แนวคิดและคุณค่าของการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของประเทศไทยในปัจจุบัน: กรณีศึกษา ไทยไลฟ์ เวลเนส แอนด์ เมดิเตชั่น รีสอร์ท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การปฏิบัติธรรมตามแนวทางของพระพุทธศาสนาแต่เดิมนั้นมักจะเกี่ยวข้องกับวัดวาอาราม ในขณะที่ธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงศาสนาได้กลายเป็นแนวทางใหม่ที่มีเอกลักษณ์และส่งเสริมการสร้างความสมดุลในองค์รวมทั้งทางด้านจิตใจ ร่างกาย และจิตวิญญาณด้วยเทคนิคและกระบวนการใหม่ ๆ ซึ่งกลายเป็นความท้าทายหนึ่ง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาแนวคิดการออกแบบท่องเที่ยวเชิงศาสนา โดยเฉพาะการท่องเที่ยวเพื่อการปฏิบัติธรรม เพื่อตอบสนองความต้องการของคนรุ่นใหม่ โดยศึกษาผ่านกรณีศึกษาไทยไลฟ์ เวลเนส แอนด์เมดิเตชั่นรีสอร์ท และเพื่อวิเคราะห์คุณค่าของการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของไทยในปัจจุบัน การศึกษาเป็นเชิงคุณภาพโดยอาศัยการเก็บข้อมูลผ่านการทบทวนวรรณกรรม และการวิเคราะห์ข้อมูลจากเว็บไซต์ สื่อสังคมออนไลน์ คลิปสัมภาษณ์ในสื่อออนไลน์ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง
ผลการวิจัยพบว่า กรณีศึกษาข้างต้นมีแนวคิดและบทบาทสำคัญในการส่งเสริมพระพุทธศาสนาโดยการนำเสนอประสบการณ์การปฏิบัติธรรมโดยมุ่งเน้นประสบการณ์ที่แตกต่าง รีสอร์ทตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา ซึ่งเป็นรีสอร์ทริมทะเล ได้จัดคอร์สการปฏิบัติธรรมของพระพุทธศาสนามาผสมผสานกับการพักผ่อน เพื่อฟื้นฟูทั้งร่างกายและจิตใจ การจัดคอร์สปฏิบัติธรรมประกอบด้วยการสวดมนต์ การฟังธรรม การนั่งสมาธิและการเดินจงกรม ตลอดจนการนำเสนอกิจกรรมทางเลือกเพื่อสุขภาพกายและใจ นำโดยพระสงฆ์และฆราวาสผู้ปฏิบัติธรรม การออกแบบโครงสร้างของหลักสูตรตามแนวทางไตรสิกขา (ศีล สมาธิ ปัญญา) โดยเน้นการฝึกสติและสมาธิผ่านอายตนะทั้ง 6 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ) การออกแบบหลักสูตรยังสอดคล้องกับหลักการทางพุทธศาสนาที่เรียกว่า “สัปปายะ” ซึ่งมีจุดเด่นคือสถานที่เหมาะแก่การพักผ่อนและการทำกิจกรรมเพื่อความผ่อนคลายอย่างอิสระ โดยเชื่อมโยงกับหลักอายตนะทั้ง 6 เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมและเหมาะกับการปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะสำหรับผู้เริ่มต้นที่ต้องการความสงบทางจิตใจ แนวทางนี้พัฒนาขึ้นเป็นธุรกิจการท่องเที่ยวที่ตอบโจทย์กลุ่มเป้าหมายในปัจจุบัน ดังนั้น รีสอร์ทแห่งนี้จึงเป็นหนึ่งในหลักการนวัตกรรมที่สร้างสรรค์อันมีส่วนช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยมอบประสบการณ์ใหม่ในการท่องเที่ยวเชิงศาสนาที่กระตุ้นให้เกิดทั้งความศรัทธาและความตระหนักที่ดีต่อการปฏิบัติธรรมตามแนวทางของพระพุทธศาสนาในยุคสมัยใหม่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Proposed Creative Commons Copyright Notices
1. Proposed Policy for Journals That Offer Open Access
Authors who publish with this journal agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access).
Proposed Policy for Journals That Offer Delayed Open Access
Authors who publish with this journal agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication, with the work [SPECIFY PERIOD OF TIME] after publication simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access).
