The Development of Innovative Educational Administration in the Digital Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to introduce ‘the education administration innovation’s components responding to the digital era’ and to propose ‘guidelines on how to apply the innovation into the schools in the 21st century. An education system should emphasize improving students’ capability by providing them with more choices and chances suited to their healthy lifestyles and lifelong learning as well as enculturating them in morality and ethics. Also, digital skills and technology skills should be developed in the schools’ four departments. Based on the author's experiences working in several Catholic schools for a few decades as a school principal as well as a teacher; the in-depth interviews with Catholic schools’ administrators working more than 10 years with royal awards and excellent or very good level from the Office of National Standards Certification and Quality Assessment; and the concepts and theories relating to effective educational administration from various research and resources including successful school administrators; the author found that the components of education administration in the digital era are the ‘Participative Management Theory (PM)’ and ‘Network Education Administration (NEA)’. There are five corresponding educational networks namely 1) Educational Network 2) Social Network 3) Community Network 4) Parents Network and 5) Information Communication Technology Network (ICT Network). The PM and NEA components are used in the school having royal awards, and assessment results at excellent or very good levels. Having been applying the two components in schools for more than five years in a time of rapid changes through the Covid-19 pandemic period and New Normal life as well as the digital era, the author is able to introduce the education administration innovation and its guidelines under the article title, “The Development of Innovative Educational Administration in the Digital Era”.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
References
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา. (16 พฤษภาคม 2550). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 124 ตอนที่ 24 ก หน้า 29-30.
กุลทัต หงส์ชยางกูร และปรัชญานันท์ เที่ยงจรรยา. (2560). การสร้างและการบริหารเครือข่ายสถาบันนโยบายสาธารณะ. สงขลา: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). แผนการปฏิรูปประเทศด้านการศึกษาของคณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา.
ชิงชัย ทิพย์มณฑา. (2560). “หนึ่งโรงเรียน หนึ่งนวัตกรรม” การบริหารแบบมีส่วนร่วม PPR-Podded Model เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนประชารัฐธรรมคุณ. สืบค้น 28 ต.ค. 2563, จาก http://www.thaischool1.in.th/_files_school/52100509/workteacher/52100509_1_20180704-140654.pdf
ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2563). HR การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารฅน. สืบค้น 10 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://www.khonatwork.com/post/digital-economy-digital-hr
ทศพร แสงสว่าง. (2563). แผนยุทธศาสตร์ด้านการจัดการนวัตกรรม พ.ศ. 2563-2565 และแผนปฏิบัติการประจำปีด้านการจัดการนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด.
ปณิตา เกตุแก้ว. (2563). ปัจจัยที่ความจำเป็นในการมุ่งสู่การสร้างนวัตกรรม. ในแนวคิดทฤษฎีการจัดการนวัตกรรมเพื่อการพัฒนา.การจัดการนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: ดวงกมลพับลิชชิ่ง.
นัสมาน ดาโอะ. (2563). จริยธรรมสำหรับผู้บริหารและความเปนนักบริหารมืออาชีพ. ครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
พรเทพ เหมรานนท์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนกงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 และเขต 2. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏ รำไพพรรณี.
พระราชบัญญัติการศึกษา แห่งชาติ (มาตรา 6 พ.ศ. 2542). ราชกิจจานุเบกษา (แก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545).
ภคพร เลิกนอก. (2563). ด้านการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎีและประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: ทิพย์วิสุทธิ์.
วิไล ปรึกษากร. (2558). นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายของสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. DOI: https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการสร้างเครือข่ายร่วมพัฒนาและการส่งเสริมศักยภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). การประกาศแผนการปฏิรูปประเทศการปรับปรุงแผนการปฏิรูปประเทศ เพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติและแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติโดยคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ. (ฉบับปรับปรุงราชกิจจานุเบกษาตอนพิเศษ 54 ง. ราชกิจจานุเบกษา. 25 กุมภาพันธ์ 2564).
สิน งามประโคน. (2562). การบริหารการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎีและรูปแบบการบริหารจัดการ. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 6(3), 271-283.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (School Management in Digital Era). สืบค้น 10 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/52232/-edu-teaartedu-teaart-teaartdir
Cordell, R. (2013). Information literacy and digital literacy: Competing or complementary? Communication in Information Literacy, 7(2), 177-183.
Gilster P. (1997). Digital literacy. NY: Wiley.
Horton, F. W. (2013). Overview of information literacy resources worldwide. Paris: UNESCO. International.
Licht, A. H., Tasiopoulou, E. & Wastiau, P. (2017). Open book of educational innovation. Brussels: European Schoolnet.
Massie, J.L. & Douglas, J. (1981). Management: A Contemporary Introduction (3rd ed). NJ: Englewood.
Shepherd, J. (2004). What is the digital era?. In Social and economic transformation in the digital era. IGI Global.
