แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ กลุ่มจังหวัดลุ่มน้ำเจ้าพระยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินศักยภาพการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ 2) สำรวจองค์ประกอบการท่องเที่ยวที่ใช้ในการพัฒนาการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ 3) วิเคราะห์การตลาดดิจิทัลที่ใช้ในการส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ และ 4) นำเสนอแนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกจากภาครัฐ ภาคเอกชน ชุมชน และนักวิชาการ จำนวน 33 คน โดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า
ผลการศึกษาพบว่า 1) ศักยภาพการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ ด้านการดึงดูดใจด้านการท่องเที่ยว มีเอกลักษณ์เฉพาะตนทางวัฒนธรรมรามัญ จัดต่อเนื่องกันทุกปีโดยจัดมาไม่ต่ำกว่า 10 ปี ด้านการรองรับนักท่องเที่ยว มีการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานสำหรับนักท่องเที่ยวด้านการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว มีการจัดการดูแลรักษาสภาพแวดล้อมและสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมรามัญ กิจกรรมการท่องเที่ยวเป็นที่ยอมรับของคนในท้องถิ่น ด้านกายภาพและการจัดกิจกรรมในแหล่งท่องเที่ยว มีระบบการคมนาคมขนส่งที่สะดวก กิจกรรมการท่องเที่ยวมีความหลากหลาย ด้านการมีส่วนร่วม ชุมชนมีส่วนร่วมในการวางแผนจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว และมีรายได้จากการท่องเที่ยว 2) องค์ประกอบการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ ด้านแหล่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว ทรัพยากรการท่องเที่ยวหลากหลาย มีบ้านเป็นแหล่งเรียนรู้วัฒนธรรมรามัญ ด้านความสามารถในการเข้าถึง เดินทางเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้สะดวก ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก โครงสร้างพื้นฐาน ระบบสาธารณูปโภคพร้อมให้บริการ ด้านการให้บริการของแหล่งท่องเที่ยว การบริการด้านต่าง ๆ มีความพร้อมในการอำนวยความสะดวก ด้านที่พัก เพียงพอทั้งที่เป็นรูปแบบโฮมสเตย์และที่พักแบบเต็มรูปแบบ ด้านกิจกรรม มีความหลากหลาย นักท่องเที่ยวสามารถเข้าร่วมกิจกรรมที่จัดขึ้นภายในชุมชน ด้านการรับรู้ ชุมชนและเจ้าหน้าที่มีความพร้อมในการให้บริการนักท่องเที่ยว ด้านลักษณะที่ปรากฏ ชุมชนยังคงความเป็นอัตลักษณ์รามัญไว้อย่างโดดเด่น ด้านความเชื่อมั่น มีการวางแผนการจัดการด้านความปลอดภัย และด้านการเห็นคุณค่า แหล่งท่องเที่ยวยังคงสะท้อนให้เห็นอัตลักษณ์รามัญ ชุมชนมีจิตใจการให้บริการ 3) การตลาดดิจิทัลที่ใช้ในการส่งเสริมการท่องเที่ยว ด้านการพัฒนาข่าวสารร่วมกัน มีการวางแผนและพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญร่วมกับนักท่องเที่ยว ด้านความร่วมมือของภาคธุรกิจ มีความร่วมมือกับภาคธุรกิจในการส่งเสริมและวางแผนการท่องเที่ยว ด้านการปรับราคาและวิธีการจ่ายเงินของนักท่องเที่ยว มีการกำหนดราคาขายตามกลไกของตลาดการท่องเที่ยว ด้านพื้นที่สื่อสังคมออนไลน์ สื่อสังคมออนไลน์เป็นสื่อที่สำคัญที่สุดในการทำการตลาดกับนักท่องเที่ยว 4) แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยววัฒนธรรมรามัญ กลุ่มจังหวัดลุ่มน้ำเจ้าพระยา ด้วยรูปแบบ CC-RAMAN Model ประกอบด้วย การสื่อสาร (Communication) การพัฒนาข่าวสารร่วมกัน (Co-Creation) ทรัพยากร (Resources) กิจกรรม (Activities) การบริหารจัดการ (Management) ความเป็นของจริง (Authenticity) และการสร้างเครือข่าย (Networking)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Balsiri, N. (2016). kānčhatkān kānthō̜ngthīeo chœ̄ng watthanatham bǣp mī sūan rūam phư̄a kānʻanurak læ sư̄pthō̜t withī chīwit phūmpanyā thō̜ngthin læ ʻattalak chumchon Mō̜n bāng kradī khēt Bāng Khun Thīan Krung Thēp Mahā Nakhō̜n [The participatory management of cultural tourism for conservation and transmission of way of life local wisdom and identity of Mon Bangkadi community, Bangkhuntian district, Bangkok]. Dhonburi Rajabhat University: Bangkok.
