รัฐไทย : ปฐมบทแห่งกำเนิดและที่มาของชนชาติไทย

บทคัดย่อ

ข้อมูลที่เป็นปฐมบทสำคัญของการศึกษาค้นคว้าที่มาของชนชาติไทยคงไม่มีผู้ใดที่จะปฏิเสธผลงานของพลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (2441-2505) ที่พิมพ์เป็นครั้งแรกในชื่อเรื่อง งานค้นคว้าเรื่องเชื้อชาติไทย ซึ่งจัดพิมพ์ขึ้นโดยกรมประมวลราชการแผ่นดิน เมื่อเดือนสิงหาคม 2499 หนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นจากดำริของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น ที่ต้องการสืบค้นความเป็นมาของชนชาติไทยนอกราชอาณาจักรให้ละเอียดขึ้น งานชิ้นนี้ถือได้ว่ามีคุณูปการต่อประเทศชาติเพราะเป็นงานชิ้นแรกที่รวบรวมผลงานการค้นคว้าของชาวต่างชาติ โดยเฉพาะอังกฤษ ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา มารวมไว้ในหนังสือเล่มเดียวกันเป็นภาษาไทย งานค้นคว้านี้จึงให้ความรู้ที่สำคัญและเป็นความรู้พื้นฐานของการทำความเข้าใจสังคมวัฒนธรรมไทย ตลอดทั้งช่วยทำให้เรามองเห็นเส้นทางอนาคตของตัวเราเองได้ดีมากขึ้นอีกด้วย

คำถามที่ว่าชนชาติไทยคือใคร คำตอบก็คือ เป็นกลุ่มเชื้อชาติของมนุษย์ที่เรียกนามว่า “ไทย” เป็นกลุ่มสำคัญที่สุดในบรรดาหมู่ชนทั้งหลายที่ได้พบในประเทศจีนตอนใต้และในอินโดจีนทั้งหมด เป็นกลุ่มที่รวมหมู่มากมายหลายประเภท แต่มีลักษณะสำคัญที่เหมือนกันในทางภาษา ขนบประเพณีและจารีต

คำว่า “ไทย” แปลว่า “ใหญ่” คือ คนใหญ่  ความหมายที่ว่าเป็นอิสระ เสรี ไม่เป็นข้าใคร ไม่ขึ้นแก่ใครนั้น เป็นความหมายที่มีขึ้นภายหลัง ไม่ใช่ความหมายในชื่อของเชื้อชาติแต่เดิมมา

          จากหลักฐานข้ออ้างอิงอีกมากมายที่สามารถสรุปได้ว่า ชนชาติไทยหรือเชื้อชาติไทยไม่ได้มีกำเนิดมาจากชนชาติจีนหรือเชื้อชาติจีนเป็นอันแน่นอน ตรงกันข้ามมีหลักฐานยืนยันจากจดหมายเหตุจีนเองเป็นหลักฐานว่าเชื้อชาติไทยเป็นพี่ชายของจีน คำถามต่อไปก็คือว่า ชาติไทยในสมัยโบราณมีความเจริญแค่ไหนนั้น นักค้นคว้าทั้งหลายเห็นสอดคล้องต้องกันว่า ชนชาติไทยสมัยโบราณนั้นสามารถมีรัฐบาลปกครองเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่แล้ว ในขณะที่ชาติทั้งหลายทางตะวันตก(หมายถึงพวกฝรั่ง) ยังคงเป็นชาติที่ป่าเถื่อนอยู่

กล่าวโดยสรุป ชนชาติไทยในอดีตเป็นชนชาติที่เก่าแก่มากที่สุดชนชาติหนึ่งของโลก มีจุดกำเนิดมายาวนานหลายพันปี เป็นชนชาติที่เรียกตัวเองว่า ไทยหรือคนใหญ่ จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์สามารถอธิบายได้ทั้งในส่วนของการอพยพลงมาจากประเทศจีน และในส่วนของชนพื้นเมืองเดิมที่ตั้งรกรากอยู่ในสุวรรณภูมิ มีการผสมผสานและพัฒนาการก่อนที่จะกำเนิดอาณาจักรสุโขทัยในช่วงระยะเวลาต่อมา โดยมีลักษณะพื้นฐานทางการเมืองยุคแรกเริ่ม เป็นการปกครองในระบอบราชาธิปไตย ที่มีพระมหากษัตริย์มีฐานะเป็นผู้ปกครองสูงสุด ในด้านเศรษฐกิจมีลักษณะเป็นการผลิตเพื่อเลี้ยงตนเอง โดยมีพื้นฐานอยู่บนการเกษตรกรรมและหัตถกรรม ผลผลิตที่เหลือจากการบริโภคจึงจะถูกนำมาจำหน่าย ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นระบบเศรษฐกิจแบบธรรมชาติ ในด้านสังคมวัฒนธรรม มีการแบ่งชนชั้นทางสังคม ได้แก่ ชนชั้นปกครอง คือ กษัตริย์และขุนนาง ข้าราชการต่าง ๆ ส่วนชนชั้นผู้ถูกปกครอง คือ ราษฎร โดยมีพระสงฆ์ทำหน้าที่เป็นผู้เชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองกับราษฎร มีการกำหนดศักดินาตามลำดับชั้นทางสังคม ซึ่งเท่ากับเป็นการกำหนดสิทธิหน้าที่ความรับผิดชอบและฐานะของชนกลุ่มต่าง ๆ ให้แตกต่างกันและสุดท้ายในด้านลักษณะพื้นฐานทางวัฒนธรรมของชนชาติไทยแรกเริ่มมีลักษณะอำนาจนิยม และยึดถือความอาวุโส ระบบอุปถัมภ์มีอิทธิพลสูงมาตลอดทุกยุคทุกสมัย