ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ได้รับข้อมูลการท่องเที่ยวจากยุวมัคคุเทศก์ เพื่อเสริมสร้างความโดดเด่นด้านการท่องเที่ยวชุมชนที่อยู่ในความรับผิดชอบของ อบต.ปากน้ำปราณ อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ได้รับข้อมูลการท่องเที่ยวจากยุวมัคคุเทศก์ เพื่อเสริมสร้างความโดดเด่นด้านการท่องเที่ยวชุมชนที่อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติโดยเลือกแบบเจาะจง จำนวน 20 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษา พบว่า นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 55.00 อายุ 50-59 ปี ร้อยละ 35.00 มีระดับการศึกษามัธยมศึกษา และสูงกว่าปริญญาตรี ร้อยละ 35.00 และมีจำนวนปีที่อาศัยอยู่ในไทย 6-10 ปี ร้อยละ 45.00 นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความพึงพอใจที่ได้รับข้อมูลการท่องเที่ยวจากยุวมัคคุเทศก์ โดยรวมมีค่าแปลผลค่าเฉลี่ย ( =3.47, S.D = 1.23) ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความพึงพอใจยุวมัคคุเทศก์เนื่องจากมีความรู้เกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวนั้น ๆ มีความรู้ด้านประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ วัฒนธรรมของท้องถิ่นนั้น ๆ มีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ไม่มีปัญหาในการพูดติดอ่าง หรือออกเสียง ไม่ชัดเจน หรือเสียงไม่ดัง มีกิริยามารยาทสุภาพนุ่มนวล เอาใจใส่ต่อนักท่องเที่ยวทุกคน และมีความตรงต่อเวลาในทุก ๆ กรณี ข้อเสนอแนะ องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำปราณ ควรมีการฝึกอบรมและทบทวนการปฏิบัติงานของยุวมัคคุเทศก์อย่างต่อเนื่อง เพื่อการให้บริการนำเที่ยวกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความพึงพอใจมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก จันทร์เกตุ. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: ชุมชนเกาะยอ จังหวัดสงขลา. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2545). ประเภทของแหล่งท่องเที่ยว. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จากhttp://osthailand.nic.go.th/masterplan_area/userfiles/files/Tourism.pdf.
จุฑาทิพย์ สุทธิเทพ. (2559). การพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวท้องถิ่นของเยาวชนตำบลมะเกลือใหม่
อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. ในโปรแกรมวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและธุรกิจบริการ สาขาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ชูใจ คูหารัตนไชย. (2542). สถิติเบื้องต้น (Introduction to Statistics). กรุงเทพฯ: ภาควิชาสถิติประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร.
ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทย นานาชาติ, 13(2),
-46.
ธนกฤต สุทธินันทโชติ. (2559). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติธารเสด็จ-เกาะพะงัน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สาขาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, สงขลา.
ผู้จัดการออนไลน์. (2567). รองผู้ว่าฯ เผยประจวบฯ รายได้ท่องเที่ยวปี 66 กว่า 4 หมื่นล้านบาท นักท่องเที่ยวกว่า 11 ล้านคน. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จาก https://mgronline.com/local/detail/9670000012224
พรเทพ เจิมขุนทด และ วิภาวดี ทวี. (2564). ประสิทธิผลการจัดโครงการพัฒนาทักษะยุวมัคคุเทศก์ภาษาจีน
เพื่อการท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารจีนศึกษา 14(1), 43-65.
พัฒนมาศ วงศ์พัฒนศิริ. (2566). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. ค้นหาเมื่อ 05 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.nectec.or.th/ace2019/wp-content/uploads/2019/09/20190909_SS02_ Patthamas.pdf.
วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2562). การตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เส้นทางเชื่อมโยงกลุ่มประเทศกัมพูชา ลาว เมียนมาร์ และเวียดนาม เพื่อให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง: รายงานฉบับสมบูรณ์. กรุเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
วิเชียร อินทรสมพันธ์ และคณะ. (2561) การพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 155-166.
วิวัฒน์ จันทร์กิ่งทอง และคณะ. (2562). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดสงขลา.
การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11, 1782-1797.
ศูนย์ศึกษาเรียนรู้ระบบนิเวศป่าชายเลนสิรินาถราชินี. (2567). ศูนย์ศึกษาเรียนรู้ระบบนิเวศป่าชายเลนสิรินาถราชินี. ค้นหาเมื่อ 20 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.facebook.com/SirinartCenter/posts/1930092233739264/?locale=th_TH
สุชานาฎ สิตานุรักษ์. (2565). รูปแบบการพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร, 18(2), 104-114.
สุฎาวรรณ สุวรรณสิงห์. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในการใช้บริการ การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.
สุรีย์พร สลับสี และ พงษ์พัต วัฒนพงศ์ศิริ. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของ ประชาชนต่อการปกครองท้องถิ่นในเทศบาลบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 1(2), 9-21.
สุวิมล ติรกานันท์. (2557). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำปราณ. (2563). แผนแม่บทพัฒนาส่งเสริมการท่องเที่ยว. ประจวบคีรีขันธ์: ฝ่ายส่งเสริมการท่องเที่ยว สำนักงานปลัดอบต.
Dong Wang., et al... 2009.“Health Promotion Lifestyles of University Students in Mainland. China”. BMC Public Health, 9, 379.
Grigoroudis, E. (2009). Customer satisfaction evaluation. New York: Springer.
Noe, F.P., Uysal, M., and Magnini, V.P. (2010). Tourist Customer Service Satisfaction: An Encounter Approach. New York: Routledge.
