กลยุทธ์การบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของการบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 2) กำหนดกลยุทธ์การบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 และ 3) ประเมินกลยุทธ์
การบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี การวิจัยดำเนินการ 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาและวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของการบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน และตัวแทนครูจากโรงเรียนดนตรีเอกชน จำนวน 420 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 0.80-1.00
ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าความต้องการจำเป็น ขั้นตอนที่ 2 การกำหนดร่างกลยุทธ์ฯ โดยใช้ตาราง TOWS เมตริกซ์ และขั้นตอนที่ 3 การประเมินกลยุทธ์ฯ ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารโรงเรียนดนตรีเอกชน การบริหารการศึกษา และผู้รับบริการโรงเรียนดนตรีเอกชน จำนวน 10 คน โดยใช้สถิติหาค่าความถี่ของผลการประเมินด้านความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้และประโยชน์ของกลยุทธ์
และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นของการบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21
เรียงตามลำดับจากสูงไปหาต่ำพบว่าด้านการอำนวยการ มีความต้องการจำเป็นสูงที่สุดรองลงมาคือ ด้านการควบคุม และด้านสภาพแวดล้อม ตามลำดับ 2) กลยุทธ์การบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 ประกอบด้วย 6 กลยุทธ์หลัก 18 กลยุทธ์รอง และ 3) กลยุทธ์การบริหารจัดการโรงเรียนดนตรีเอกชนในศตวรรษที่ 21 มีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้ จริงในบริบทเป้าหมายทั้งด้านความเป็นประโยชน์ ความถูกต้อง ความเหมาะสม และความเป็นไปได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ พันธุ์ดำหริ สมเกียรติ ตุ่นแก้ว และ ไพรภ รัตนชูวงศ์. (2564). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเอกชนนอกระบบประเภทกวดวิชาสู่มาตรฐานการจัดการเรียนรู้วิถีใหม่. วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 6(1), 25-44. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/jeducrru/article/download/253410/173161/938446
กนกวรรณ ศุภสิริโรจน์. (2556). กลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนดนตรีเอกชนนอกระบบ. วารสารครุศาสตร์. 42(4), 1-14. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/31395
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560).หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551(ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560). สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. https://academic.obec.go.th/web/news/view/75
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). การนำและบริหารยามวิกฤต: บทเรียนจากโควิด-19. กรุงเทพฯ: ซัคเซสพับลิชชิ่ง.
นันทน์เทพ คําสอน และ นพดล พันธุ์พานิช (2562). แนวทางการบริหารจัดการธุรกิจโรงเรียนสอนดนตรีเอกชนให้ประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ. 7(2), 1-14.https://so04.tci-thaijo.org/index.php/svittj/article/download/195965/173971/939199
นิรันดร์ สุธีนิรันดร์. (2562). การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จ. (อัดสำเนา).
ปิติพงศ์ สิริปทุมานนท์, พิชญาภา ยืนยาว และ ธีรวุธ ธาดาตันติโชค (2565). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเอกชน กรณีศึกษาโรงเรียนวินัยนุกูล. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 10(38), 22-31.https://jeal.snru.ac.th/ArticleView?ArticleID=1042
ปรีชา ดาวเรือง, กรองทิพย์ นาควิเชตร, ศรุดา ชัยสุวรรณ และสมบูรณ์ ตันยะ. (2561). กลยุทธ์การจัดการศึกษาสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาเอกชน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. Journal of Nakhonratchasima College. 12(1), 47-61. http://journal.nmc.ac.th/th/admin/Journal/2561Vol12No1_837.pdf
พรศักดิ์ อุรัจฉัทชัยรัตน์. (2563). New Normal (พิมพ์ครั้งที่ 1). โอเคบี.
