Relationship of Medical Staffs in Phayathai-Paolo Hospital Group
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: (1) to study the level of relationships among medical professional personnel within the Phyathai Hospital Group and Paolo Hospital Group; and (2) to study the relationship between medical professional personnel within the Phyathai Hospital Group and Paolo Hospital Group the format of the research is Social / Behavioral research using research tools: Questionnaire-based research from operational medical personnel (clinical) of hospitals in the Phyathai Hospital Group and Paolo Hospital Group, there are 11 hospitals, collecting the population of every hospital. Which includes the professional fields of doctors, nurses, and nursing assistants. By calculating the number of samples with the G*Power version 3.1.9.2 program, the number of samples was obtained. The research team determined the total number of volunteers to be 1,126 subjects. The statistics for data analysis were frequency. percentage, mean, standard deviation and pearsons product-moment correlation. The statistic was significance at 0.05 or 0.01 level. The result was shown that.
The results of the research found that (1) the relationship level of medical professional personnel within the organizations of the Phyathai Hospital Group and the Paolo Hospital Group, is at the highest level in 5 areas: team building, followed by collaborative problem solving. Respect for differences in each age group in terms of organizational culture, there are aspects of leadership above leaders. The other 3 aspects are at a high level, namely Performance evaluation and communication in the work process the potential of personnel in performing their duties, respectively; and (2) the relationship between the relationships of medical professional personnel within the organizations of the Phyathai Hospital Group and the Paolo Hospital Group. Comparing the personnel of doctors, nurses, and nursing assistants, it was found that nurses have a relationship between the relationships among medical professional personnel within the group's organizations higher than nursing assistants and doctors. The nursing profession has the highest relationship value at a relatively high level. The relationship value is 89.50 percent (r = 0.895), with statistical significance at the 0.001 level, followed by nursing assistants. has the highest relationship value is at a relatively high level The relationship value is 81.30 percent (r = 0.813), with statistical significance at the 0.001 level, and doctors have the highest relationship value. is at a relatively high level The correlation value is 80.10 percent (r = 0.801), with statistical significance at the 0.001 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
References
กมลรัฐ อินทรทัศน์ และพรทิพย์ เย็นจะบก.(2554). หลักและทฤษฎีการสื่อสาร. จาก pirun.ku.ac.th/~agrpct/envelop/com%20theory.doc.
กิตติทัช เขียวฉะอ้อน. (2560). การทำงานเป็นทีมสู่การเพิ่มประสิทธิผลในการทำงาน. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), 355-360.
ธนาคารออมสิน. (2564). ธุรกิจโรงพยาบาลเอกชน. จาก https://www.gsb.or.th/getattachment/04919889-ef98-4771-9017-a5a4a3faa063/Report_.aspx
พิชญาภา ยืนยาว. (2561). ผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารการศึกษา. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 2843-2857.
พีรวัศ พรรณขาม. (2562). การพัฒนาศักยภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร. จาก http://www3.ru. ac.th/mpa-abstract/index.php/abstractData/viewIndex/278 2562_1597737016_ 6114832049.pdf.
ยงยุทธ บุราสิทธิ์ .(2561). การส่งเสริมค่านิยมไทย “คุณค่าและศักดิ์ศรี” ของผู้สูงอายุในสังคมเมือง. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 37(2), 129-150.
ศุภาพิชญ์ อินแตง. (2565). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของกลุ่มเจนเนอร์เรชั่นวายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. สารนิพนธ์ การจัดการมหาบัณฑิตวิทยาลัยการจัดการ, มหาวิทยาลัยมหิดล.
สมชาติ กิจยรรยง. (2561). กลยุทธ์การบริหารจากการอ่านคน (พิมพ์ครั้งที่1). กรุงเทพฯ: เพชรประกาย.
Cohen, J. and N., Uphoff. (1980). Participation's Place in Rural Development 8 March. Uphoff, N.T., Cohen.J.M. and Goldsmith. 1979. A-State-of-the-art paper.
DeBono, E. (1991). Teaching thinking. London: Penquin Books.
Ernest, G., & Newell, A. (1969). GPS: A case study in generality and problem solving. NY: Academic Press.
Hinkle D. E. (1998). Applied Statistics for Behavioral Sciences. Boston: Houghton Miffin. Newell, A., & Simon. H. A. (1972). Human problem solving. NJ: Prentice-Hall.
Probst, R. E. (1987). Transactional Theory in the teaching of literature. ERIC Digest.ED284274.
Strickland, B. (1977). Internal-external control of reinforcement. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
Wertheimer, M. (1959). Productive thinking (Enlarged ed.). NY: Harper & Row.
