การวิเคราะห์การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครอง: กรณีศึกษาเขตพื้นที่ภาคกลาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครอง 2) เพื่อเปรียบเทียบการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครองในภาคกลาง โดยจำแนกเพศ ระดับการศึกษา โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้จำนวน 420 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครอง ในการศึกษาครั้งนี้วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์เนื้อหา การทดสอบค่าทีและการทดสอบค่าเอฟ ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1. การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครองในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( M = 2.12, S.D. = 0.19) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยด้านการเลี้ยงดูแบบใส่ใจ รองลงมา การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยด้านการเลี้ยงดูแบบตามใจ การอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยด้านการเลี้ยงดูแบบควบคุม และการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยด้านการเลี้ยงดูแบบเพิกเฉย ตามลำดับ 2. ผลการเปรียบเทียบการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทยของผู้ปกครองในภาคกลางโดยจำแนกตามเพศและจำแนกตามระดับการศึกษา พบว่า 2.1 การอบรมเลี้ยงดูตามวิถีชีวิตไทย จำแนกตามเพศ พบว่า ผู้ปกครองเพศชายและเพศหญิงมีการอบรมเลี้ยงดูตามวิถีชีวิตไทยในภาพรวมไม่แตกต่างกัน 2.2 การอบรมเลี้ยงดูตามวิถีชีวิตไทย จำแนกตามระดับการศึกษา พบว่า ผู้ปกครองที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกันมีการอบรมเลี้ยงดูตามวิถีชีวิตไทยในภาพรวมไม่แตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Athawirat, S. et al. (1991). kān ʻoprom līangdū dek tām withī chīwit Thai [Parenting children according to Thai way of life]. Bangkok: Chulalongkorn University.
Bandura, A. (1986). Social Foundation of Thought and Action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs: Prentice–Hall.
Baumrind, D. (1971). Current Patterns of Parental Authority. Developmental Psychology Monongraphs. 4, 1-103.
Bee, H. (1995). The growing child. New York: Harpa Collin Publishing. p.244, 37335.
Canter, L. & Center, M. (1992). Lee Canter's Assertive Discipline: Positive Behavior Management for Today's Classroom. United Kingdom.
Chareonasilp, T. (2017). phǣn patibatkān kān khapkhlư̄an čhut nēn chœ̄ng nayōbāi ratthamontrī wākān krasūang sưksāthikān [Action plan for driving the focus on policy Minister of Education]. Retrieves from https://www.moe.go.th/moe/th/news/detail.
Chotamra, L. (2016). sī čhaofā [Si Chao Fah]. Bangkok: Kantana.
Erikson, E. H. (1978). Experience in Science for Young Children. New York: A Division of Litton Educational Publishing.
Freud, S. (1856-1939). Group Psychology and the Analysis of the Ego Sigmund Freud. New York: Bantam Books.
Kaemkate, W. (2008). withī witthayākān wičhai thāng phrưttikam sāttra [Behavioral Science Research Methodology]. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
Ministry of Education. (2017). khūmư̄ laksūt kānsưksā pathommawai Phutthasakkarāt 2560 [Course Guide Early Childhood Education 2017]. Bangkok: Kurusapa Ladprao.
Office of the Basic Education Commission. (2018). sathān sưksā nai sangkat khēt phư̄nthī kānsưksā nakngān khana kammakān kānsưksā naphư̄n thān [Educational institutions under educational service areas Office of the Basic Education Commission]. Bangkok: Office of the Basic Education Commission.
Rakvigai, W. (1997). kān ʻoprom līangdū dek pathommawai [Parenting young children]. Bangkok: Ton Aor Grammy.
Sukkrarerk, P. (2007). kān ʻopromlīangdū dek [Parenting of children]. Bangkok: Future Publishing.
