โปรแกรมพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ เพื่อความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์ สำหรับนักศึกษาครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจปัญหาเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เพื่อความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์ 2) พัฒนาโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฯ ของนักศึกษาครู โดยใช้กระบวนการสะท้อนผลการปฏิบัติการจัดการเรียนรู้ และ 3) ติดตามการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติงานภาคสนามของนักศึกษาครู กลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 นักศึกษาชั้นปีที่ 1-5 จำนวน 111 คน ระยะที่ 2 ประกอบด้วย นักศึกษาชั้นปีที่ 3 จำนวน 36 คน และระยะที่ 3 ประกอบด้วยนักศึกษาชั้นปีที่ 4 จำนวน 5 คน หลังผ่านโปรแกรมการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ เพื่อความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์ โดยกิจกรรมในรายวิชาได้รับออกแบบให้มี 3 ส่วน คือ ความเข้าใจสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เพื่อความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์และการลงมือปฏิบัติ รวมถึงมีการสะท้อนการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลา 15 สัปดาห์ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้เครื่องมือ 1) แบบสอบถามปัญหาปลายเปิด 2) โปรแกรมพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ฯ 3) แบบสะท้อนการปฏิบัติงาน และ 4) แบบสังเกตการจัดการเรียนรู้ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าร้อยละ และข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษามีความเข้าใจคลาดเคลื่อนเกี่ยวกับความฉลาดรู้ในด้านวิทยาศาสตร์ 2) เมื่อได้เข้าร่วมพัฒนาในโปรแกรมแล้วนักศึกษามีสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เพื่อความฉลาดรู้ด้านวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะสมรรถนะการเลือกใช้สถานการณ์และจัดหาประสบการณ์ให้ผู้เรียนได้เผชิญด้วยตนเอง และ 3) มีสมรรถนะย่อย ที่นักศึกษายังทำไม่ได้ตามเป้าหมาย สมรรถนะดังกล่าวนั้นมีจุดร่วมที่น่าสนใจ คือ ประสบการณ์ มีผลต่อสมรรถนะ ทั้งนี้ผู้วิจัยได้ให้ข้อเสนอแนะว่าสัดส่วนการวางแผนกิจกรรมที่เหมาะสม ควรเน้นการปฏิบัติด้วยตนเองของนักศึกษาให้มากกว่าครึ่งหนึ่งของโปรแกรม ลักษณะของกิจกรรมควรส่งเสริมให้ใช้องค์ประกอบของความฉลาดรู้ให้ครบถ้วน และควรมีกลยุทธ์ที่ใช้ช่วยให้นักศึกษามีโอกาสให้นักศึกษาได้สะท้อนการปฏิบัติงาน หรือฝึกปฏิบัติอย่างต่อเนื่องในระยะเวลาอย่างน้อย 1 ภาคเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Anderson, A. E., Justement, L. B. & Bruns, H. A. (2020). Using real-world examples of the COVID-19 pandemic to increase student confidence in their scientific literacy skills. Biochemistry Molecular and Biology Education. 48(6), 678-684.
Anılan, B., Atalay, N. & Kılıç, Z. (2018). Teacher Candidates’ Levels of Relating the Scientific Knowledge to Their Daily Lives. International Journal of Instruction. 11(4), 733-748.
Aseeri, M. M. Y. (2015). The Reality of Professional Development of Mathematics and Science Teachers at Elementary Schools in Najran, Saudi Arabia. Journal of Education and Practice. 6(23), 85-99.
Dawan, P. & Kijkuakul, S. (2022). Science Teacher’s View on Promoting Scientific Literacy through Online Teaching. Journal of Education Khon Kaen University. 45(2). 17-33.
Boujaoude, S. B. (2002). Balance of scientific literacy themes in science curricula: The case of Lebanon. International Journal of Science Education. 24(2), 139-156.
Gao, S., Hall, J. L., Zygouris-Coe, V. & Grysko, R. A. (2021). Understanding the Role of Science-Specific Literacy Strategies in Supporting Science Teaching and Student Learning: A Case Study of Preservice Elementary Teachers in a Science Methods Course that Integrated a Disciplinary Literacy Framework. Electronic journal for research in science & mathematics education. 26(1), 33-55.
Ganesan, S. (2020). The Role of Teachers in Reflective Teaching in the Classroom. International Journal of Education. 8(3), 30-33.
Gianina-Estera PETRE. (2022). Teaching practicum: an interplay between ideal and real in pre-service teacher's training. Acta Didactica Napocensia. 15(2), 199-208.
Gibbs, G. (1998). Learning by Doing: A Guide to Teaching and Learning Methods. Oxford Brooks University, Oxford.
Koh, K. H. (2011). Improving Teachers' Assessment Literacy through Professional Development. Teaching Education. 22(3), 255-276.
OECD [Organization for Economic Co-operation and Development]. (2018). The Future of education and skills: Education 2030. https://www.oecd.org/education/2030/E2030%20Position%20Paper%20(05.04.201 8).pdf
Pottinger, E., Dyer, R. & Akard, J. (2019). Reflective Practice through Mentorship: A Program Reflection. Journal of Instructional Research. 8(2), 62-69.
Ross, K., Hooten, M. A. & Cohen, G. (2013). Promoting Science Literacy through an Interdisciplinary Approach. Interdisciplinary Science Literacy. 39(1), 21-26.
Rubini, B., Ardianto, D., Pursitasari, I. D. & Permana, I. (2022, October 28). Professional development model for science teachers based on scientific literacy. IOP Conference Series: Materials Science and Engineering. (pp. 1-7). Bogor, Indonesia: The Indonesian Operations Research Association (IORA) - International Conference on Operations Research 2016.
Sevil, K., Nagihan, Y. & Bahar, A. S. (2022). Facilitating 7th Grade Students’ Food Literacy through Science Activities: A Qualitative Study. Journal of Science Learning. 5(1), 55-68.
Shih-Yeh, C. & Shiang-Yao, L. (2018). Reinforcement of Scientific Literacy through Effective Argumentation on an Energy-related Environmental Issue. European Journal of Mathematics, Science and Technology Education. 14(12), 16-25.
Sutiani, A., Situmorang, M. & Silalahi, A. (2021). Implementation of an Inquiry Learning Model with Science Literacy to Improve Student Critical Thinking Skills. International Journal of Instruction. 14(2), 117-138.
Tüysüz, M., Tüzün, U. N. & Çavuş, H. (2023). Designing Authentic Science Assessment for Pre-Service Science Teachers. Dinamika ILMU. 23(2), 261-276.
Yıldırım, A. (2023). How Can Pre-Service Science Teachers Reflect Their Critical Thinking in Their Writings? International Journal of Education and Literacy Studies. 11(1), 76–83.
