แนวคิดทุนทางสังคมองค์การ : หลักการบริหารเชิงกลยุทธ์ยุคฐานชีวิตวิถีใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากสภาวการณ์ปัจจุบัน องค์กรธุรกิจจำเป็นต้องมุ่งแสวงหาเครื่องมือทางการบริหารที่มีความยืดหยุ่นและทุนทางสังคมสูง เพื่อให้สามารถอยู่รอดและเติบโตได้ในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว บทความนี้จึงมีจุดมุ่งหมายในการบ่งชี้คุณลักษณะทุนทางสังคมองค์การ ประกอบด้วยมิติโครงสร้าง ความสัมพันธ์ และองค์ความรู้ โดยใช้วิธีการทบทวนวรรณกรรม เสนอเนื้อหาครอบคลุมความเป็นมา คำจำกัดความ และชุดตัวแบบที่มีความโดดเด่นด้านดัชนีชี้วัดที่แม่นตรง อ้างอิงตามผลวิจัยของนักวิขาการบางส่วนในปี ค.ศ. 2020 ซึ่งได้ยืนยันถึงแนวคิดทุนทางสังคมขององค์การมีความสำคัญต่อหลักการพื้นฐานในการสร้างนวัตกรรมการบริหารและการจัดการเชิงกลยุทธ์ โดยสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ในฐานะช่องทางการไหลข้อมูลให้เอื้อต่อการทำงาน และเป็นพลังทางสังคมในการสร้างความสามัคคี ก่อให้เกิดความร่วมมือภายใต้บรรทัดฐานของสังคมที่มีศักยภาพในการปรับตัว ช่วยเหลือ และไว้วางใจต่อกันอย่างสูง ตลอดจนตระหนักถึงเป้าหมายของพันธกิจและสร้างองค์ความรู้อย่างมีแบบแผนเพื่อแบ่งปันกันอย่ามีระบบ ซึ่งเป็นปัจจัยที่เอื้อต่อการเพิ่มค่านิยมและการดำเนินการได้อย่างมีเอกภาพ สามารถประยุกต์ใช้เป็นเครื่องมือการจัดการองค์การในยุคฐานชีวิตวิถีใหม่ได้อย่างมีประสิทธิผล และนำไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจให้เติบโตอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Adam, F., & Roncevie, R. (2003). Social capital: Recent debates and research trends. Social Science Information. 42(2), 155–83.
Adler, P. S., & Kwon, S. W. (2002). Social capital: Prospects for a new concept. Academy of Management Review. 27(1), 17-40.
Akdere, M., & Roberts, P. B. (2008). Economics of social capital: Implications for organizational performance. Advances in Developing Human Resources. 10(6), 802–816.
Andrews, R. (2010). Organizational social capital, structure, and performance. Human Relations. 63(5), 583-608.
Bourdieu, P. (1986). The Forms of Capital. In J. Richardson (Ed.). Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education (pp. 241-258). New York: Greenwood.
Burt, R. S. (1998). The gender of social capital. Rationality and Society. 10(1), 5-46.
Carpiano, R. M., & Moore, S. (2020). So What's Next? Closing Thoughts for this Special Issue and Future Steps for Social Capital and Public Health. Social science & medicine (1982). 257, 113013. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2020.113013.
Chanthanet, W. (2020). thun thāng sangkhom læ watthanatham ʻongkān kap prasitthiphon khō̜ng ʻongkō̜n pokkhrō̜ng sūan thō̜ngthin [Organizational Social Capital and Culture and Effectiveness of Local Administrative Organizations]. Doctoral dissertation. Krirk University.
Cohen, D., & Prusak, L. (2001). In good company: How social capital makes organizations work. Harvard Business School Press.
Coleman, J. S. (1988). Social capital in the creation of human capital. American Journal of Sociology. 94, S95-S120. Retrieved from www.jstor.org/stable/2780243
Dewey, J. (1899). The school and society. In Carbondale (Ed.), The Middle Works of John Dewey, (pp. 1-109). IL: Southern Illinois University Press.
