) ปัจจัยวิสัยทัศน์ดิจิทัล การพัฒนาศักยภาพบุคลากร และการใช้เทคโนโลยีเพื่อการบริหารจัดการ สามารถร่วมกันพยากรณ์การปรับตัวของสถานศึกษาต่อเทคโนโลยี AI และ Metaverse ได้ร้อยละ 59.4 (R² = .594) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารมีบทบาทสำคัญต่อการผลักดันการเปลี่ยนผ่านของสถานศึกษาไปสู่การใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่อย่างมีประสิทธิภาพในยุค AI และ Metaverse
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ในกรณีที่กองบรรณาธิการ หรือผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งได้รับเชิญให้เป็นผู้ตรวจบทความวิจัย หรือ บทความทางวิชาการมีความเห็นว่าควรแก้ไขความบกพร่อง ทางกองบรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ ผู้เขียนพิจารณาจัดการแก้ไขให้เหมาะสมก่อนที่จะลงพิมพ์ ทั้งนี้ กองบรรณาธิการจะยึดถือความคิด เห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเกณฑ์
เอกสารอ้างอิง
นฤเนตร เรืองไพศาล. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลสถานศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนปฏิบัติราชการ ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2565–2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49–82.
Azorín, C., Harris, A., & Jones, M. (2022). Leading schools through digital disruption: Strategies for educational transformation. Journal of Educational Change, 23(2), 145–160.
Bates, T., & Sangrà, A. (2023). Managing technology in higher education: Strategies for transforming teaching and learning. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: W. H. Freeman.
Chen, H., & Lin, C. (2023). Strategic leadership for AI-integrated education: Building future-ready schools. International Journal of Educational Technology, 40(1), 55–72.
Cheng, X. (2022). Metaverse and immersive learning: A new paradigm for digital education. Educational Media International, 59(3), 210–225.
Chou, C., Lee, Y., & Hsu, Y. (2021). The role of artificial intelligence and virtual environments in personalized learning. Journal of Computer Assisted Learning, 37(5), 1150–1164.
Coman, C. (2021). Digital leadership in education: A framework for innovation and sustainability. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 180, 125–134.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change (2nd ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. Retrieved from https://www.iste.org/standards/for-education-leaders
Kimmons, R., Hall, C., & Smith, A. (2023). Barriers to digital transformation in education: A multilevel perspective. Computers & Education, 193, 104–124.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Lee, H., & Kim, J. (2023). Designing educational experiences in the metaverse: Challenges and opportunities. Educational Technology Research and Development, 71(1), 85–102.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1–55.
Nguyen, T., & Le, M. (2024). Digital readiness and leadership challenges in Southeast Asian schools. Asia Pacific Education Review, 25(1), 34–51.
Schleicher, A. (2021). The state of global education: 18 months into the pandemic. Paris: OECD Publishing.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Spillane, J. P. (2006). Distributed leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Torres, J. L., Kim, S., & Ahmed, R. (2024). Six pillars of digital school leadership: A conceptual framework. Journal of Educational Leadership and Policy, 16(2), 110–128.
UNESCO. (2023). Artificial intelligence and the futures of learning: Insights and policy recommendations. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/
Zhong, B. (2017). Developing digital leadership in K–12 schools: A systematic review. Computers in the Schools, 34(3), 155–170.
