แนวทางการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรม ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของแนวทางการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (2) เพื่อสร้างแนวทางการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 3) เพื่อประเมินและนำเสนอแนวทางการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตรและอาจารย์ประจำหลักสูตรจำนวน 199 คน ซึ่งเป็นประชากรทั้งหมดที่ปฏิบัติงานในหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 4 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบประเมิน ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการจากประชากรทั้งหมด และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีผลการประเมินอยู่ในระดับสูงสุด คือ การบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติ รองลงมาคือ การพัฒนาหลักสูตร และการประกันคุณภาพหลักสูตร ในขณะที่ด้านที่มีผลการประเมินต่ำที่สุด คือ การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมและการใช้เทคโนโลยี 2) แนวทางการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติตามแนวคิดผสานวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ประกอบด้วย 7 ด้านหลัก และ 33 แนวทางปฏิบัติย่อย และ 3) การประเมินแนวทาง พบว่า มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้ ในระดับมากที่สุด สามารถนำไปใช้ได้จริงเพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติให้มีคุณภาพและประสิทธิภาพที่สอดคล้องกับมาตรฐานสากล และสามารถดำเนินงานได้อย่างยั่งยืนภายใต้บริบทของประเทศไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). รายงานสถานภาพการอุดมศึกษาไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
จรัญญา เทพพรบัญชากิจ. (2556). การบริหารหลักสูตรบัณฑิตศึกษานานาชาติในมหาวิทยาลัยไทย. กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุติมา สุดจรรยา, และคณะ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะระหว่างวัฒนธรรมของนักศึกษา.วารสารครุศาสตร์, 48(2), 112–130.
ธิดาพร บุญเม่น. (2565). ความท้าทายในการจัดการศึกษานานาชาติของมหาวิทยาลัยไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 15(2), 52–66.
นพดล โพธิ์ศรี. (2566). การบูรณาการมิติพหุวัฒนธรรมในการจัดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา. วารสารวิจัย
และพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 43(2), 45–53.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2565). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานนโยบายและแผนการอุดมศึกษาระยะยาว 20 ปี. (2561). กรอบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อ
เตรียมความพร้อมสู่ประชาคมอาเซียนระยะยาว 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวง อว.
สุภาวดี ยงยุทธ. (2564). การบูรณาการวัฒนธรรมในหลักสูตรการศึกษานานาชาติ. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษา, 8(1), 30–33.
สุวัฒนพงษ์ ร่มศรี, และ สาธกาตาลชัย. (2566). พลวัตการศึกษายุคดิจิทัลกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. วารสาร
การบริหารการศึกษา, 14(1), 2–10.
รุ่งโรจน์ ศิริพันธ์. (2560). การพัฒนาพลเมืองอาเซียนเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ
ในการรองรับประชาคมอาเซียน. วารสารพุทธอาเซียนศึกษา, 2(1), 1–22.
Ally, M. (2019). Competency profile of the digital and online teacher in future education. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 20(2), n.p.
Altbach, P. G., & Knight, J. (2007). The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education, 11(3–4), 290–305.
Amr, R., Razak, N. A., Qasem, Y. A., & Mohammed, A. (2020). Challenges affecting international students’ sustainable learning in Malaysian higher education institutions. Sustainability, 12(18), 9182.
Banks, J. A. (2001). Multicultural education: Characteristics and goals. In J. A. Banks & C. A. McGee Banks (Eds.), Multicultural education: Issues and perspectives (4th ed., pp. 3–30). New York, NY: Wiley.
Banks, J. A. (2021). Cultural diversity and education: Foundations, curriculum, and teaching (7th ed.). New York, NY: Routledge.
Berry, J. W. (1997). Immigration, acculturation, and adaptation. Applied Psychology, 46(1), 5–34.
Berry, J. W. (2005). Acculturation: Living successfully in two cultures. International Journal
of Intercultural Relations, 29(6), 697–712.
Burns, D., & Sinfield, S. (2022). Teaching, learning and study skills (5th ed.). London: Sage.
Choudaha, R., & Hu, J. (2017). International student mobility trends 2017. New York, NY: World Education Services. pp. 1–45.
Deardorff, D. K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), 241–266.
Hall, E. T. (1989). Beyond culture. New York, NY: Anchor Books.
Hubball, H., & Edwards-Henry, A. (2011). Developing international graduate program curricula for global engagement. Journal of University Teaching & Learning Practice, 8(2), 23–25.
Kim, Y. Y. (2001). Becoming intercultural: An integrative theory of communication and cross-cultural adaptation. Thousand Oaks, CA: Sage.
Knight, J. (2004). Internationalization remodeled: Definition, approaches, and rationales. Journal
of Studies in International Education, 8(1), 5–31.
Knight, J. (2011). Internationalization of higher education: Evolving concepts and frameworks. International Journal of Educational Management, 25(2), 113–125.
OECD. (2018). Education policy outlook 2018: Putting student learning at the centre. Paris: OECD Publishing.
Stufflebeam, D. L., & Coryn, C. L. S. (2014). Evaluation theory, models, and applications (2nd ed.).
San Francisco, CA: Jossey-Bass.
UNESCO. (2020). Education for sustainable development: A roadmap. Paris: UNESCO Publishing