Fandino, A. M., Marques, C. M. V. A., Menezes, R. M. P., & Bentes, S. M. R. (2015). Organizational social capital scale based on Nahapiet and Ghoshal model: Development and validation. Review of Business Research. 4(2), 25-38.
Fukuyama, F. (1999). The great disruption: Human nature and the reconstruction of social order. New York: Free Press.
Ghoshal, S., & Moran, P. (1996). Bad for practice: A critique of transaction cost theory. The Academy of Management Review. 21(1), 13-47.
Gopinath, G. (2020), The Great Lockdown: Worst Economic Downturn Since the Great Depression, IMF Blog. 14 April
Granovetter, M. S. (1985). Economic action and social structure. The problem of embeddedness. American Journal of Sociology. 91, 481-510.
Hanifan, L. J. (1916). The Rural School Community Center. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science. 67(1), 130–138. https://doi.org/10.1177/000271621606700118
Hobbes, T. (1651). Leviathan. London: Penguin classics.
Houghton, S. M., Smith, A. D., & Hood, J. N. (2009). The influence of social capital on strategic choice: An examination of the effects of external and internal network relationships on strategic complexity. Journal of Business Research. 62(12), 1255-1261.
Kroll, A. & Tantardini, M. (2017), Motivating and retaining government employees: the role of organizational social capital. International Public Management Journal. 22(2), 232-253.
Leana, C. R., & Pil, F. K. (2006). Social capital and organizational performance. Organization Science. 17(3), 353–366.
Leana, C. R., & Van Buren, H. J. (1999). Organizational social capital and employment practices. The Academy of Management Review. 24(3), 538–555.
Maurer, I., Bartsch, V., & Ebers, M. (2011). The value of intra-organizational social capital: How it fosters knowledge transfer, innovation performance and growth. Organization Studies. 32(2), 157–185.
Menzies, J., Orr, S., & Paul, J. (2020). SME internationalization: The relationship between social capital and entry mode. Management International Review. 1-28.
Nahapiet, J. E., & Ghoshal, S. (1998). Social capital, intellectual capital, and the organizational advantage, The Academy of Management Review. 23(2), 242-266.
Nguyen, H., & Ha, T. (2020). Social capital and firm performance: A study on manufacturing and services firms in Vietnam. Management Science Letters. 10(11), 2571-2582.
Peter, M. S., & Jody, L. (2005). Bird Flu: Communicating the Risk. Pan american Health Organisation / World Health Organisation. p. 5. Retrieved 25 August 2020.
Prasetyo, P. E., Setyadharma, A., & Kistanti, N. R. (2020). The Role of Social Capital in New Products Development and Business Competitiveness Enhancement. International Journal of Scientific & Technology Research. 9(3), 1838-1843.
Putnam, R. D. (1995). Bowling alone: America’s declining social capital. Journal of Democracy. 6(1), 65–78.
Putri, W. V., & Yuniawan, A. (2016). Organizational effectiveness: social capital and competitive advantage approach. Jurnal Dinamika Manajemen. 7(1), 76-90.
Salajegheh, D. S., & Pirmoradi, N. (2013). Community- Based Disaster Risk Management (CBDRM) and providing a model for Iran. Int J Eng Res Dev. 7(9), 60-69.
Salisbury, H. R. (1969). An exchange theory of interest groups Midwest. Journal of Political Science. 13(1), 1-32.
Schulz, C. A., & Rojas-De-Galarreta, F. (2020). Chile as a transpacific bridge: brokerage and social capital in the Pacific Basin. Geopolitics. 1-24.
TDRI: Thailand Development Research Institute. (2020). The impact of COVID-19 on employment in the service sector of Thailand. Retrieved from https://tdri.or.th/2020/09/services-sectors-affected-by-the-covid-19
The Bangkok Insight Editorial Team. (2020). The Bangkok Insight. Retrieved from http://www.thebangkokinsight.com/435166
Weber, M. (1922). Economy and society: An outline of interpretive sociology. Berkley, CA: University of California Press.
Woolcock, M. (1998). Social capital and economic development: Toward a theoretical synthesis and policy framework. Theory and Society. 27(2), 151-208.
Wu, C. (2020). Social capital and COVID-19: a multidimensional and multilevel approach. Chinese Sociological Review. 1-28.
