ภูมิปัญญาไทยการผลิตขนมทองหยิบกลุ่มจังหวัดภาคกลาง

Main Article Content

ธนวิทย์ ลายิ้ม
น้อมจิตต์ สุธีบุตร
ธนภพ โสตรโยม

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ได้ศึกษาองค์ความรู้และรูปแบบการสืบทอดความรู้ภูมิปัญญาไทยการผลิตขนมทองหยิบกลุ่มจังหวัดภาคกลาง ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาจากเอกสารและการสัมภาษณ์แบบเชิงลึก ใช้วิธีการคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจง จำนวน 18 คน ได้แก่ นักวิชาการด้านขนมทองหยิบ และผู้ประกอบการขนมทองหยิบในพื้นที่ทำการศึกษา จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาทำการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา


ผลจากการศึกษาพบว่า องค์ความรู้ภูมิปัญญาไทยการผลิตขนมทองหยิบ เป็นองค์ความรู้ที่สั่งสมมายาวนานกว่า 300 ปี ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายจนถึงปัจจุบัน จนเกิดเป็นความรู้ที่ฝังลึกในตัวบุคคลมี
สืบทอดภายในครอบครัวหรือเครือญาติเป็นหลัก ถ้าขาดการถ่ายทอดก็จะสูญหายไปกับบุคคลเหล่านั้น เพื่อต่อยอดภูมิปัญญาให้คงอยู่ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรจัดการความรู้ให้เป็นแบบชัดแจ้งในรูปแบบสื่อการเรียนรู้ที่สามารถเข้าถึงง่ายและเหมาะสมกับยุคสมัย โดยมีเนื้อหาที่ครอบคลุม 5 ด้าน คือ 1) ประวัติความเป็นมา 2) วัสดุอุปกรณ์และส่วนผสม 3) สูตร 4) ขั้นตอนการผลิต และ 5) ลักษณะที่ดีของขนมทองหยิบ ในส่วนของรูปแบบการจัดการความรู้ที่สำคัญต่อการสืบสานภูมิปัญญาไทยการผลิตขนมทองหยิบให้คงอยู่ ประกอบด้วย 4 ด้าน คือ 1) การแสวงหาความรู้ 2) การจัดเก็บความรู้ 3) การประยุกต์ใช้ความรู้ และ 4) การถ่ายทอดความรู้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ลายิ้ม ธ., สุธีบุตร น., & โสตรโยม ธ. (2024). ภูมิปัญญาไทยการผลิตขนมทองหยิบกลุ่มจังหวัดภาคกลาง. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 25(48), 58–71. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/268745
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

Boonphila, N. (2016). Phu Tai Wisdom Cultural Cuisine in Udonthani. Journal of Community Development and Life Quality, 4(2), 224–234.

Changkwanyuen, P. (2003). Techniques for Writing and Producting Textbooks. Chulalongkorn University Press.

Dalkir, K. (2005). Knowledge Management in Theory and Practice. Butterworth–Heinemann.

Fine Arts Department. (1985). Verse of Food and Dessert. Khurusapha Publisher.

Ingpanchalap, W. (2002). Thai Desserts. Thai Wattana Panich Publishers.

Keyuraphan, L. (2018). Knowledge Management Models for Local Wisdom and Culture: A Case Study of Pak Phli District, Nakhon Nayok Province. VRU Research and Development Journal Science and Technology, 13(2), 75–85.

Lawatin, C. (2015). Thai Antiquity Food and Sweets Culture of Klong Kanom–wan Village, Pakkred District, Nontaburi Province. VRU Research and Development Journal Science and Technology, 10(1), 142–155.

Layim, T. (2023). Thai Desserts: Evolution and Application for Health. Journal of Cultural Approach, 23(44), 70–84.

Marquardt, M. (1996). Building the Learning Organization. McGraw–Hill.

McElroy, M. (1999). The Knowledge Life Cycle. Presented in the ICM Conference on KM, Miami.

Mertins, K., Heisig, P. & Vorbeck, J. (2003). Knowledge Management: Concepts and Best Practices. Springer.

Meyer, F. M. & Zack, M. H. (1996). The Design and Implementation of Information Products. Sloan Management Review, 37(3), 43–59.

Office of the Education Council. (2005). Guide for Recruitment and Selection of Thai Wisdom Teacher. Ministry of Education.

Phatsakonwong, P. (2011). Tamra Mae Khrua Hua Pa. Original Publisher.

Phlai Noi, S. (2018). Khanom Mae Oei. Sarakadee Publisher.

Reiko, H. (2007). Thao Thongkip Ma. Nanmeebooks Publications.

Srisukontharat, S., Prateep Na Thalang, S. & Kongmon, N. (2020). Knowledge Management of Local Food Culture in Phang Nga Province: Case Study of Thap Phut District. Journal of Human Society, 10(1), 45–52.

Thaphun, N. (2005). Thong Yip Sweets. Sangdad Publishing.

Wichianpanya, P. (2004). Knowledge Management: Basics and Applications. Export Net.

Wiig, K. (1993). Knowledge Management Foundation. Schema.

Zack, M. H. (1999). Developing a Knowledge Strategy. California Management Review, 41(3), 125–145.