การวิเคราะห์ผลประเมินมาตรฐานเพื่อส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพโฮมสเตย์ ตามเกณฑ์มาตรฐานโฮมสเตย์ไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมผลประเมินมาตรฐานของโฮมสเตย์ที่ไม่ผ่านตามเกณฑ์มาตรฐานโฮมสเตย์ไทย และเพื่อสร้างแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพโฮมสเตย์ให้ผ่านการตรวจประเมินมาตรฐานโฮมสเตย์ไทย ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสม โดยนำข้อมูลเชิงปริมาณ คือ ผลคะแนนการตรวจประเมินโฮมสเตย์ที่ไม่ผ่านมาวิเคราะห์ เพื่อจัดลำดับความสำคัญในการเร่งแก้ไขร่วมกับผลสรุปและข้อเสนอแนะจากคณะกรรมการตรวจประเมินมาตรฐานโฮมสเตย์ ซึ่งประกอบด้วย คณะกรรมการส่วนกลางจากกรมการท่องเที่ยวและคณะกรรมการประจำจังหวัด ประจำปี พ.ศ. 2561 ด้วยการวิเคราะห์เชิงคุณภาพโดยการจำแนกชนิดข้อมูล
ผลการศึกษาพบว่า โฮมสเตย์ที่ไม่ผ่านการประเมินมาตรฐานโฮมสเตย์ไทย ประจำปี 2561 ประกอบด้วย 13 แห่ง มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.49 จากคะแนนเต็ม 5 คะแนน โดยคิดเป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักเท่ากับ 49.76 จากคะแนนเต็ม 100 คะแนน ซึ่งค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักเป็นค่าที่กำหนดความสำคัญตามมาตรฐานโฮมสเตย์ไทยกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา นอกจากนี้นักวิจัยได้รวบรวมข้อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาโฮมสเตย์จากคณะกรรมการประเมินมาตรฐานที่ไม่ผ่านการตรวจประเมินตามมาตรฐานโฮมสเตย์ไทย 5 องค์ประกอบแรก ได้แก่ การบริหารของกลุ่มโฮมสเตย์ ความปลอดภัย การประชาสัมพันธ์ รายการนำเที่ยว และทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Academic Service Center, Burapha University. (2018). Final Report of Assessment and Evaluation in Thailand Homestay Standard fiscal year 2018. Chonburi: Burapha University.
Ahmed, J. U. (2010). Documentary research method: new dimensions. Indus Journal of Management & Social Science, 4(1), 1-14.
Buaraphan, K. (2011). Qualitative research. (2nd Editions). Bangkok: Comma Design & Print.
Doktaisong, B. & Chankhexlar, P. (2016). kānkamnot nayōbāi thurakit hōmsatē khō̜ng Thai [Thai Home-Stay Business Policy Formulation]. Political Science Review, Kasertsart University, 3(1), 78-94.
Ismail, M., Aminuddin, M. & Mustafa, N. (2015). Community-based homestay service quality, visitor satisfaction, and behavioral intention. AMER International Conference on Quality of Life, Jakarta, Indonesia, 25-27 April 2015, 1-9.
Mamak, S. (2011). Business Administration Form for Creating Homestay Potential: Case Study: Baan A-Li Homestay, Samrongthap, Surin. TAT Review, 4, 22-27.
Ministry of Sport and Tourism. (2015). Thailand Homestay Standard. Bangkok: Chulalongkorn University.
Nguyen, T. V. & Vo, K. N. (2018). Designing a Homestay Tourism Model in Tien Giang Tourist Destinations. Data Science and Pattern Recognition Ubiquitous International, 2(1), 1-14.
Takarn, T., Chatrungrueng, B., Somhom, S. & Tantraporn, N. (2016). kānphatthanā bǣp pramœ̄n māttrathān hōmsatē Thai samrap kānphatthanā rabop kānhai kham nænam nai kān khao rap kān trūat pramœ̄n phư̄a haidai kān raprō̜ng māttrathān hōmsatē Thai [The development Thai Homestay Standard Evaluation Form for Developing a Guidance System for Auditing for Accreditation of Thai Homestay Program]. The 3rd National Conference at Kamphaeng Phet Rajabhat University, 127-140.
Taweephol, R. (2019). nǣothāng kānčhatkān ʻattalak hōmsatē Thai kō̜ranī sưksā čhangwat phet burī læ čhangwat pračhūap khīrī khan [Thai Homestay on Identity Management: A Case Study of Phetchaburi Province and Prachuapkhirikhan Province]. Research and Development Journal, Loei Rajabhat University. 14(48), 22-33.
