รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามการรับรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อศึกษารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้
ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยาใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น ได้จำนวนทั้งสิ้น 324 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา สอบถามเกี่ยวกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้และ ปัจจัยที่ส่งผลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ แบบสอบถามนี้มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.965 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติภาคบรรยาย และวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ วิเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุโครงสร้างเชิงเส้น
ผลการวิจัยพบว่า
- ระดับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ตามการรับรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากและเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดมีสองด้าน ได้แก่ ด้านการปรับเปลี่ยนองค์กร และด้านการให้อำนาจและสร้างความสามารถให้กับบุคลากร รองลงมาคือ ด้านพลวัตแห่งการเรียนรู้ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดมีสองด้านคือ ด้านการจัดการความรู้ และ ด้านการเพิ่มความสามารถในการใช้เทคโนโลยีตามลำดับ
- การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยาได้รับอิทธิพลรวมเชิงบวกจากตัวแปรการพัฒนาบุคลากรภายในองค์กร มากที่สุด รองลงมา ได้แก่ ตัวแปรความผูกพันกับองค์กร ตัวแปรกลยุทธ์ในการบริหาร ตัวแปรการสร้างแรงจูงใจภายในองค์กร ตัวแปรการมีส่วนร่วมในการบริหาร และตัวแปรการติดต่อสื่อสารภายในองค์กร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง (Path coefficients) เรียงตามลำดับดังนี้ 0.25, 0.19, 0.18, 0.16,0.15 และ 0.14 ทั้งนี้ตัวแปรสาเหตุทั้ง 6 ตัวแปรสามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา ได้ร้อยละ 85 และรูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา ได้ผลการตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปรมีความเหมาะสมและมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ อยู่ในเกณฑ์ที่ดี (
=0.00, df =0 , p-value = 1.00 , RMSEA =0.000) เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
Best, J. W. (1981). Research in Education. Englewood Cliffs: Prentice Hall.
Butsaba, W. (2010). kānsưksā patčhai thī song phon tō̜ kān pen ʻongkō̜n hǣng kānrīanrū khō̜ng sathān sưksā sangkat samnakngān khana kammakān kānsưksā naphư̄n thān [The study of factors affecting the learning organization of educational institutions under the office of the Commissionbasic education]. Doctoral dissertation. Siam University.
Chaikumhan, S. (2007). patčhai thī mī ʻitthiphon tō̜ kān pen ʻongkō̜n hǣng kān rīanrū khō̜ng sathān sưksākhan phư̄nthān [Factors influencing learning organization of the basic eduction schools]. Doctoral dissertation. Silapakorn University.
Hair, J. F. et al. (1998). Multivariate Data Analysis. 5th ed. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall.
Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (2001). Educational Administration: Theory, Research, and Pratice. New York: Mc Graw-Hill.
Lunenburg, F. & Ornstein, A. (2004). Educational Administration: Concepts and Practices. 4thed. Belmont: Wadsworth/Thompson Learning.
Marquardt, M. J. (1996). Building the learning Organization: a Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: McGraw-Hill.
Ministry of Education. (1999). phrarātchabanyat kānsưksā hǣng chāt. Phō̜.Sō̜. sō̜ngphanhārō̜isīsipsō̜ng læ thī kǣkhai phœ̄mtœ̄m (chabap thī sō̜ng) Phō̜.Sō̜.2002 [National Education Act. 1999 and amended (Issue 2) 2002]. Bangkok: KruFederation Printing Factory, Ladprao.
Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office. (2017). phǣn patibat rātchakānpračham pīngoppramān Phō̜.Sō̜. 2017 [Government action plan for the fiscal year 2017]. Phra Nakhon Si Ayuthaya; Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Education Office.
Runcharoen, T. (2005). sū khwāmpen phūbō̜rihān sathān sưksā mư̄ʻāchīp [To become a professional school administrator]. Bangkok: millet.
Schumacher, R. E. & Lomax, R. G. (1996). A beginner’s guide to Structural Equation Modeling. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
Srisa-ard, B. (2002). withīkān sāng sathiti sārap kānwičhai [How to create statistics for research]. Bangkok: Suweeriyasan.
Supkrasae, M. (2009). kānphatthanā rūpbǣp ʻongkān hǣng kān rīanrū khō̜ng samnakngān khēt phư̄nthī kānsưksā [Development of a learning organization model of the Office of Educational Service Area]. Doctoral dissertation. Siam University.
Yamo, R. (2013). patčhai kānbō̜rihān thī song phon tō̜ saphāp kān pen ʻongkān hǣng kān rīanrū khō̜ng sathān sưksā nai sām čhangwat chāidǣn phāktai [Administrative factors affecting learning organization of schools in three southern border provinces]. Master’s thesis. Prince of Songkla University.
