การประเมินความเสี่ยงในการให้บริการของบริษัทผู้รับขนส่งสินค้าทางถนนในประเทศไทย กรณีศึกษา สมาคมผู้ประกอบการขนส่งสินค้าภาคอีสาน

Main Article Content

ปริญ วีระพงษ์
กิตินันธ์ มากปรางค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพและระดับของปัจจัยภายในและภายนอกที่ส่งผลกระทบต่อความเสี่ยง บริบทและสภาพการดำเนินงาน ปัจจัยภัยคุกคามที่มีต่อความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงาน 2) เพื่อจัดลำดับความเสี่ยงและปัจจัยที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการดำเนินงานพัฒนาในการจัดการความเสี่ยง โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือผู้ประกอบการขนส่งสินค้าภาคอีสาน จำนวน 340 บริษัท วิเคราะห์ข้อมูลสถิติเชิงอนุมานและตัวแบบสมการโครงสร้างปัจจัยเชิงสาเหตุ
ผลการศึกษาพบว่า 1) วิเคราะห์ตัวแบบการวัดปัจจัยกดดันทั้ง 5 ตัวแปรที่มีน้ำหนักความสำคัญมากที่สุด คือ อำนาจต่อรองของลูกค้า ภัยคุกคามจากคู่แข่งขันหน้าใหม่ ภัยคุกคามจากสินค้าทดแทนหรือการบริการที่ทดแทนกันได้ การแข่งขันระหว่างคู่แข่งขันอุตสาหกรรมเดียวกัน อำนาจต่อรองของซัพพลายเออร์ 2) การวัดผลกระทบที่เกิดจากปัจจัยต่าง ๆ ของความเสี่ยง โดยเรียงลำดับตัวแปรที่มีน้ำหนักความสำคัญมากไปหาน้อย คือ ผลกระทบภัยคุกคามจากอำนาจต่อรองของลูกค้า ผลกระทบภัยคุกคามจากคู่แข่งขันหน้าใหม่ ผลกระทบการตอบสนองต่อโอกาสของบริษัท ผลกระทบภัยคุกคามจากสินค้าทดแทนหรือการบริการที่ทดแทนกันได้ ผลกระทบอำนาจต่อรองของซัพพลายเออร์ ผลกระทบการแข่งขันระหว่างคู่แข่งขันอุตสาหกรรมเดียวกัน ผลกระทบจุดอ่อนของบริษัท ผลกระทบจุดแข็งของบริษัท ผลกระทบอุปสรรคของบริษัท นอกจากนี้จากผลวิเคราะห์ พบว่า การจัดการความต่อเนื่องทางธุรกิจไม่มีอิทธิพลต่อการจัดการผลกระทบที่เกิดจากปัจจัยต่าง ๆ ของความเสี่ยง และการจัดระดับการประเมินความเสี่ยง ระดับความเสี่ยงสูง มี 5 ปัจจัย คือ ภัยคุกคามจากคู่แข่งขันหน้าใหม่ อำนาจต่อรองของซัพพลายเออร์ จุดแข็งของบริษัท การตอบสนองต่อโอกาสของบริษัท และอุปสรรคของบริษัท ระดับความเสี่ยงปานกลาง มี 3 ปัจจัย คือ อำนาจต่อรองของลูกค้า ภัยคุกคามจากสินค้าทดแทนหรือการบริการที่ทดแทนกันได้ และจุดอ่อนของบริษัท

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Chanyeam, T. & Laptaned, U. (2020). kān yut changak khō̜ng sō ʻuppasong læ sō ʻuppathānthī mī phon tō̜ samatthana sō khunkhā læ radap kān bō̜rikān lūkkhā [Demand chain and supply chain disruption affected to value chain performance and customer service level]. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University under Royal Patronage. 14(1), 71-90.

Comrey, A. L. (1973). A first course in factor analysis. New York: Academic.

Dimić, S., Pamučar, D., Ljubojević, S., & Đorović, B. (2016). Strategic transport management models—the case study of an oil industry. Sustainability. 8(9), 954.

Islam, D. M. Z. (2014). Barriers to and enablers for European rail freight transport for integrated door-to-door logistics service. Part 1: Barriers to multimodal rail freight transport. Transport problems. 9(3), 43-56.

Jović, M., Tijan, E., Žgaljić, D., & Karanikić, P. (2020). SWOT analysis of selected digital technologies in transport economics. In 2020 43rd International Convention on Information, Communication and Electronic Technology (MIPRO) (pp. 1361-1366). IEEE.

Kasikorn Research Center. (2017). E - commerce rǣng mai tok dan lōčhittik tō [E - commerce no pressure to grow logistics]. Retrieved from https://www.kasikornbank.com/th/business/sme/KSMEKnowledge/article/KSMEAnalysis/Documents/E-Commerce%Logistics.pdf.

Kline, R. B. (2010). Promise and pitfalls of structural equation modeling in gifted research.

National Economic and Social Development Council. (2017). phǣn yutthasāt kānphatthanā rabop lōčhittik khō̜ng prathēt Thai [The twelfth national economic and social development plan]. Retrieved from http://www.nesdb.go.th/download/document/logistic/plan3.pdf

Weerapong, P. (2021). Factors affecting the risk of logistics service provider (inland transport service) in Thailand: A Case Study of a Northeastern Transport Association. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University. 15(2), 9-20.