กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล

Main Article Content

ประจักษ์ เอนกฤทธิ์มงคล
รักชนกชรินร์ พูลสุวรรณนธี
วรรณรี ปานศิริ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)วิเคราะห์สภาพปัจจุบันและสภาพพึงประสงค์ ของกลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล 2)พัฒนากลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล และ 3)ประเมินกลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล วิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนเอกชน ประเภทสามัญศึกษา 350 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิตามภูมิภาค และผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้บริหารโรงเรียน และผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.86 และประเด็นคำถามการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1)สภาพปัจจุบันของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล โดยสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นผู้บริหารโรงเรียนเอกชน พบว่า โดยรวมอยู่ระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล  โดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านการประเมินผลบุคลากร มีความต้องการจำเป็นสูงสุด รองลงมาคือด้านการพัฒนาบุคลากรและด้านการธำรงรักษาบุคคล ตามลำดับ 2)ผลการพัฒนากลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัล โดยใช้การวิเคราะห์ SWOT และตาราง TOWS ประกอบด้วย 4 กลยุทธ์หลักคือ 1วางแผน สรรหาและคัดเลือกทรัพยากรมนุษย์เหมาะสมกับยุคดิจิทัล
2 พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีความพร้อมด้านดิจิทัล 3 พัฒนาระบบแพลตฟอร์มงานบริหารทรัพยากรมนุษย์ 4 สร้างวัฒนธรรมองค์กรทางดิจิทัล ซึ่งมีแนวทางดำเนินการรวม 21 ข้อ และ 3)ผลการประเมินกลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชน โดยการสนทนากลุ่มพบว่า มีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้และทุกกลยุทธ์เป็นประโยชน์ต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัลได้เป็นอย่างดี

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

นวพร กาญจนศรี, ชญาพิมพ์ อุสาโห, และ สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2563). กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ตามแนวคิดการเสริมสร้างความเป็นธรรมทางการศึกษาของโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(3), 392-401. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/239059

นิกร ชุกะวัฒน์ และจารุวรรณ พลอยดวงรัตน์. (2564) การบริหารทรัพยากรมนุษย์สู่การบริหารจัดการคนเก่ง: กระบวนการขับเคลื่อนโรงเรียนเอกชนในยุคโลกผกผัน. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 3(3), 29-44.

เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2553). การจัดการสมัยใหม่: Modem management (พิมพ์ครั้งที่ 7). ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.

ปติพงศ์ สิริปทุมานนท์, พิชญาภา ยืนยาว และ ธีรวุธ ธาดาตันติโชค. (2565). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเอกชน กรณีศึกษาโรงเรียนวินัยนุกูล. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10(38), 22-31.

พรวิภา เชยกลิ่น. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4778/

/630630018.pdf

พีระพงษ์ พันธุ์พินิจ, ประเสริฐ ภู่เงิน และ ฐิตาพร เวียงวิเศษ. (2559). รูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. รมยสาร, 14(1), 263-274. https://blog.bru.ac.th/wp-content/uploads/2019/09/Rommayasan14-1-263-274.pdf

รุ่งทิวา ลือสัตย์, สุภาพผู้รุ่งเรือง และ ศิริ ถีอาสนา. (2566). กลยุทธ์การบริหารสู่การเป็นโรงเรียนดิจิทัล. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 17(1), 196-207.

วรวลัญช์ ภัทรเรืองอนันต์. (2565). กลยุทธ์การบริหารเพื่อสร้างขีดความสามารถทางการแข่งขันสู่มาตรฐานสากลของโรงเรียนเอกชน. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยทักษิณล]. ThaiLIS.

https://tdc.thailis.or.th/tdc/dccheck.php?Int_code=56&RecId=4300&obj_id=33248

วิชัย โถสุวรรณจินดา. (2556). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: ก้าวใหม่.

เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ. (2561). การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัลของประเทศไทย เพื่อนำไปสู่ Thailand 4.0.

วารสารวิชาการ กสทช ประจำปี 2560, 12(1), 4-6.

สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). เส้นทางประเทศไทยสู่ประชาคมอาเซียน. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Budhwar, P. & Malik, A. (2022). Artificial intelligence – challenges and opportunities for international

HRM: a review and research agenda. The International Journal of Human Resource

Management, 33(6), 1065-1097. https://doi.org/10.1080/09585192.2022.2035161

Certo, S. C. & Peter, J. P. (1991). Strategic management: Concept and applications. McGraw-Hill.

Choi, M., & Ruona, W. E. A. (2010). Individual readiness for organizational change and its implications for human resource and organization development. Human Resource Development Review, 10(1), 46–73. https://doi.org/10.1177/1534484310384957

Dessler, G. (2013). Human resource management (13th ed.). Pearson Education.

Humphrey, R. D. (1960). The relationship of participation in out-of school activities to school achievement [Unpublished doctoral dissertation, Indiana University]. Indiana University Repository.

Ilahi, L. M., Baehaqi, A., Ruslan, A., & Supendi, P. (2025). Human resource management in schools: Challenges and strategies in the digital age. Beginner: Journal of Teaching and Education Management, 3(1), 64–76. https://doi.org/10.61166/bgn.v3i1.81

Islami, X., Latkovikj, M. T., Drakulevski, L., & Popovska, M. B. (2020). Does differentiation strategy model matter? Designation of organizational performance using differentiation strategy instruments–an empirical analysis. Business: Theory and Practice, 21(1), 158–177. https://doi.org/10.3846/btp.2020.11648

Kaur, M., & Gandolfi, F. (2023). Artificial Intelligence in Human Resource Management–Challenges and Future Research Recommendations. Review of International Comparative Management, 24(3), 382-393. https://doi:10.24818/RMCI.2023.3.382

Kotler, P., & Murphy, P. E. (1981). Strategic planning for higher education. The Journal of Higher Education, 52(5), 470–489. https://doi.org/10.1080/00221546.1981.11778119

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Martinez-Caro, E., Cegarra-Navarro, J. G., & Alfonso-Ruiz, V. (2020). Digital technologies and firm

performance: The role of digital organisational culture. Technological Forecasting and Social Change, 154, 119962. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2020.119962

Muljani, B. D., Utami, H. N., Prasetya, A., & Fahrudi, A. N. L. I. (2024). Digital leadership in higher education institutions: A conceptual framework. In Proceedings of the 3rd International Conference on Public Administration and Governance, ICOPAG 2024, 30 October 2024, Malang, Indonesia. EAI. https://doi.org/10.4108/eai.30-10-2024.2354734

Riinawati, R. & Noor, F. (2024). Human Resource Management Strategies in Welcoming the Digital Education Era in High Schools: A Literature Review. Jurnal Pendidikan Progresif, 14(1), 120-131. https://jpp.fkip.unila.ac.id/index.php/jpp/article/view/66

Teo, T., Unwin, S., Scherer, R., & Gardiner, V. (2021). Initial teacher training for twenty-first century skills in the Fourth Industrial Revolution (IR 4.0): A scoping review. Computers & Education, 170, 104223. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2021.104223

Votto, A. M., Valecha, R., Najafirad, P., & Rao, H. R. (2021). Artificial intelligence in tactical human resource management: A systematic literature review. International Journal of Information Management Data Insights, 1(2), 257-283. https://doi.org/10.1016/j.jjimei.2021.100047