การพัฒนาแบบวัดความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษาในมหาวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแบบวัดความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษาฉบับภาษาไทย 2) ศึกษาวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร และ 3) ศึกษาความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวรจำนวน 973 คน เข้ารับการประเมิน โดยทำการคัดเลือกโดยวิธีการสุ่มเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบวัดความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษา โดยทำการแปลจากเครื่องมือต้นฉบับภาษาอังกฤษ สถิติที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง
ผลการศึกษาพบว่า 1) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์รายข้อกับคะแนนรวม อยู่ระหว่าง 0.401 – 0.692 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.926 2) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบ
เชิงยืนยันพบว่าแบบจำลองโครงสร้างการวัดความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษามีสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ (2= 900.33, df = 166, GFI = 0.92, CFI = 0.98, RMSEA = 0.067) 3) ผลการศึกษาได้ว่าแบบวัดที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้เป็นแบบวัดความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษา และภาพรวมของความแข็งแกร่งภายในตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวรอยู่ในระดับค่อนข้างสูง (
= 4.35, SD= 0.731)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Academic Affairs Division, Naresuan University. (2022). rāingān pračham pī kō̜ng bō̜rikān kānsưksā mahāwitthayālai Narēsūan pīngoppramān sō̜ngphanhārō̜ihoksipsī [Annual Report 2021]. Retrieved from http://www.edu.nu.ac.th/th/department/dep-academic/characteristics.html
Best, J. R. & Miller, P. H. (2010). A developmental perspective on executive functions. Child Development. 81(6), 1641-1660.
Boman, E., Gustafson, Y., Häggblom, A., Santamäki Fischer, R. & Nygren, B. (2014). Inner strength – associated with reduced prevalence of depression among older women. Aging & Mental Health. 19(12), 1078–1083. https://doi.org/10.1080/13607863.2014.977775
Dingley, C. E., Roux, G., & Bush, H. A. (2000). Inner strength: A concept analysis.
The Journal of Theory Construction & Testing. 4(2), 30-35.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. (7thed.). Upper Saddle River, N.J.: Pearson/Prentice Hall.
Knapp, J. R. & Karabenick, S. A. (1985). Overcoming problems: The perceived importance of will power and other contributors. Cognitive Theory and Research. 9(3), 343-354.
Lewis, K. L., & Roux, G. (2011). Psychometric testing of the inner strength questionnaire: Woman living with chronic health conditions. Applied Nursing Research. 24(3), 153-160.
Li, Y., et al. (2021). Mental health among college students during the covid-19 pandemic in China: A 2-wave longitudinal survey. Journal of Affective Disorders. 281, 597–604. https://doi.org/10.1016/j.jad.2020.11.109
Lundman, B., et al. (2010). Inner strength--A theoretical analysis of salutogenic concepts. International Journal of Nursing Studies. 47(2), 251-260.
Lundman, B., et al. (2011). Development and psychometric properties of the inner strength scale. International Journal of Nursing Studies. 48(10), 1266-1274. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu.2011.03.006
Moe, A., Hellzen, O., Ekker, K. & Enmarker, I. (2013). Inner strength in relation to perceived physical and mental health among the oldest old people with chronic illness. Aging & Mental Health. 17(2), 189–196. https://doi.org/10.1080/13607863.2012.717257
Rose, J. F. (1990). Psychologic health of women: A phenomenologic study of women’s inner strength. Advances in Nursing Science. 12(2), 56-70.
Roux, G. M., Dingley, C. E. & Bush, H. A. (2002). Inner strength in women: Metasynthesis of qualitative findings in theory development. Journal of Theory Construction and Testing. 6(1), 87-92.
Ruenruay, P., Koolnaphadol, P., & Inang, P. (2020). kān phatthanā rūp bǣp kān sœ̄m sāng khwām khemkhæng phāinai čhai khō̜ng mǣlīang dīeo dōi chai thritsadī kān prưksā lao rư̄ang pen thān [The development of single mother inner strength’s enhancement models based on narrative counseling theory]. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University. 14(1), 102-120.
Savage, M. J., et al. (2020). Mental health and movement behaviour during the COVID-19 pandemic in UK university students: Prospective cohort study. Mental Health and Physical Activity. 19, 100357. https://doi.org/10.1016/j.mhpa.2020.100357
Ubolyaem, D. & Wacharasin, C. (2018). kānphatthanā bǣp wat khwāmkhēmkhæng phāinai tonʻēng khō̜ng phanrayā phū dūlǣ sāmī thī pūai pen mareng raya luklām [Development of inner strength scale for wife caregivers of patients with advanced cancer]. Veridian E-Journal, Science and Technology Silpakorn University. 5(2), 16-31.
Viglund, K., Jonsén, E., Strandberg, G., Lundman, B. & Nygren, B. (2013). Inner strength as a mediator of the relationship between disease and self-rated health among old people. Journal of Advanced Nursing. 70(1), 144–152. https://doi.org/10.1111/jan.12179
