การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทยด้วยแนวคิดพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง 2) ศึกษาบทบาทหน้าที่ของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องของการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทยด้วยแนวคิดพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ
ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ จำนวน 74 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ศึกษาองค์ประกอบของการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง พบว่า นิยามของพิพิธภัณฑ์ในฝั่งอุปทานนั้นเน้นไปที่การส่งมอบประสบการณ์การเรียนรู้ และรวบรวมอนุรักษ์ทรัพยากรมรดกวัฒนธรรม ในขณะที่นักท่องเที่ยวนิยามเพิ่มเติมว่าพิพิธภัณฑ์เป็นพื้นที่การเรียนรู้คู่กับการพักผ่อน และการวิเคราะห์จากกรอบแนวคิดระบบการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์พบองค์ประกอบเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ 8 ประเด็น ดังนี้การจัดนิทรรศการภายในพิพิธภัณฑ์ นวัตกรรมเทคโนโลยี กิจกรรมทางการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ สิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการในพิพิธภัณฑ์ การจัดการระบบโลจิสติกส์และการคมนาคม ร้านขายของที่ระลึก มัคคุเทศก์หรือนักสื่อความหมาย และ ธุรกิจที่พักแรมรอบ ๆ พิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นส่วนหนึ่ง
ในการกระตุ้นการท่องเที่ยว 2) ศึกษาบทบาทหน้าที่ของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องของการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง พบว่า การปฏิสัมพันธ์และการทำงานร่วมกันระหว่างผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจากทั้งฝั่งพิพิธภัณฑ์และฝั่งการท่องเที่ยวเพื่อการสร้างเครือข่ายการท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์และ 3) เสนอแนวทางในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทยด้วยแนวคิดพิพิธภัณฑ์จุดหมายปลายทาง พบว่า ธีมแนวทางในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพิพิธภัณฑ์ ได้แก่ (1) การออกแบบกิจกรรมที่เน้นสร้างความสนุกสนาน (2) การจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีประสิทธิภาพ (3) การออกแบบภูมิทัศน์บริการและการส่งมอบบริการแก่นักท่องเที่ยว (4) การสร้างอัตลักษณ์และการจัดการวัฒนธรรม และ (5) การส่งมอบประสบการณ์การเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับชีวิตปัจจุบัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Atraksa, I. (2015). kānphatthanā rūpbǣp phiphitthaphan theknōlōyī khō̜mphiutœ̄ samư̄an čhing [A Development of a Virtual Museum ModeL on Computer Technology]. Journal of Humanities and Social Sciences, Srinakharinwirot University. 8(2), 275-284.
Bryant, J. (1988). The Principles of Marketing, a Guide for Museums, Chichester: Association of Independent Museums Guideline 16.
Bramwell, B. & Sharman, A. (1999). Collaboration in local tourism policymaking. Annals of tourism research. 26(2), 392-415.
Dallen, J. T. & Stephen, W. B. (2003). Heritage Tourism. London: Prentice Hall.
Daskalaki, V. V., Voutsa, M. C., Boutsouki, C. & Hatzithomas, L. (2020). Service quality, visitor satisfaction and future behavior in the museum sector. Journal of Tourism, Heritage & Services Marketing. 6(1), 3-8.
Dolak, J. (2017). Some remarks toward the ICOM museum definition. Museum. (6), 6.
Falk, J. H. & Dierking, L. D. (2013). The museum experience revisited. Walnut Creek.
Gilmore, A. & Rentschler, R. (2002). Changes in museum management. Journal of management development. 21(10), 745-760.
Goffman, E. (2002). The presentation of self in everyday life. 1959. Garden City, NY.
Haas, J. (2003). The changing role of the curator. Fieldiana. Anthropology. (36), 237-242.
Hausmann, A. (2012). The importance of word of mouth for museums: An analytical framework. International Journal of Arts Management. 14(3), 32.
Hein, G. E. (2002). Learning in the Museum. routledge.
Hovinen, G. R. (2002). Revisiting the destination lifecycle model. Annals of tourism research. 29(1), 209-230.
Hume, M. (2015).To technovate or not to technovate? Examining the inter-relationship of consumer technology, museum service quality, museum value, and repurchase intent. Journal of Nonprofit & Public Sector Marketing. 27(2), 155-182.
Ing, D. S. (1999). Innovations in a technology museum. IEEE Micro. 19(6), 44-52.
Krakowiak, B. (2013). Museums in cultural tourism in Poland. Turyzm. 23(2), 23-32.
Lambert, S. & Henderson, J. (2011). The carbon footprint of museum loans: a pilot study at Amgueddfa Cymru–National Museum Wales. Museum Management and Curatorship. 26(3), 209-235.
Leiper, N. (1999). Visitor management. Annals of Tourism Research. 26(3), 731-733.
MacCannell, D. (1989). Staged Authenticity: Arrangements of Social Space in Tourist Settings. American Journal of Sociology. 79(3), 589-603.
McCarthy. (2019). These are the world's most-visited museums. Retrieved from https://www.weforum.org/agenda/2019/05/the-worlds-most-visited-museums
Mendiratta, A. (2010), PPP– Partnering for tourism growth, COMPASS – Insights into Tourism Branding, 1-7.
Miles, M. B. & Huberman, M. A., (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.), Sage Publications Inc., Thousand Oaks, CA.
Mill, R. C. & Morrison, A. M. (2002). The Tourism System. Kendall. Hunt, Dubuque, Iowa.
Nechita, F. (2014). The new concepts shaping the marketing communication strategies of museums. Bulletin of the Transilvania University of Braşov, Series VII: Social Sciences and Law. (1), 269-278.
Nowacki, M. M. (2005). Evaluating a museum as a tourist product using the servqual method. Museum Management and Curatorship. 20(3), 235-250.
Nukong, A. (2016). kānčhatkān phiphitthaphan yāng sāngsan phư̄a kānthō̜ngthīeo thāng watthanatham nai čhangwat Phuket [Creative Museums Management for Cultural Tourism in Phuket Province]. Inthaninthaksin Journal, Thaksin University. 10(2), 179-197.
Park, H. Y. (2013). Heritage tourism. Routledge.
Plaza, B. (2000). Evaluating the influence of a large cultural artifact in the attraction of tourism: the Guggenheim Museum Bilbao Case Study. Urban Affairs Review. 36(2), 264-274.
Prentice, R. (2001). Experiential cultural tourism: Museums & the marketing of the new romanticism of evoked authenticity. Museum Management and curatorship. 19(1), 5-26.
Proctor, N. (2010). Digital: Museum as platform, curator as champion, in the age of social media. Curator: The Museum Journal. 53(1), 35-43.
Prosser, G. & Hunt, S. (2000). Regional Tourism Research: a scoping study. Centre for Regional Tourism Research.
Richards, G. & Wilson, J. (2006). Developing creativity in tourist experiences: A solution to the serial reproduction of culture. Tourism management. 27(6), 1209-1223.
Silberberg, T. (1995). Cultural tourism and business opportunities for museums and heritage sites. Tourism management. 16(5), 361-365.
Swarbrooke, J. (1999). Sustainable Tourism Management. Oxford: CABI.
World Tourism Organization. (1993). Sustainable Tourism Development: Lessons for Planners WTO, Madrid.
