การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขินไทย - เวียดนาม

Main Article Content

รพีพัฒน์ มั่นพรม
ยุวดี ทองอ่อน

บทคัดย่อ

          การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขิน จากการประยุกต์เทคนิควิธีการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมไทย – เวียดนาม และเพื่อเผยแพร่การสร้างสรรค์งานผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขินไทย-เวียดนาม ผู้วิจัยได้ดำเนินการศึกษา ค้นคว้า รวบรวมข้อมูล เอกสาร สัมภาษณ์จากปราชญ์ชุมชนเครื่องเขินนันทาราม จังหวัดเชียงใหม่ และค้นคว้ารวบรวมจากแหล่งข้อมูลต่างๆ ทำการอบรมเชิงปฏิบัติการ ต่อเยาวชนรุ่นใหม่ และผู้สนใจงานจิตรกรรมเครื่องรักจากศิลปินเวียดนามและเครื่องรักเครื่องเขินของไทย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปวัฒนธรรม ด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ และในด้านภูมิปัญญางานเครื่องรักเครื่องเขินไทย-เวียดนาม โดยสอบถามความพึงพอใจในผลงานที่ได้จากการประยุกต์ศิลปวัฒนธรรมไทย – เวียดนาม ด้านเทคนิควิธีการสร้างสรรค์งานหัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขินรูปแบบต่างๆ เพื่อนำไปทดสอบกับกลุ่มตัวอย่าง โดยนำเสนอแบบร่างทั้งหมด 3 ชุด ได้แก่ ชุดที่ 1 เทคนิคการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ โดยใช้น้ำยางรักของเวียดนาม และการปิดแผ่นทองแบบไทย ชุดที่ 2 เทคนิคการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ โดยใช้น้ำยางรักของไทย และการขุดร่องติดเปลือกไข่และเทคนิคการเพนท์สีแบบเวียดนาม และชุดที่ 3 เทคนิคการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ โดยใช้น้ำยางรักของเวียดนาม และการเพนท์สีแบบไทย และในรูปแบบผลิตภัณฑ์ ชุดที่ 2 ได้รับการคัดเลือกให้มีการผลิตและนำมาประเมินผลความพึงพอใจของผู้ที่สนใจในรูปแบบงานผลิตภัณฑ์เครื่องรักเครื่องเขิน ซึ่งผลการประเมินความพึงพอใจ มีค่าเฉลี่ยรวมทุกด้านในระดับมาก (\bar{x}= 4.33)


          ผลของการเผยแพร่การสร้างสรรค์งานผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขิน ผู้วิจัยกำหนดแนวทางในการเผยแพร่ 2 แนวทาง ได้แก่ แนวทางที่ 1 การบูรณาการงานวิจัยกับการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มนักศึกษาสาขาวิชาการออกแบบ แขนงวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์ ชั้นปีที่ 3 ที่เรียนรายวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก จำนวน 17 คน ผลการประเมินความพึงพอใจ มีค่าเฉลี่ยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก (\bar{x}= 4.21) แนวทางที่ 2 การจัดนิทรรศการแสดงผลงาน สู่สาธารณชน กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่สนใจเข้าชมนิทรรศการ จำนวน 100 คน ผลการประเมินความพึงพอใจมีค่าเฉลี่ยรวมความพึงพอใจทุกด้านในระดับมาก (\bar{x}= 4.23) เมื่อเทียบกับเกณฑ์ที่ได้กำหนดไว้ ในการสืบสานและส่งต่อภูมิปัญญาหัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขินนั้นเป็นหน้าที่อันพึงกระทำของคนไทยทุกคน หากแต่จะด้วยวิธีการใด อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของผู้ที่สร้างสรรค์ผลงาน เป็นคนกลางในการถ่ายทอดและส่งต่อภูมิปัญญา เป็นผู้สนับสนุนโดยการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ทั้งที่ใช้ด้วยตนเองหรือเป็นของฝาก เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการสืบสานและส่งต่อภูมิปัญญาให้คงอยู่คู่คนไทยต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มั่นพรม ร., & ทองอ่อน ย. (2017). การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมเครื่องรักเครื่องเขินไทย - เวียดนาม. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 18(34), 27–39. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/102318
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

[1] International Arts & Crafts Center. (2014). Promotion and Development of Handicraft Products in Vietnam. Retrieved November 3, 2015, from: https://www.sacict.net.

[2] Karaket, Saksit. & Saeninrit, Amornthep. (2004). Lacquerware. Chiang Mai: Chiang Mai University.

[3] Laphirattanakul, Virut. (2003). Public Relations. Bangkok: Publisher of Chulalongkorn University.

[4] Prapassorn, Thassaniporn. (2011). Applied an Edict of the King in Sufficiency Economy to Inherit the Local Knowledge in the Field of Handicrafts in Chiang Mai Province. Chiang Mai: Chiang Mai Rajabhat University.

[5] Suksod, Thirachai. (2001). Industrial Product Design. Bangkok: Se-education Public Company Limited.

[6] Suriyachote, Kritpatchara. (2013). The Study and Development Contemporary Jewelry: A Case Study of Chiangmai Lacquerware. Master Degree of Fine Art and Applied Arts in Innovation Design. Bangkok: Srinakharinwirot University.

[7] Thippatas, Phachat. (2015). Passion in Lacquerware of Asians. Retrieved August 15, 2016, from https://www.thairath.co.th/content/503898.