Dolnicar, S. and Ring, A. (2014). Tourism marketing research: Past, present and future. Annals of Tourism Research. 47, 31-47. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/ S0160738314000358.
Klinmuenwai, K. (2018). Nǣothāng kān songsœ̄m kānthō̜ngthīeo chœ̄ng watthanatham chumchon thamaʻō ʻAmphœ̄ Mư̄ang čhangwat Lampāng [Guidelines for support cultural tourism destination at Tha Ma-O Community Mueng Distric Lampang Province]. Journal of Liberal Arts Maejo University. 6(1), 131-148.
Office of the National Economic and Social Development Council on NESDC. (2017). Phǣn phatthanā phāk klāng læ phư̄nthī Krung Thēp Mahā Nakhō̜n Phō̜.Sō̜. sō̜ngphanhārō̜ihoksip sō̜ngphanhārō̜ihoksiphā chabap thopthūan [Central region development plan and bangkok area b.e. 2017- 2022 review edition]. Retrieved from https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php? nid=7525.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2016). Phǣnphatthanāsētthakitlæsangkhomhǣngchāt Chabapthī Sipsō̜ng. [The twelfth national economic and social development plan]. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board. (131-148).
Office of the Permanent Secretary, Ministry of Tourism and Sports. (2020). Rāingānphāwasētthakitkānthō̜ngthīao [Tourism economic review]. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
Schlesinger, J. (2001). Tai Groups of Thailand. Volume 2: Profile of the Existing Groups. Bangkok: White.
Songsoonthornwong, C. & Siriwong, P. (2017). kānsāng læ kān prap plīan watthanatham sū kān pen sinkhā thāngkān thō̜ngthīeo khō̜ng chāo Mō̜n ko̜ kret čhangwat Nonthaburī [Creating and commoditizing mon culture to be tourism products, Koh Kret, Nonthaburi Province]. Dusit Thani College Journal. 11(1), 224-239.
Sukanthasirikul, K. (2013). Kānphatthanākhunnaphāpkānthō̜ngthīaochœ̄ng watthanathamnaiphāktawanʻō̜kchīangnư̄a [The quality development of cultural tourism in North Eastern]. Suranaree University of Technology. Nakhon Ratchasima.
Tekhanmag, K., Thampramuan, P. and Tekhanmag, K. (2020). kānčhatkān khwāmrū nai kān songsœ̄m kānthō̜ngthīeo thāng watthanatham dōi chai chumchon pen thān nai kānčhatkān khō̜ng chumchon Mō̜n bāng khanmāk tambon bāng khanmāk ʻAmphœ̄ Mư̄ang čhangwat Lop Burī [Knowledge management of cultural tourism promotion by community-based tourism of Mon Community, Bankhanmag Sub-District, Muang District, Lopburi Province]. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University. 15(3), 15-32.
Wongmontha, S. & Techakana, J. (2017). Kāntalāt 4.0 Naibō̜ribotprathedthai 4.0. [Marketing 4.0 in the Context of Thailand 4.0]. Economics and Public Policy Journal. 8(15), 1-16.
Wongthet, W. (1993). Prawattisāt thō̜ngthin lumnam mǣ klō̜ng : kō̜ranī sưksā chumchon Mō̜n bān mūang ʻamphœ̄ bānpōng čhangwat Rātchaburī nai lumnam mǣ klō̜ng : phatthanākān thāng sangkhom læ watthanatham [Local historical of the mae klong basin: Case study of mon community in the Mae Klong Basin Ban Pong District Ratchaburi Province socio-cultural development]. Pickaness Printing Center Co., Ltd: Bangkok.
