การอนุรักษ์และพัฒนาศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็กในประเทศไทย

Main Article Content

Panot Susuwan
Boonsom Yodmalee
et al.

บทคัดย่อ

              การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาของการแสดงหุ่นละครเล็กในปัจจุบัน และ 2) เพื่อศึกษาการอนุรักษ์และพัฒนาการเพิ่มมูลค่าทางศิลปะการแสดงของหุ่นละครเล็กในประเทศไทยแบบบูรณาการ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลรวมรวมจากเอกสาร (Documentary) และทำการเก็บข้อมูลภาคสนาม (Field Study) ด้วยวิธีการสำรวจ การสังเกต การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และการเสวนาทางวัฒนธรรม กับกลุ่มผู้รู้ ผู้ปฏิบัติ และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลทั่วไป โดยการคัดเลือกพื้นที่แบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ได้แก่ นาฎยศาลา หุ่นละครเล็ก ผลการศึกษาพบว่า


              1) สภาพปัญหาของการแสดงของหุ่นละครเล็ก เกิดจากการเป็นเอกชนที่ดำเนินการในเชิงอนุรักษ์ทำให้ไม่สามารถได้รับการอุ้มชูจากรัฐบาลอย่างเต็เมที่นัก ในเงื่อนไขนาฎยพาณิชย์ รูปแบบการแสดงหุ่นละครเล็ก การบริหารจัดการ และสถานะของนักแสดงและนักดนตรี สะท้อนให้เห็นถึงการปรับเปลี่ยนสถานะของนาฏศิลป์และดนตรีไทยจากแบบประเพณีนิยม (Traditionalism) มาเป็นแบบสากลนิยม (Cultural universality) ที่มีตลาดเป็นปัจจัยกำหนด รูปแบบการแสดงแบบเดิมที่เคยแสดงถูกนำมาปรับเปลี่ยนให้เป็นการแสดงในรูปแบบที่ร่วมสมัยในสังคมสมัยใหม่ สะท้อนให้เห็นถึงการผสมผสาน ความขัดแย้ง และการต่อรองระหว่างวัฒนธรรมดั้งเดิมกับสังคมทุนนิยมในยุคโลกาภิวัตน์ เพื่อให้สามารถดำรงอยู่ได้ในบริบททางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมปัจจุบัน


              2) การอนุรักษ์และพัฒนาการเพิ่มมูลค่าทางศิลปะการแสดงของหุ่นละครเล็กในประเทศไทยแบบบูรณาการ พบว่า รูปแบบแนวทางการอนุรักษ์ ประกอบด้วย 3 แนวทาง ได้แก่ ตัวปัญญา วิธีการ สิ่งแวดล้อม ซึ่งได้เสริมสร้างความนึกคิดให้กับคนรุ่นหลังในการสืบทอดภูมิปัญญา และตระหนักในคุณค่าของศิลปวัฒนธรรมในขณะที่สังคมกำลังมีการพัฒนา


              ด้านการอนุรักษ์การแสดงหุ่นละครเล็ก พบว่า ควรมีเนื้อหาบรรจุไว้ในหลักสูตรของโรงเรียนและมหาวิทยาลัย หรือจัดทำเป็นเทปบันทึกภาพการแสดงหุ่นละครเล็กมอบให้สถาบันการศึกษาเพื่อใช้ประกอบการเรียนการสอนและมอบให้สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดทั่วประเทศเพื่อเป็นแหล่งศึกษาค้นคว้าการแสดงหุ่นละครเล็ก จัดนิทรรศการ จัดทำเว็บไซต์เกี่ยวกับการแสดงหุ่นละครเล็ก เป็นภาษาไทยและภาษาต่างประเทศเผยแพร่ให้ผู้สนใจได้ศึกษาไปทั่วโลก


              ด้านการพัฒนารูปแบบการแสดงหุ่นการแสดงหุ่นละครเล็ก ของนาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก (โจหลุยส์) เน้นไปที่เอกลักษณ์ความเป็นไทย และให้ความใส่ใจกับคุณค่าทางวัฒนธรรมอันเป็นหัวใจสำคัญของการจัดแสดง ขณะเดียวกันต้องให้ความสำคัญในการสร้างสรรค์การแสดง และพัฒนาให้มีความสด ร่วมสมัย ข้ามวัฒนธรรมไปพร้อมกัน ซึ่งได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบมาตลอดอย่างเหมาะสมเพื่อมิให้ส่งผลต่อคุณค่าของศิลปะการแสดงแขนงนี้จนไม่เหลือสภาพเดิม


              ด้านการเพิ่มมูลค่าทางศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็ก  พบว่า เป็นวิธีการทำให้คณะการแสดงหุ่นละครเล็ก มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ประกอบการแสดงหุ่นละครเล็ก ให้สามารถเพิ่มรายได้จากการทำธุรกิจการ โดยการจำหน่ายสินค้า ของที่ระลึกต่างๆ สำหรับผู้ชมที่ได้เห็นความสำคัญของการแสดงหุ่นละครเล็ก ซึ่งเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับคณะหุ่นละครเล็กที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและใช้ประโยชน์ได้ มีการออก Gift Voucher ของนาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก (โจหลุยส์) ร่วมกับธุรกิจอื่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Susuwan, P., Yodmalee, B., & al., et. (2018). การอนุรักษ์และพัฒนาศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็กในประเทศไทย. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 19(36), 26–40. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/153892
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

[1] Changkawkam, Udomgarn., & Patanapongsa, Narinchai. (2015). The Development of Knowledge and Appreciation in Lanna Dancing Art among Students in Provincial Secondary School in Lamphun and Lumpang Province. Journal of Cultural Approach, 16(30), 15–27.

[2] Chantavanich, Supang. (2010). Qualitative Research Methodology. 18th ed. Bangkok: Chulalongkorn University.

[3] Chantavanich, Supang. (2011). Data Analysis in Qualitative Research. 10th ed. Bangkok: Chulalongkorn University.

[4] Chotsatein, Kasinee. (1981). Puppet. Bangkok: 17th Printing Company.

[5] Gophon, Gandamas., & Jitprapai, Supatcharajit. (2013). The Role of Retro Drama in Disseminating and Conserving Thai Cultural Heritage. Journal of Cultural Approach, 14(26), 57–69.

[6] Maicharoen, Prachak. (2009). The Conservation and Development of the Performance Patterns of the Local Puppet in the Central Part of Thailand. Mahasarakham University.

[7] Navikmul, Anek. (2004, June 4). Kru Grae Suptawanich gave birth Puppet. Nation, 12, 52.

[8] Phlainoi, Sombat. (1984). Thai Encyclopedia. Thammasarn Printing.

[9] Posayakrit, Chakrabhand. (1986). Thai Puppet. Bangkok: Amarin Printing.

[10] Talcott, P. (1991). Theorist of Modernity. London: SAGE.

[11] Wannasiri, Niyaphan. (1997). Social Anthropology and Tradition. Bangkok: Faculty of Social Sciences, Thammasat University.

[12] Wechkama, Thitisak. (2016). Concept Theory Cultural. Faculty of Cultural Science, Mahasarakham University.