The Satisfaction of Foreign Tourists Who Receive Travel Information from Youth Tour Guides to Enhance the Prominence of Community Base Tourism under The Responsibility of The Pak Nam Pran Subdistrict Administrative Organization Pranburi District Prachuap

Main Article Content

Tassanee Weerapreechachai
Thanuttchayanin Doksroifa
Nipol Ek-udom
Urai Makkana
Pitchayapa Wongyimyong

Abstract

          This research study aims to study the satisfaction of foreign tourists who receive travel information from youth tour guides. To enhance the prominence of community tourism under the responsibility of the Pak Nam Pran Subdistrict Administrative Organization Pranburi District Prachuap Khiri Khan Province. It is quantitative research. A questionnaire was used as a tool to collect data from 20 purposively selected foreign tourists. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation.


          The results of the study found that foreign tourists Most are male, 55.00 percent, aged 50-59 years, 35.00 percent have a secondary education level. and graduates with a bachelor's degree, 35.00 percent, and having lived in Thailand for 6-10 years, 45.00 percent     Foreign tourists are satisfied with receiving travel information from young tour guides. Overall, there is an average interpretation value (  =3.47, S.D = 1.23) The overall level is at a moderate level. Foreign tourists are satisfied Young tour guides are knowledgeable about the tourist attractions, have knowledge of the history, geography, and culture of the local area and have the ability to use English fluently. There is no problem with stuttering or unclear or loud pronunciation. Have gentle manners Attentive to all tourists and be punctual in every case. Suggestions: Pak Nam Pran Subdistrict Administrative Organization There should be continuous training and review of the performance of young tour guides. In order to provide tour services to foreign tourists with greater satisfaction.

Article Details

Section
Research Articles

References

กมลชนก จันทร์เกตุ. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: ชุมชนเกาะยอ จังหวัดสงขลา. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2545). ประเภทของแหล่งท่องเที่ยว. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จากhttp://osthailand.nic.go.th/masterplan_area/userfiles/files/Tourism.pdf.

จุฑาทิพย์ สุทธิเทพ. (2559). การพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวท้องถิ่นของเยาวชนตำบลมะเกลือใหม่

อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. ในโปรแกรมวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและธุรกิจบริการ สาขาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

ชูใจ คูหารัตนไชย. (2542). สถิติเบื้องต้น (Introduction to Statistics). กรุงเทพฯ: ภาควิชาสถิติประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร.

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทย นานาชาติ, 13(2),

-46.

ธนกฤต สุทธินันทโชติ. (2559). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติธารเสด็จ-เกาะพะงัน

จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สาขาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, สงขลา.

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). รองผู้ว่าฯ เผยประจวบฯ รายได้ท่องเที่ยวปี 66 กว่า 4 หมื่นล้านบาท นักท่องเที่ยวกว่า 11 ล้านคน. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จาก https://mgronline.com/local/detail/9670000012224

พรเทพ เจิมขุนทด และ วิภาวดี ทวี. (2564). ประสิทธิผลการจัดโครงการพัฒนาทักษะยุวมัคคุเทศก์ภาษาจีน

เพื่อการท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารจีนศึกษา 14(1), 43-65.

พัฒนมาศ วงศ์พัฒนศิริ. (2566). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.nectec.or.th/ace2019/wp-content/uploads/2019/09/20190909_SS02_ Patthamas.pdf.

วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2562). การตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เส้นทางเชื่อมโยงกลุ่มประเทศกัมพูชา ลาว เมียนมาร์ และเวียดนาม เพื่อให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง: รายงานฉบับสมบูรณ์. กรุเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

วิเชียร อินทรสมพันธ์ และคณะ. (2561) การพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 155-166.

วิวัฒน์ จันทร์กิ่งทอง และคณะ. (2562). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดสงขลา.

การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11, 1782-1797.

ศูนย์ศึกษาเรียนรู้ระบบนิเวศป่าชายเลนสิรินาถราชินี. (2567). ศูนย์ศึกษาเรียนรู้ระบบนิเวศป่าชายเลนสิรินาถราชินี. ค้นหาเมื่อ 20 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.facebook.com/SirinartCenter/posts/1930092233739264/?locale=th_TH

สุชานาฎ สิตานุรักษ์. (2565). รูปแบบการพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร, 18(2), 104-114.

สุฎาวรรณ สุวรรณสิงห์. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในการใช้บริการ การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.

สุรีย์พร สลับสี และ พงษ์พัต วัฒนพงศ์ศิริ. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของ ประชาชนต่อการปกครองท้องถิ่นในเทศบาลบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 1(2), 9-21.

สุวิมล ติรกานันท์. (2557). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำปราณ. (2563). แผนแม่บทพัฒนาส่งเสริมการท่องเที่ยว. ประจวบคีรีขันธ์: ฝ่ายส่งเสริมการท่องเที่ยว สำนักงานปลัดอบต.

Dong Wang., et al... 2009.“Health Promotion Lifestyles of University Students in Mainland. China”. BMC Public Health, 9, 379.

Grigoroudis, E. (2009). Customer satisfaction evaluation. New York: Springer.

Noe, F.P., Uysal, M., and Magnini, V.P. (2010). Tourist Customer Service Satisfaction: An Encounter Approach. New York: Routledge.