ผลกระทบของประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยงที่มีต่อการอยู่รอดขององค์กรของธุรกิจนำเที่ยวในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยง ความอยู่รอดขององค์กร และทดสอบผลกระทบของประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยงที่มีต่อความอยู่รอดขององค์กรของธุรกิจนำเที่ยวในประเทศไทย โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหารธุรกิจนำเที่ยวในประเทศไทย จำนวน 351 คน ที่ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ และใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ธุรกิจนำเที่ยว มีประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยงโดยรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านการบรรลุเป้าหมายและวัตถุประสงค์ด้านการลดโอกาสที่จะเกิดการสูญเสียจากการดำเนินงาน ด้านการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน และด้านการช่วยในด้านวางแผนภายใน และมีความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ ด้านการสร้างความมั่นคงและลดความผันผวนของรายได้และด้านการแก้ไขปัญหาได้ทันการ และมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการมีความอยู่รอดขององค์กรโดยรวมและเป็นรายด้านอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านความสามารถในการทำกำไร ด้านความได้เปรียบทางการแข่งขัน และ ด้านผลิตภาพ และจากการศึกษาผลกระทบ พบว่า ประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยง ด้านบรรลุเป้าหมายและวัตถุประสงค์ ด้านการลดโอกาสที่จะเกิดการสูญเสียจากการดำเนินงาน และด้านการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน มีผลกระทบเชิงบวกกับความอยู่รอดขององค์กรโดยรวม โดยสรุป ประสิทธิผลการบริหารความเสี่ยงมีผลกระทบเชิงบวกกับความอยู่รอดขององค์กร ดังนั้น ผู้บริหารควรให้ความสำคัญกับ การบริหารความเสี่ยง ด้านบรรลุเป้าหมายและวัตถุประสงค์ ด้านการลดโอกาสที่จะเกิดการสูญเสียจากการดำเนินงานและด้านการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Alijarde, M. I. (1997). The Usefulness of Financial Reporting in Spanish Local Governments. Financial Accountability and Management, 13(1), 17 – 34.
Allegrini, M. and D’Onza, G. (2003). Internal Auditing and Risk Assessment in Large Ltalian Companies: an Empirical Survey. International Journal of Auditing, 7(3), 191-208.
Athayaphan, P. (2007). phonkrathop khō̜ng prasitthiphāp kānbō̜rihān khwāmsīang thī mī tō̜ phonlakā rō̜dam nœ̄n ngān khō̜ng thurakit SMEs nai khēt Krung Thēp Mahā Nakhō̜n [The impact of risk management efficiency on the performance of SMEs in Bangkok]. Master’s thesis. Mahasarakham University.
Department of Trade Negotiations, Ministry of Commerce. (2013). samākhom ʻutsāhakam ʻāhān læ khrư̄angdư̄m [Food and Beverage Industry Association]. Retrieved from http://www.boe.ca.gov/transpubs/pdf/pub22-t.pdf.
Klomp, L. and Leeuwen, G. V. (2001). Linking Innovation and Firm Performance: A New Approach. Journal of the Economics of Business, 8(3), 343 – 364.
Laksana, S. (2000). kānphatthanā prasitthiphāp nai kānthamngān [Work efficiency development]. Bangkok: Faculty of Management Science, Suan Sunandha Rajabhat Institute.
Lovett, H. T. (2002). The Effect of Violating the Assumption of Equal Item Means in Estimation the Livingstone Coefficient. Education and Psychological Measurement, 38(1978), 239-251.
Muehlbach, S. D. (2008). Risk Management Content analysis: Understanding the Relationship with Continuing Education Planning. Dissertation Abstracts International, 69(6).
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw – Hill.
Pearce, J. A. and Robinson, R. B. (2005). Formulation, Implementation, and Control of Competitive Strategy. 9th ed. Singapore: McGraw-Hill.
Phanthudm, N., et al. (2011). nǣothāng kān khūapkhum phāinai thī dī [Good internal control guidelines]. Bangkok: Amarin Printing & Publishing Public Company Limited.
Rannan, S. (2007). kānbō̜rihān khwāmsīang khō̜ng Thanākhān ʻŌ̜msin nai khēt phāk tawanʻō̜k chīang nư̄a [Risk management of the Government Savings Bank in the northeastern region]. Master’s thesis Mahasarakham University.
Saakhaakon, C., et al. (2005). kān khūapkhum phāinai læ kāntrūatsō̜p phāinai [Internal control and internal audit]. Bangkok: T. P. N. PRESS Limited.
Saartchom, N. (2007). kānbō̜rihān khwāmsīang ʻongkō̜n [Enterprise risk management]. Bangkok: Than Printing Company Limited.
Sisaart, B. (2002). kānwičhai bư̄angton [Basic research]. 7th ed. Bangkok: Suweeriyasan Company Limited.
Sisaart, B. (2011). kānwičhai bư̄angton [Basic research]. 9th ed. Bangkok: Suweeriyasan Company Limited.
Stock Exchange of Thailand. (2004). nǣothāng kānbō̜rihān khwāmsīang [Risk management guidelines]. Retrieved from http://www.set.or.th/th/regulations/cg/files/2004/RiskManagementHandbookThai_Final.pdf.
Suwansan, M. (2009). nǣothāng kānbō̜rihān khwāmsīang thūa thang ʻongkō̜n [Guidelines for risk management throughout the organization]. Retrieved from http://www.itgthailand.com.
The Institute of Internal Auditors of Thailand. (2008). botkhatyō̜ samrap phūbō̜rihān krō̜p khrōngsāng kānbō̜rihān khwāmsīang chœ̄ng būranākān [Abstract for Executives - Integrated Risk Management Framework]. Bangkok: SE-EDUCATION Public Company Limited.
Tourism Authority of Thailand. (2014). khō̜mūn phūbō̜rihān thurakit nā thīeo nai prathēt Thai [Information of tour business executives in Thailand]. Retrieved from http://thai.tourismthailand.org.