เอกสารอ้างอิง
Aggarwal, R., Bedi, M. & Bhatia, G. (2008). The Role of Spirituality in Wellness Tourism. Tourism Management, 29(6), 1304–1310.
Britton, A., Keane, M. & Lee, L. (2014). Secular Mindfulness and Meditation Tourism. International Journal of Tourism Research, 16(1), 1–15.
Brown, D. & Lehto, X. Y. (2015). Tourism and Buddhist Practice: A Conceptual Analysis. Journal of Tourism Research, 18(4), 263–278.
Choe, J., Kim, S. & Yoon, S. (2015b). Meditation Tourism: Trends and Future Directions. Journal of Spirituality and Tourism, 7(2).
Choe, S., Kim, H. & Lee, M. (2015a). The Long-Term Effects of Meditation: A Systematic Review. Journal of Behavioral Medicine, 38(4), 621–634.
Eddy, M. (2012). Retreats as Centers for Personal and Spiritual Growth. Journal of Wellness Studies, 4(3).
Issaradhammo, T. (2022). A Process of Faith Enhancement of Young Buddhist through Peaceful Innovative Tourism. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Kelly, J. (2012). Wellness Tourism and the Role of Meditation. Journal of Tourism and Spirituality, 9(4).
Krygier, J., Gillham, J. & Reibel, D. (2013). Mindfulness Meditation and Its Effects on Stress: A Meta-Analysis. Health Psychology Review, 7(1).
Lück, M. & Kastenholz, E. (2022). Exploring the Use of Virtual Reality in Religious Tourism. In Virtual Reality and Augmented Reality in Tourism and Hospitality: A Systematic Evaluation. Springer.
Matichon Online. (2024). Paetongtarn Highlights Soft Power and Creative Economy at Forbes Global CEO Conference. https://www.matichon.co.th/politics/news_4912018
Miller, J. (2023). The Role of Social Media in Promoting Religious Tourism. Journal of Tourism Studies, 45(2).
Norman, A. (2012). The Varieties of the Spiritual Tourist Experience. Literature & Aesthetics, 22(1), 20–37.
Norman, W. & Pokorny, P. (2017). The Evolution of Meditation Tourism. Tourism Review International, 20(2), 120–135.
Novelli, M. & Scarpato, G. (2008). Buddhist Tourism and Its Impact on the Local Community. International Journal of Tourism Research, 10(1), 41–57.
Pelled, E. (2007). Learning From Experience: Bion’s Concept of Reverie and Buddhist Meditation: A Comparative Study. The International Journal of Psychoanalysis, 88(6).
Piuchan, M. (2021). Meditation Retreat Tourism in Thailand: Its Emergence in Tourism and Effects on Tourists’ Health and Well–Being. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 21(1), 23–36.
Ryan, C. (2001). Meditation and Prayer: Their Role in Tourism. Journal of Tourism Research, 29(1), 22–38.
Saldanha, J. (2016). Virtual Reality in Religious Tourism: A Case Study of Buddhist Sites. Journal of Religion and Tourism, 8(1), 43–57.
Santana, M. (2004). Introduction to Meditation Tourism. Journal of Spiritual Tourism Studies, 6(1), 19–30.
Schedneck, B. (2012). The Commodification of Meditation: A Study of Contemporary Trends. Journal of Religion and Tourism, 5(2).
Schedneck, B. (2014). Secularization and the Impact on Buddhist Meditation Practices. Tourism and Spirituality Journal, 6(1), 45–59.
Sharf, R. H. (2014). Is Mindfulness Buddhist? (and Why It Matters). Transcultural Psychiatry, 52(4), 470–484.
Smith, J. (2003). Meditation and Holistic Health: A Review of the Evidence. International Journal of Yoga and Meditation, 9(3), 203–220.
Smith, M. & Puczkó, L. (2009). Health and Wellness Tourism. Routledge.
Tseng, C. M. & Shen, J. H. (2014). Mindfulness Meditation: Benefits and Applications in Modern Wellness Tourism. Journal of Contemporary Health, 11(4), 411–423.
Tseng, H., & Shen, C. (2014). Meditation Tourism and Its Impact. Tourism Studies Quarterly, 11(2).
Tuzunkan, D. (2020). The Role of Social Media and Virtual Reality in Shaping Modern Pilgrimage Practices. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 8(2), 79–90.
Voigt, C., Brown, G. & Howat, G. (2011). The Impact of Wellness Tourism on the Tourism Industry. Journal of Tourism Studies, 20(1).