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2556). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนานโยบายและแผนการปฏิรูปการผลิตและการพัฒนาครูคณาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. https://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/586-file.pdf
พีรพัฒน์ จารุสมบัติ, ธันยาภรณ์ โพธิกาวิน และปรีญานันท์ พร้อมสุขกุล. (2563). สภาพความต้องการในการจัดการศึกษาดนตรีของโรงเรียนเอกชนนอกระบบในกรุงเทพมหานคร. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 24(2), 1-18.
https://so01.tci-thaijo.org/index.php/jfofa/article/download/240120/165979/865753
ภาวินทร์ ณ พัทลุง. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเอกชนสู่ความเป็นเลิศ. [วิทยานพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช]. http://www.thaiedresearch.org/home/paperview/1139
ภูดิศ ร่มสกุล, สุดาพร ทองสวัสดิ์ และ จรัส อติวิทยาภรณ์. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกเรียนโรงเรียนดนตรีเอกชนในจังหวัดสงขลา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. 9(8), 1260-1272. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/download/266204/180881/1055409
มนสิการ เหล่าวานิช. (2561). เลี้ยงลูกด้วยเสียงดนตรี. แพรวเพื่อเด็ก อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
วรวรรษ เทียมสุวรรณ, วัชรพล วิบูลยศริน และศิโรจน์ ผลพันธิน. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานคาทอลิกในอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ สู่ประชาคมอาเซียน. วารสารวิชาการวิทยาลัยแสงธรรม. 12(2), 94-116. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/scj/article/view/245844
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา, และจิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่. ธรรมสาร.
สมชาย ภคภาสน์วิวัฒน์. (2564). การบริหารเชิงกลยุทธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 21). อมรินทร์ฮาวทู อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง.
สมยศ นาวีการ. (2563). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. อักษรไทย.
สมหมาย อ่ำดอนกลอย. (2556). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่21. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัย
ราชภัฏพิบูลสงคราม. 7(1), 16-30. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/GraduatePSRU/article/view/55490
สาคร สุขศรีวงศ์. (2563). การจัดการ: จากมุมมองนักบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 14). บริษัท จี.พี.ไซเบอร์พรินท์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน.
สุกรี เจริญสุข. (2555). ดนตรีกับเด็ก. สำนักพิมพ์วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
Certo, S. C. & Peter, J. P. (1991). Strategic management: Concept and applications. McGraw-Hill.
Chandler, A.D. (1962). Strategy and Structure. MIT Press.
Drucker, P.F. (2020). Classic Drucker สุดยอดปรมาจารย์ด้านบริหารจัดการ (ฉบับปรับปรุง) แปลโดย
วีรวุธ มาฆะศิรานนท์. เอ็กซเปอร์เน็ท.
Fred R. D. (2005). Strategic Management: Concepts and Cases. Prentice-Hall.
Gibson, James L., Ivancevich John M., Donnelly James H,Jr., & Konopaske Robert. (2004). Organization: Behavior, Structure, Processes (11th ed.). McGraw–Hill.
Gulick, L. & Urwick.L. (1997). Educational Administration: School-Based Management. Clearing House. 65(5), 261-263.
Hernandez, J. V. (2021). Strategic management in basic education institutions in Mexico. Semantic Scholar. https://www.semanticscholar.org/
Koontz H. D. (1972). Principles of Management: An Analysis of Managerial Functions. MC Graw – Hill.
Kotler, P. F. & Murphy, P. E. (1981). Strategic planning for higher education. Journal of Higher Education. 52, 470-489. https://doi.org/10.1080/00221546.1981.11778119
Allan, L. A. (1973). Professional Management. McGraw-Hill.
Mjaku Gentiana. (2020). Strategic Management and Strategic Leadership. International Journal of Scientific and Research Publications. 10(8), 914-917. https://doi.org/10.29322/IJSRP.10.08.2020.p104113
Yaakob, M. F., Musa M. R., Habibi, A. & Othman, R. (2019). Strategic management and strategic planning in school: is it worth for teachers?. Academy of Strategic Management Journal. 18(3), 1-6. https://www.researchgate.net/publication/333662860_STRATEGIC_MANAGEMENT_AND_STRATEGIC_PLANNING_IN_SCHOOL_IS_IT_WORTH_FOR_TEACHERS
Robbins, S.P. & DeCenzo, D.A. (2020). Fundamentals of Management: Essential Concepts and Applications. Pearson Education.
Sanders, E.C. (2020). Lawrence Kohlberg’s Stages of Moral Development. ใน Britannica. https://www.britannica.com/science/Lawrence-Kohlbergs-stages-of-moral-development
Steiner, G. (1979). Strategic planning. Free Press.
Szyliowicz, D., & Green, T. G. (2019). Making strategy “real”: Using reality television for innovating teaching approaches. The International Journal of Management Education, 17(3), Article 100304. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2019.100304
Wheelen, T. L. & Hunger, J. D. (2012). Strategic Management and Business Policy. (9th ed.). Pearson Prentice Hall.
